V SA/Wa 2433/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-24

Skład orzekający: Krystyna Madalińska – Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie spełnia wymogów art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może być rozpoznana przez sąd, czy powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał spełnienia wymogów określonych w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi brak formalny, który należy wezwać do uzupełnienia. W przypadku niewykonania wezwania w terminie, sąd jest obowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy.
Stan faktyczny
M.L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia sierpnia 2010 r. dotyczącą odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Skarga została wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył pełnomocnictwa spełniającego wymogi art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych, jednak pełnomocnik nie wykazał właściwego umocowania, a skarga nie została podpisana osobiście przez M.L.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska – Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M.L. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 27 września 2010 r. M.L., działająca przez pełnomocnika M.L., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 października 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że pełnomocnik spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.) a jeśli tak to do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub poprzez osobiste podpisanie skargi przez stronę skarżącą i odesłanie skargi po podpisaniu do Sądu. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej na adres podany w skardze w dniu 28 października 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. - 13 akt sądowych), wraz z pouczeniem o treści art. 35 § 1 ppsa. Odpowiadając na wezwanie z dnia 18 października 2010 r. pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 3 listopada 2010 r. wskazał, iż umocowany został do reprezentowania strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Do pisma dołączono pełnomocnictwo z dnia 27 września 2010 r., z którego wynika, iż M.L. upoważnia M.L. prowadzącą Biuro Rachunkowe P. w T. do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie M.L., wnosząc skargę, nie dołączyła do niej pełnomocnictwa uprawniającego do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącej M.L. Nie nadesłano także w wyznaczonym przez Sąd terminie, stosownego pełnomocnictwa upoważniającego do złożenia przedmiotowej skargi w imieniu skarżącej. Zaznaczyć należy, że prawidłowego wykonania wezwania z dnia 18 października 2010 r. nie stanowi nadesłane przy piśmie z dnia 3 listopada 2010 r. pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą. Nadesłane pełnomocnictwo nie wykazuje bowiem, iż wyznaczony pełnomocnik spełnia wymogi, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią przepisu art. 35 § 1 ppsa pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W ocenie Sądu M.L., mimo prawidłowego pouczenia o treści art. 35 § 1 powołanej ustawy, zawartego w wezwaniu Sądu z dnia 18 października 2010 r., nie wykazała, że jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi i do działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącej. Świadczone usługi w zakresie prowadzonej przez M.L. działalności gospodarczej nie mieszczą się w granicach działań podejmowanych przez osoby wskazane w treści art. 35 ppsa. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi a gdy nie uzupełniono w terminie tego braku złożona skarga podlega odrzuceniu. Dodać również należy, iż pomimo alternatywnego wezwania do osobistego podpisania skargi przez skarżącą w przypadku gdy ustanowiony pełnomocnik nie spełnia wymogów z art. 35 ppsa, nie złożono także skargi podpisanej przez skarżącą osobiście. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło