V SA/Wa 2433/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] sierpnia 2013r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła skarżącej A. W. przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" z uwagi na okoliczności określone w § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 139, poz. 883 ze zm.). Powyższe pismo zostało doręczone stronie w dniu 9 sierpnia 2013r. Pismem z 27 sierpnia 2013r. (data nadania w urzędzie pocztowym), skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe pismo Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z [...] września 2013r. pozostawiła bez rozpatrzenia wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. Pismem z 7 października 2013r. A. W. złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2013r. Tut. Sąd zgodnie z zarządzeniem z 11 października 2013r. przesłał przy piśmie z 15 października 2013r. skargę do organu. W piśmie procesowym z 25 października 2013r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazała, iż skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po terminie i w związku z powyższym zasadnym będzie odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z wymienionych unormowań prawnych wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, to skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od daty doręczenia aktu. Należy zauważyć, że przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW 2007 – 2013 rozpatrywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W tym przypadku przysługuje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 22 ust. 4 ustawy z 7 marca 2007r.). W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpoznany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie pisma z [...] sierpnia 2013r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Pismo to skarżąca odebrała w dniu 9 sierpnia 2013r. – dowód zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 410 akt administracyjnych). Pismo z [...] sierpnia 2013r. zawierało pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Agencji po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR w terminie 14 dni od otrzymania pisma o odmowie przyznania pomocy do usunięcia naruszenia prawa. Zatem termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał 23 sierpnia 2013r. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po wskazanym terminie, tj. w dniu 27 sierpnia 2013r. i dlatego też wezwanie zostało pozostawione bez rozpatrzenia. W tym miejscu należy uznać, iż złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po ustawowym termin skutkuje tym samym, co brak wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2013r., jako na akt o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4, tj. akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bez uprzedniego, skutecznego (złożonego w ustawowym terminie) wezwania właściwego organu w określonym terminie do usunięcia naruszenia prawa uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.