V SA/Wa 2434/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-12-20

Skład orzekający: Anna Nasiłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, która utraciła prawo do legalnej pracy w Polsce i nie posiada majątku, może zostać częściowo zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym wpisu sądowego, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania swojego dwuosobowego gospodarstwa domowego. Dochód w wysokości 1000 zł z pracy dorywczej, brak możliwości legalnej pracy oraz brak majątku uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia z kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia z kosztów sądowych. Wskazała, że straciła prawo do legalnej pracy w Polsce po otrzymaniu decyzji odmawiającej zezwolenia na zamieszkanie, nie posiada środków na opłacenie wpisu sądowego, a jej dochody z pracy dorywczej wynoszą 1000 zł netto miesięcznie, przy wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Nie posiada również żadnego majątku.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnić od kosztów sądowych M. G. (dalej: skarżąca) złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca oświadczyła, że wraz z wydaniem decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej straciła prawo do wykonywania legalnej pracy w Polsce i dodała, że nie posiada pieniędzy na opłacenie wpisu sądowego. Oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo z mężem, a jedyne uzyskiwane dochody pochodzą z wykonywanej pracy dorywczej i wynoszą 1000 zł (netto). Skarżąca oświadczyła, że nie posiada majątku, w tym nieruchomości, pieniędzy, przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł., bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez skarżącą podstawę utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego (skarżąca oraz mąż) stanowi dochód w wysokości 1000 zł z tytułu wykonywanej pracy dorywczej. Skarżąca nie może wykonywać legalnej pracy, ponieważ nie uzyskała zezwolenia na zamieszkanie w Polsce. Ponadto we wniosku nie wykazała żadnego majątku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło