V SA/Wa 244/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. W ustawowym terminie cudzoziemiec złożył za pośrednictwem organu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2009r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. W dniu [...] maja 2010r. P. N. przesłał do Sądu pismo z [...] maja 2010r., w którym cofnął skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2009r. W dniu [...] czerwca 2010r. Rada do Spraw Uchodźców przekazała do tut. Sądu pismo [...] Oddziału Straży Granicznej w P. z [...] maja 2010r. informujące o przyznaniu skarżącemu postanowieniem Wojewody [...] z [...] maja 2010r. pobytu tolerowanego na terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 tejże ustawy, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.