V SA/Wa 244/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), , Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi B. P. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej: "ARiMR") zawarte w piśmie z dnia [...] października 2013 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: B. P. złożyła w dniu 21 listopada 2012r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania 311 "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej". Powołała się w nim na uchwałę Rady Fundacji Partnerstwo Dorzecze Słupi z dnia 14 listopada 2012r., nr. 153/XI/2012, według której został wybrany do dofinansowania w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju jej projekt o tytule: Remont i modernizacja istniejącego obiektu gastronomiczno-hotelarskiego oraz zagospodarowanie nieruchomości: działki zabudowanej nr [...] w m.[...], gm. [...], ul. [...]. We wniosku wskazała, w tym w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji (w ramach kosztów kwalifikowalnych), na potrzebę m. in. przeprowadzenia prac budowlanych remontowo-modernizacyjnych w postaci budowy dwóch sztuk altan drewnianych na ogródek letni, rozbiórkę istniejącego ogrodzenia od ul. [...], budowę ogrodzenia od ul. [...], budowę utwardzenia terenu z elementów drobnowymiarowych, remont i przebudowę linii energetycznych oświetlenia zewnętrznego. Pismem z dnia 11 marca 2013r ARiMR [...] Oddział Regionalny w G. poinformował wnioskodawczynię, iż jej wniosek zawiera uchybienia i wymaga uzupełnienia, złożenia poprawnych dokumentów, a także złożenia wyjaśnień. W piśmie wskazano, w jakich punktach wniosek został błędnie wypełniony, jak również wymieniono brakujące załączniki i dokumenty, które należy uzupełnić w terminie 21 od daty otrzymania pisma. Między innymi w punkcie 9 pisma wskazano, że: " Odnośnie planowanych do wykonania robót budowlanych, należy dostarczyć: ostateczne pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym będącym załącznikiem do pozwolenia na budowę (kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza lub podmiot, który wydał dokument lub pracownika ARiMR) lub zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych wraz z załącznikami, właściwemu organowi, potwierdzone przez ten organ (kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza lub podmiot, który wydał dokument lub pracownika ARiMR) wraz z Oświadczeniem Wnioskodawcy, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, właściwy organ nie wniósł sprzeciwu (oryginał) lub zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych (kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza lub podmiot, który wydał dokument lub pracownika ARiMR).". Ponadto w ww. piśmie wskazano, że w przypadku gdy wymienione wyżej dokumenty nie są wymagane do planowanych robót budowlanych należy złożyć zaświadczenie organu architektoniczno-budowlanego że prace te nie wymagają wydania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru ich wykonania. W punkcie 3 pisma wskazano natomiast, że należy dostarczyć poprawnie wypełniony formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis ( załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r., Dz. U. Nr 53 poz. 311). Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 15 marca 2013r. W dniu 20 marca 2013r. skarżąca przedłożyła do akt sprawy, w ramach punktu 9 wezwania, odpis decyzji Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] listopada 2000r., nr. [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej mężowi A. P. pozwolenie na budowę budynku usługowo- mieszkalnego (gastronomia w poziomie parteru, część mieszkalna w poziomie piętra i poddasze nieużytkowe), na działce nr.[...] w miejscowości [...], gm. [...] oraz odpis zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych dotyczących ogrodzenia działki [...] od strony ulicy [...]i ulicy [...] z dnia [...] grudnia 2012r. dokonane Staroście Powiatowemu w S. w imieniu własnym przez A. P. wraz z jego oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uproszczonym szkicem zgłaszanego ogrodzenia oraz używanych materiałów. W tym samym dniu (20 marca 2013r.) skarżąca po spotkaniu z pracownikiem [...] Oddziału ARiMR złożyła wniosek o przedłużenie terminu na wykonanie wezwania z dnia 11 marca 2013r. Termin ten został przedłużony do dnia 6 maja 2013r. W dniu 6 maja 2013r. skarżąca złożyła do akt, w ramach punktu 9 wezwania, odpis, bez czytelnej prezentaty organu- adresata , własnego zgłoszenia, Staroście Powiatowemu w S., zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych polegających na budowie dwóch altan ogrodowych na ww. działce wraz z odpisem oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i opisem technicznym do projektu ich montażu, projektem zagospodarowania tej działki sporządzonym na 2 wyrysach z mapy sytuacyjnej, będącym załącznikiem do decyzji o udzieleniu pozwolenia budowlanego mężowi decyzją z dnia [...] listopada 2000r., nr. 529/2000, ponownie przedłożyła odpis tej decyzji oraz złożyła odpis dziewięciu stron dziennika budowy prowadzonej na podstawie tegoż pozwolenia na rzecz inwestora A. P. , a także odpis zaświadczenia Starosty Powiatowego w S. z dnia 28 marca 2013r.stwierdzającego, że organ archtektoniczno-budowlany nie zgłosił sprzeciwu do zgłoszenia dokonanego w dniu 3 grudnia 2012r. przez A. P., co do zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia działki nr. [...]od strony ulicy [...] i ulicy [...]. W odniesieniu do punktu 3 wezwania skarżąca złożyła oświadczenie, iż nie otrzymała pomocy przyznawanej zgodnie z zasadą de minimis. Pismem z dnia 14 czerwca 2013r. [...]Oddział Regionalny ARiMR w G. ponownie poinformował B. P., iż jej wniosek zawiera uchybienia. Miedzy innymi organ wskazał na braki dotyczące dokumentacji dotyczącej planowanych robót budowlanych. Wezwał o dostarczenie poprawnie sporządzonego ostatecznego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, które powinny zawierać wszystkie elementy robót budowlanych wymaganych do prowadzenia planowanej działalności gospodarczej z czytelnym potwierdzeniem jego złożenia we właściwym urzędzie wraz ze wszystkimi wymaganymi prawem załącznikami, w celu sprawdzenia czy cały zakres planowanej operacji został poprawnie zgłoszony. Organ wskazał też, że wszystkie dokumenty dotyczące planowanej inwestycji muszą być wystawione na B.P.( pkt. 6 wezwania w zw. z pkt 2 ). W punkcie 9 ponownego wezwania organ wskazał, że nadal brak jest poprawnie wypełnionego formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis ( załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r., Dz. U. Nr 53 poz. 311). Organ wezwał do uzupełnienia tych braków w terminie kolejnych 21 dni od daty otrzymania wezwania. Skarżąca otrzymała powyższe pismo w dniu 5 lipca 2013r. W dniu 26 lipca 2013r. (data nadania pocztowego) skarżąca przedstawiła, w ramach wykonania ww. punktów wezwania, dwa własne oświadczenia z dnia 25 lipca 2013r., że Starosta Powiatowy w S. nie wniósł sprzeciwu do jej zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych - 2 altan ogrodowych z dnia 2 maja 2013r., ani do zgłoszenia męża z dnia 3 grudnia 2012r. co do zamiaru wykonania robót budowlanych – ogrodzenia działki nr. .[...] od strony ulicy [...] i ulicy [...] oraz przedłożyła oświadczenie męża z tej samej daty co do braku sprzeciwu do jego zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia 3 grudnia 2012r. Zaskarżonym pismem z dnia [...] października 2013 r. . [...] Oddział Regionalny ARiMR w G. poinformował B. P. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych wobec nie uzupełnienia dokumentacji według dwukrotnych wezwań organu. Wskazał, że działa na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa ARiMR w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173, dalej ustawa z dnia 7 marca 2007r.) i odmawia przyznania Pani B.P. pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego PROW na lata 2007-2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego PROW na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1442, ze zm., dalej rozporządzenie MRiRW z dnia 17 października 2007 r) w zw. z § 34 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 138, poz. 868, ze zm., dalej rozporządzenie MRiRW z dnia 8 lipca 2008r.). Organ przywołał treść Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, wg. której skarżąca powinna złożyć wniosek wraz z załącznikami. Wskazał, że Instrukcja wypełniania wniosku szczegółowo określa wymagania w zakresie składanych dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania w sprawie przyznania pomocy, w tym wymagania odnośnie planowanych robót budowlanych, gdzie na stronie 44 i 45 instrukcji napisano "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, za wyjątkiem robót budowlanych, których wykonanie jest dopuszczalne w oparciu o prostszy tryb, jakim jest zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych.(...) Decyzja o pozwoleniu na budową jest decyzją administracyjną wydawaną na wniosek złożony we właściwym terenowo organie administracji budowlanej, najczęściej w starostwie. Składanie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę odbywa się w innym trybie niż zgłaszanie zamiaru wykonania robót budowlanych. Decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być wystawiona na wnioskodawcę.(...) Gdy zgłoszenie wykonania robót budowlanych obejmuje wszystkie planowane roboty budowlane, to właściwy organ administracji budowlanej (starosta) dokonuje oceny poprawności dokonanego zgłoszenia i zakresu robót. W przypadkach uzasadnionych organ administracji budowlanej przed przystąpieniem do wykonania tych robót może wymagać uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie zgłoszenia. Zdarza się, że wnioskodawca nie zgłosi części robót budowlanych planowanych przez siebie do wykonania, a analiza ustawy Prawo budowlane wykazuje, że wykonanie takich robót powinno odbywać się w oparciu o wcześniejsze ich zgłoszenie. Gdy wnioskodawca nie dokona takiego zgłoszenia lub nie przedstawi stanowiska organu administracji budowlanej stwierdzającego brak potrzeby zgłaszania danego zakresu robót budowlanych w konkretnej sytuacji, to wniosek pozostanie bez rozpatrzenia. Agencja nie może udzielić pomocy do robót, co do których nie zostało wykazane iż wykonane one zostaną zgodnie z obowiązującym prawem". Dalej organ przywołał treść oświadczenia wnioskodawczyni z pkt.2 części VIII wniosku na okoliczność, zaznajomienia się z zasadami przyznawania pomocy określonymi w wymienionych tam przepisach, w tym Instrukcji wypełniania wniosku. Przywołał wezwania do usunięcia braków z dnia 11marca i 14 czerwca 2013r. oraz wskazał na ich nieusunięcie w zakresie dokumentacji dotyczącej możliwości prowadzenia, w oparciu o nią, robót budowlanych, a także nieprzedłożenie wypełnionego formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Pismem z dnia 4 listopada 2013 r., z zachowaniem ustawowego terminu, skarżąca wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w sprawie. W dniu 18 grudnia 2013r. B. P. złożyła za pośrednictwem Prezesa ARiMR skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie wymienionego organu z dnia [...] października 2013r. wnosząc o jego uchylenie i rozstrzygnięcie, że wypełniła procedury upoważniające ją do otrzymania pomocy. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego i procesowego, w szczególności: -niewypełnienie ustawowego obowiązku dwukrotnego wezwania do usunięcia braków -celowe i zamierzone wprowadzenie skarżącej w błąd co do treści wskazanych braków - wydanie decyzji przez pracownika, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24 §1 pkt. 6) k.p.a. i co uzasadnia zastosowanie art. 145 §1 pkt. 3 k.p.a. -brak jednoznacznego, jasnego i precyzyjnego wskazania braków wniosku celem ich usunięcia. -podważenie przez ARiMR końcowych wyników konkursu przeprowadzonego przez Fundację Partnerstwo [...] S., w którym projekt skarżącej uzyskała 92 pkt. na 100 możliwych. W uzasadnieniu skargi przytoczyła treści pism organu z dnia 11 marca i 14 czerwca 2013r. wzywających ją do usunięcia braków wniosku. Wskazała, że treści te są diametralnie różne przez co została pozbawiona prawa podwójnego wezwania do usunięcia braków. Podniosła, że w drugim wezwaniu organ nie odniósł się do treści dokumentów złożonych przez nią w wykonaniu pierwszego wezwania, co pozwala w uzasadniony sposób domniemywać, iż organ udzielił milczącej akceptacji złożonym dokumentom i wyjaśnieniom. Milczący akcept oznacza natomiast, że wszystkie błędy wskazane w pierwszym wezwaniu zostały usunięte. Wskazała również, że 20 marca 2013r. konsultowała treść złożonych w tym dniu wyjaśnień z pracownikiem merytorycznym D. D. – C. zostały one zaakceptowane. Zaproponowano jej złożenie wniosku o przedłużenie terminu do usunięcia braków w celu przygotowania tych dokumentów, które złożyła w dniu 5 maja 2013r. Z takim wnioskiem wystąpiła, a następnie w dniu 6 maja 2013r. złożyła wraz z pismem przewodnim komplet pozostałych dokumentów żądanych przez Agencję. Podkreśliła, że między dwoma wezwaniami nie ma żadnego związku. Ich zupełnie inna treść sprawia wrażenie starannie zaplanowanego działania uniemożliwiającego weryfikację działania Agencji. Skarżąca argumentowała dalej, że wystąpiła pismem z dnia 25 lipca 2013r. ze skargą na sposób prowadzenia sprawy przez pracownika D. D.-C.. Zostało wszczęte postępowanie skargowe. Ponadto dodatkowo pismem z dnia 8 listopada 2013r. ARiMR poinformowała ją o wyodrębnieniu z wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skargi na ww. pracownika dotyczącej wprowadzenia jej w błąd. Skarżąca wskazała również, że w dniu 25 lipca 2013r. uzupełniła, z ostrożności procesowej, wszystkie braki wniosku wskazane w drugim wezwaniu. Zarzuciła organowi niezgodną z prawem, ponowną ocenę merytoryczną projektu, ponad tę, która została przeprowadzona przez Fundację Partnerstwo [...] S.Było to, jej zdaniem, efektem zemsty pracownika za złożenie na niego skargi. Wskazała jako przykład błędów pracownika złe wskazanie jej adresu zamieszkania w treści wezwania z 11 marca 2013r., użycie wieloznacznego języka w wezwaniu do złożenia "poprawnie sporządzonego, oryginalnego kosztorysu inwestorskiego na wszystkie prace budowlane, remontowe, modernizacyjne wymienione w zestawie rzeczowo-finansowym. Kosztorys sporządzony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku -Zał. Nr. 1 do Instrukcji", gdzie zdaniem skarżącej w żadnej mierze nie można wywnioskować z tego cytatu, czy skarżąca w cale nie dostarczyła kosztorysu, czy też dostarczyła go, ale zawierał jakieś błędy. Ponadto drugie zdanie cytatu nie zawierało czasownika. Było tym samym szykaną Agencji obliczoną na przysporzenie trosk skarżącej. Jako kolejny błąd wskazywała wezwanie do złożenia dokumentu poświadczającego funkcję obiektu w warunkach, gdzie nie wykazywała robót związanych z budową obiektów budowlanych wymagających pozwolenia na budowę. Podniosła, że skoro sedno wniosku zostało należycie udowodnione i udokumentowane, w tym budowa dwóch altan, to ta część wniosku winna zostać zatwierdzona. Dodatkowo skarżąca zarzuciła organowi zastosowanie błędnej podstawy prawnej. W zaskarżonym rozstrzygnięciu ARiMR oparł się na ustawie z dnia 07 marca 2007 r. wedle jej stanu prawnego, opublikowanego w Dz.U. z 2013 r., poz. 173, podczas gdy złożony wniosek winien być rozpatrzony w świetle przepisów obowiązujących w dacie jego złożenia, tj. w dniu 09. października 2012 r. W odniesieniu do złożonego odpisu zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych w postaci budowy ogrodzenia i budowy utwardzenia działki, złożonego przez męża skarżącej – A.P. wyjaśniła, iż okoliczność ta nie ma żadnego wpływu na zawarcie umowy lub odmowę zawarcia umowy o przyznanie pomocy. Nie ma bowiem żadnych przesłanek natury prawnej, faktycznej ani zwyczajowej, ażeby ARiMR uzależniało zawarcie umowy o przyznanie pomocy od okoliczności, czy mała część dokumentów jest wystawiona na nazwisko B.P. czy A. P.. Zakwestionowała potrzebę żądania pozwolenia na budowę (lub przeniesienia na nią istniejącego pozwolenia na budowę wydanego mężowi) lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych podając przykład zawarcia z Marszałkiem Województwa [...]umowy z dnia o udzielenie pomocy w ramach programu PO Ryby, numer Umowy: [...], z dnia [...] grudnia 2012 r., w warunkach braku pozwolenia na budowę, który to fakt znany był organowi. Skarżąca podniosła, że zaprzecza faktowi aby nie złożyła jakiegoś oświadczenia na obowiązującym druku, a gdyby nawet taki fakt zaistniał, to wina obciąża w całości pracownika merytorycznego ARiMR. Wskazała, że złożyła skargę na przewlekłość postępowania. W odpowiedzi na skargę i piśmie procesowym z dnia 7 lutego 2014r. organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dodatkowo wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2014r. , w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. Ponadto wskazał, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło wskazanych przez skarżącą nieprawidłowości co do sposobu prowadzenia postępowania i osoby prowadzącej to postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: “p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżone pismo [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013r. jest zgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia czyniąc je integralną częścią ustaleń własnych. Przede wszystkim Sąd wskazuje, że na gruncie prawa krajowego zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 8 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013 , wydane w oparciu o delegację ustawową z art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Według treści § 34 ww. rozporządzenia, w zakresie w nim nieuregulowanym do przyznawania i wypłaty pomocy na operacje, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" stosuje się przepisy rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej " objętego PROW na lata 2007-2013 Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r., stanowił § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007r. Według jego treści jeżeli wnioskodawca nie uzupełni braków i nieprawidłowości pomimo dwóch wezwań organu, Agencja zobowiązana jest do odmowy przyznania pomocy. Analiza akt administracyjnych wykazuje, że skarżąca złożyła na stosownym formularzu wniosek o wsparcie finansowe. We wniosku wskazała, że zgłoszony do dofinansowania projekt pod tytułem: Remont i modernizacja istniejącego obiektu gastronomiczno-hotelarskiego oraz zagospodarowanie nieruchomości: działki zabudowanej nr [...] w m. [...] gm. [...], ul.[...] ., wymaga przeprowadzenia prac budowlanych remontowo-modernizacyjnych w postaci budowy dwóch sztuk altan drewnianych na ogródek letni, rozbiórkę istniejącego ogrodzenia od ul. [...], budowę ogrodzenia od ul. [...] budowę utwardzenia terenu z elementów drobnowymiarowych, remont i przebudowę linii energetycznych oświetlenia zewnętrznego. W treści wniosku wskazała również męża A. P. jako osobę do kontaktu. Jednocześnie podkreśliła, że gospodarstwo związane z przedmiotem wniosku nie pozostaję we współwłasności ustawowej małżonków. Przedłożyła trzy notarialne umowy: sprzedaży z dnia [...] lipca 1999r.,nr. rep. A [...], darowizny z dnia [...] maja 2007r., nr. rep. [...] i zniesienia współwłasności nieruchomości z dnia [...] czerwca 2005r., nr. rep [...] , z których wynika, że małżonkowie B. i A. P. mają od dnia 17 czerwca 1996r. zniesioną współwłasność ustawową małżeńską. Wyłącznym właścicielem zabudowanej, budynkiem gastronomiczno-hotelarskim, działki nr. [...] w m [...], nabytej 19 lipca 1999r., jest A. P., który umową użyczenia z dnia 10 września 2012r. oddał ją skarżącej w bezpłatne użytkowanie do dnia 10 września 2027r. Pomimo wskazania we wniosku robót budowlanych koniecznych do przeprowadzenia w ramach zgłoszonego projektu o dofinansowanie, skarżąca nie dołączyła żadnych dokumentów świadczących o wiedzy i zgodzie organu architektoniczno-budowlanego na ich przeprowadzenie. W tym miejscu wskazać należy, że wniosek został zgłoszony na jednolitym dla wszystkich ubiegających się o takie dofinansowanie, formularzu opracowanym i udostępnionym przez organ wraz z Instrukcją wypełnienia wniosku. Zarówno w Instrukcji, jak i na formularzu wniosku znalazły się pouczenia i odniesienia do wskazywanych robót budowlanych i kosztów ich poniesienia jako kosztów kwalifikowanych. Skarżąca zapoznała się z treścią Instukcji o czym świadczy jej oświadczenie zawarte na 22 stronie wniosku. Prawidłowo organ wskazał, że Instrukcja wypełniania wniosku informuje strony i określa wymagania w zakresie składanych dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania w sprawie przyznania pomocy, w tym na stronie 44 i 45 wymagania odnośnie planowanych robót budowlanych. Informacja, która się tam znajduje jest prawidłowym pouczeniem prawnym, o tym że roboty budowlane co do zasady można podjąć mając, jako inwestor, ostateczną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę tej konkretnej osobie lub mając skutecznie zgłoszony zamiar rozpoczęcia robót budowlanych. Skutecznie tzn. bez zgłoszenia do niego sprzeciwu organu archtektoniczno-budowlanego. Wynika to z treści art. 28- 31 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. u. z 2013r poz.1409 t.j. ze zm.). W wymienionych przepisach istnieje obowiązek np. zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia od strony ulicy (art.30 ust.1 pkt.3 Prawa budowlanego), czy wybudowania altan ale o kreślonej powierzchni i określonej liczbie na 500 m2 działki ( art. 30 ust. 1 w zw. z art. 29 ust.1 pkt.2 Prawa budowlanego) , gdyż inaczej będzie to obowiązek posiadania pozwolenia na budowę. Pouczenie zawarte w Instrukcji jest informacją o istnieniu Prawa budowlanego i wymaganiach dotyczących zgody organu archtektoniczno-budowlanego na roboty budowlane. Jest ono związane z treścią § 9 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007r. określającego co powinien zawierać wniosek o przyznanie pomocy. W § 9 ust. 2 pkt.19 nakazuje się dołączenie do wniosku kopii ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy, w zakresie realizacji inwestycji objętych operacją, a więc również przez Prawo budowlane. W tym miejscu wskazać należy, że wymieniony § 9 ust.2 pkt.5 wymaga dołączenia do wniosku formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis zawierający informacje, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U.nr. 53 poz.311 ze zm.). Nie ulega wątpliwości, że ww. dokumentów skarżąca nie załączyła do wniosku złożonego w dniu w dniu 21 listopada 2012r. Był to jej obowiązek wynikający z treści ww. przepisów, z faktu, że postępowanie toczyło się z jej wniosku i to ona miała wykazać , iż spełnia wymagania do przyznania jej pomocy refundującej koszty poniesione przy wykonaniu powyższych robót budowlanych, o czym stanowi art. 21 ust. 3 ustawy 7 marca 2007r. przerzucający ciężar wykazania, udowodnienia swoich twierdzeń na podmiot, który wywodzi z nich skutki prawne. Jest też oczywiste, że w ramach ubiegania się o pomoc finansową to skarżąca wie jakie czynności zgłasza do dofinansowania i jakich spełnień od strony prawnej te czynności wymagają. To nie organ ma tworzyć te dokumenty. Rola organu w tej sprawie nie sprowadza się do bycia pełnomocnikiem strony, czego skarżąca w sposób nieuprawniony oczekuje. Analiza akt wykazuje, że organ prawidłowo wezwał skarżąca dwukrotnie na podstawie § 10 ust. 2 i 5 do uzupełnienia braków wniosku. Wbrew zarzutom skargi wezwanie z dnia 11 marca i z dnia 14 czerwca 2013r. w zakresie żądania złożenia prawidłowych dokumentów w postaci pozwolenia na budowę lub skutecznego złożenia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wraz towarzyszącą im dokumentacją oraz złożenia formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis były prawidłowo zredagowane. Dotyczyły tych samych kwestii. W żadnym razie nie można stwierdzić aby dotyczyły innych dokumentów lub innych wymagań dla wniosku. Były czytelne i odnosiły się do meritum sprawy. Potrzeba ich złożenia wynikała z podstaw prawnych wyżej wskazanych. Wszelkie twierdzenia skarżącej o odmienności treści wezwań a także twierdzeń o wprowadzeniu jej w błąd przez pracownika organu nie zasługują na uwagę. Wezwania były pisemne, zostały skarżącej skutecznie doręczone. Pomimo upływu terminów, w tym również z pełnym uwzględnieniem wniosku skarżącej o przedłużenie jednego z terminów, skarżąca nie usunęła braków wniosku. Nie budzi wątpliwości Sądu, że przedłożone prze skarżącą dokumenty wystawione na lub sporządzone przez męża w odniesieniu do robót budowlanych nie są wykonaniem obowiązku przedstawienia tych dokumentów wystawionych na skarżącą jako inwestorkę. To skarżąca określiła we wniosku, że wykona wskazane w nim roboty budowlane i wnosi o przyznanie pomocy finansowej z tytułu kosztów związanych z wykonaniem tych robót. Jeżeli skarżąca ma je wykonać to oznacza, że ona jest inwestorką pokrywająca ich koszt. Jeżeli roboty te ma wykonać inny inwestor to ich koszty nie są kosztami inwestycji skarżącej. Skarżąca pozostaje w odrębności majątkowej z mężem i wszelkie twierdzenia, że dla niej jest to bez znaczenia przy wykonywaniu przedmiotowych robót budowlanych, nie zasługują na uwzględnienie. W świetle prawa skarżąca ma samodzielność majątkową. Wszelkie koszty i przychody, czy dochody, w tym dofinansowania tylko ją dotyczą. Zatem koszty przez nią ponoszone, to te które ona pokrywa w oparciu o działania dokonywane w oparciu o samodzielne podstawy prawne, w tym pozwolenia budowlane, czy zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Zatem zastosowanie powyższych przepisów przez organ było prawidłowe. Nieuprawniony jest zarzut skarżącej aby w sprawie orzekała lub prowadziła postępowanie osoba wyłączona na podstawie art. 24 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, dalej k.p.a.). Podnieść należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane przez Kierownika Biura Wparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR A. D., który na dzień jego wydania legitymował się stosownym pełnomocnictwem (k. 466 w zw. z k.427 i k. 502 akt adm.). Oba wezwania do usunięcia braków zostały sporządzone na piśmie i podpisane przez naczelnika B. C.. Skarga skarżącej na pracownika D. D.-C. była niezasadna. Wszelkie twierdzenia skarżącej, że jak złożyła do akt jakikolwiek dokument to oznacza, że został on przez organ przyjęty i zaakceptowany jako prawidłowy są dowolną interpretacja skarżącej. Tak jak twierdzenia o tym, że bez znaczenia dla sprawy jest to kto i kiedy oraz jakie roboty budowlane zamierza przeprowadzić w myśl zgłoszeń do organu architektoniczno-budowlanego, a także to czy złożyła dodatkowy wypełniony formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, służący sprawdzeniu składanego oświadczenia w tej kwestii. W sprawie również nieuprawnione są twierdzenia skarżącej o podważeniu przez organ treści uchwały Rady Fundacji Partnerstwo [...] S. z dnia [...]listopada 2012r., nr. [...], według której został wybrany do dofinansowania jej projekt w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju. Są to dowolne twierdzenia skarżącej nie znajdujące potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Analiza akt wykazuje prawidłowość przeprowadzonych czynności przez organ administracyjny z zachowaniem praw skarżącej. W tych warunkach Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w tym przepisów art.21 ust. 2 pkt 1 i 2 i art. 22 ust. 3 ustawy o z dnia 7 marca 2007r. oraz § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007r., stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.