V SA/Wa 2440/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o. o. z siedzibą w P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z [...] czerwca 2010 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała G. Sp. z o. o. z siedzibą w P. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wyżej wskazane pismo zostało doręczone stronie w dniu [...] lipca 2010 r. Strona skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] lipca 2010 r. (data nadania pocztowego). Organ rozpatrzył powyższe wezwanie i udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] września 2010 r. nr [...]. Ww. odpowiedź została doręczona stronie skarżącej po upływie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Następnie G. Sp. z o. o. pismem z dnia 3 września 2010 r. (data nadania pocztowego) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo z dnia [...] czerwca 2010 r. Skarga została przekazana zgodnie z właściwością do ARiMR w dniu 10 września 2010 r. (data nadania pocztowego na kopercie znajdującej się w aktach administracyjnych). Mając na uwadze, że zaskarżone pismo zawiera niepełne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 listopada 2010 r. poinformowano stronę skarżącą o możliwości złożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego pisma, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. 15 listopada 2010 r. (data nadania pocztowego) strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień 9 listopada 2010 r., w którym to dniu doręczono stronie skarżącej pismo z 2 listopada 2010 r. Dlatego też złożenie przez stronę skarżącą w dniu 15 listopada 2010 r. (data nadania pocztowego), wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło przed upływem ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia tegoż wniosku. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że w zaskarżonym piśmie organ nie pouczył strony, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa. Skarżąca nie może zatem ponosić negatywnych konsekwencji, spowodowanych niepełnym pouczeniem w zaskarżonym piśmie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.