V SA/Wa 2450/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Beata Blankiewicz -Wóltańska, Sędzia WSA - Andrzej Siwek (spr.), Asesor WSA - Joanna Dąbrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi K. K. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 lipca 2025 r., nr OR15-84020-OR1500461/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem postanawia: pozostawić skargę bez rozpoznania. K. K. (dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 lipca 2025 r., znak: OR15-84020-OR1500461/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Na postawie zarządzenia z 19 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał z dniem 21 sierpnia 2025 r. skarżącego do podpisania załączników skargi podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Dodając do wezwania wyjaśnienie, iż zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I FPS 2/21 skargę można uznać za podpisaną jeśli jej załączniki zostały podpisane podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Wezwanie zostało wysłane na skrzynkę poczty elektronicznej skarżącego, jednakże nie zostało odebrane (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 36 akt sądowych). Z dniem 5 września 2025 r. wezwanie zostało uznane za doręczone. W dniu 30 września 2025 r. Sąd wezwał ponownie skarżącego (w zw. z zastosowanym błędnym pouczeniem w wezwaniu z 21 sierpnia 2025 r.) do podpisania załączników skargi podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania (art. 30c ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadnych prowadzenia polityki rozwoju). Wezwanie nie zostało odebrane przez skarżącego (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia k. 59 akt sądowych). Z dniem 15 października 2025 r. wezwanie zostało uznane za doręczone. Skarżący nie nadesłał do Sądu załączników skargi podpisanych. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 11 września 2025 r. wyznaczył termin rozprawy na dzień 16 października 2025 r. W dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu jawnym Sąd rozpoznał sprawę postanawiając o odroczeniu terminu ogłoszenia orzeczenia i wyznaczył na dzień 30 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 14lzf ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198; zwanej dalej: "u.z.p.p.r.") w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a."). Jak stanowi zaś art. 14lzf ust. 3 tego przepisu, skarga, o której mowa w ust. 2, jest wnoszona przez podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lze ust. 4 lub 7, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Przepisy art. 30c ust. 2a-6 oraz art. 30d-30i stosuje się odpowiednio. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że tryb składania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracji publicznej i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Ustawodawca kierował się w tym względzie z całą pewnością dążeniem do maksymalnego skrócenia postępowania sądowego, służącego możliwie najszybszemu zakończeniu szeroko rozumianego procesu rozdysponowania środków finansowych w ramach programów operacyjnych. Na stronę został nałożony obowiązek opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W myśl art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Na gruncie niniejszej sprawy, zarządzeniem z 29 września 2025 r. wezwano skarżącego do podpisania załączników skargi podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania (art. 30c ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadnych prowadzenia polityki rozwoju). Wezwanie nie zostało odebrane przez skarżącego, a z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika, że dokument został uznany za doręczony z dniem 15 października 2025 r. Skarżącemu od 16 października 2025 r. liczył się termin 7 dni na nadesłanie do Sądu podpisanych załączników skargi, który upłynął z dniem 23 października 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący tego braku nie uzupełnił w wyznaczonym terminie. W związku ze zbiegiem dwóch zdarzeń w terminie 16 października 2025 r., tj. posiedzenia jawnego oraz rozpoczęcie terminu 7 dniowego dla skarżącego do podpisania załączników skargi Sąd po zamknięciu rozprawy postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był pozostawić skargę bez rozpatrzenia, o czym orzekł w sentencji na podstawie art. 30c ust. 6 w związku z art. 14lzf ust. 3 u.z.p.p.r.