V SA/Wa 2457/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem procesowym z dnia 19 lutego 2014r. skarżący J.S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego. Uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie decyzji naraża go na poniesienie nieodwracalnych skutków i pozbawienie reszty majątku. Skarżący podniósł, że w chwili obecnej nie posiada środków finansowych, co wykazał we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prowadzenie egzekucji administracyjnej do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd będzie wyłącznie dodatkową dolegliwością, której na obecnym etapie postępowania nie powinien ponosić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Skarżący we wniosku o wstrzymanie wskazał, że w chwili obecnej nie posiada środków finansowych, co wykazał we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zwrócono uwagę na trudną sytuację materialną skarżącego. Zwrócono również uwagę na okoliczność, iż sąd powszechny oddalił złożony przez wnioskodawcę wniosek o ogłoszenie upadłości z powodu braku majątku wystarczającego choćby na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konsekwencją wykonania decyzji jest, w ocenie Sądu, możliwość spowodowania trudnej sytuacji materialnej, a ponadto wykonanie decyzji może spowodować ciężkie nieodwracalne konsekwencje, których w większości skarżący nie będzie mógł odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. Argumentacja skarżącego jest słuszna i w ocenie Sądu stanowi przesłankę umożliwiającą zastosowanie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.