V SA/Wa 246/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2018 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z 25 czerwca 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych wraz z odsetkami postanawia: odrzucić zażalenie Skarżący, przy skardze kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 25 czerwca 2018 r. starszy referendarz sądowy tut. Sądu odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2018 r. W piśmie procesowym z 28 sierpnia 2018 r. Skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zażaleniem na postanowienie tut. Sądu z 7 sierpnia 2018 r., wnosząc o jego uchylenie oraz uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2018 r. – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu. Wskazać trzeba, że stosownie do art. 260 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W konsekwencji na postanowienie tego sądu, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymano w mocy, nie przysługuje żaden dalszy środek odwoławczy, a zwłaszcza wywiedzione w niniejszej sprawie zażalenie. Środek taki nie jest zresztą przewidziany ani w art. 194 § 1 p.p.s.a., ani w innych przepisach tej ustawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.