V SA/Wa 2460/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. H. M. wystąpił z pismem z 22 września 2010 r. zatytułowanym "Podanie o zaskarżenie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010". Pismo skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który przekazał je jako skargę do sądu administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę z 15 października 2010 r. Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. H. M. oświadczył do protokołu, iż cofa skargę po to, by organ rozstrzygał w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący wskazał jednocześnie, iż nie kwestionuje, że spóźnił się ze złożeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ale usprawiedliwił to podeszłym wiekiem oraz stwierdzonymi schorzeniami (7 chorób), jak również orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Wyjaśnił, iż z uwagi na to, że w tym czasie gorzej się czuł (miewa zaburzenia orientacji i równowagi) nie był w stanie sporządzić wniosku i udać się na pocztę w terminie, wobec czego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy składał jego wnuczek. Oświadczył również, że tak naprawdę to chciałby żeby organ rozpatrzył jego wniosek jeszcze raz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wobec cofnięcia skargi stwierdzić należało, iż wydanie wyroku stało się zbędne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż z oświadczenia skarżącego – złożonego do protokołu rozprawy – wynika, iż jego pismo z 22 września 2010 r., które organ potraktował jako skargę do sądu administracyjnego, w istocie rzeczy stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, bowiem strona była świadoma uchybienia terminu i nie kwestionuje prawidłowości stwierdzenia tej okoliczności w postanowieniu z [...] sierpnia 2010 r. W tej sytuacji – mimo umorzenia postępowania sądowego w sprawie skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – zwrócić należy uwagę organu, że pismo z 22 września 2010 r. – wobec oświadczenia strony – zainicjowało postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia środka zaskarżenia na decyzję z [...] lipca 2010 r. Skarżący może zatem wymagać by Kierownik Urzędu rozpoznał jego wniosek o przywrócenie terminu, zaś w przypadku bezczynności organu, winien złożyć (do Kierownika Urzędu) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – w trybie art. 37 § 1 k.p.a.