V SA/Wa 2460/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty pomocy finansowej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skarżący, działając przez swojego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, iż uiszczenie przypadającej do zwrotu kwoty może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz obawę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na możliwość przedwczesnego wszczęcia i prowadzenia egzekucji przez organ podatkowy, tj. na etapie postępowania sądowego. Podkreślono, że uiszczenie tak wysokiej kwoty spowoduje utratę płynności finansowej, co uniemożliwi realizację bieżących zadań a nawet konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, co z kolei skutkuje utratą jedynego źródła utrzymania rodziny skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn.zm. dalej "p.p.s.a") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym w rozpatrywanej sprawie uzasadnione jest zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zasadnie w tym względzie, wnioskodawca zwrócił uwagę, iż wykonanie skarżonej decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci ograniczenia lub likwidacji działalności gospodarczej oraz utraty jedynego źródła utrzymania rodziny. W rozpatrywanej sprawie nie bez znaczenia pozostaje przede wszystkim wysokość kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji, tj. 56.820,00 zł. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.