V SA/Wa 2463/11

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. T. W. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Finansów z [...] października 2011r. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 13 stycznia 2012r.) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną, pozostającą pod opieką terapeutyczną po przebytej chorobie, nie posiada środków na utrzymanie, dlatego też pozostaje na utrzymaniu rodziców. Podał, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z 25 stycznia 2012r. wezwano zainteresowanego do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 11 lutego 2012r. (data nadania) skarżący nadesłała dodatkowe oświadczenie, w którym podała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną (zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy), bez prawa do zasiłku, mieszka u rodziców i nie ponosi żadnych opłat. Pozostaje obecnie na utrzymaniu rodziców, brata i chrzestnej. Wskazał, że w okresie ostatniego roku nigdzie nie pracował, przebywał 3-ce w szpitalu i nie otrzymywał żadnego wynagrodzenia i innych należności. Wyjaśnił także, że wyżywienie otrzymuje od rodziców i ciotki, leki natomiast kupuje ojciec. Nie korzysta z żadnych form pomocy społecznej. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową i dochody, których skarżący obecnie nie uzyskuje. Zgodnie z jego oświadczenie samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, w całości pozostaje na utrzymaniu rodziców i innych osób bliskich, którzy zapewniają mu mieszkanie, wyżywienie i leki. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.