V SA/Wa 2464/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-11-26

Skład orzekający: sędzia WSA Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji o zwrocie dofinansowania może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla działalności Izby Rolniczej, uzasadniające wstrzymanie jej wykonania?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o zwrocie dofinansowania w kwocie stanowiącej znaczną część dochodów Izby Rolniczej może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Izba Rolnicza wniosła skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego nakazującą zwrot dofinansowania w kwocie 70.517,89 zł wraz z odsetkami. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej natychmiastowe wykonanie mogłoby doprowadzić do paraliżu instytucji, utraty płynności finansowej, niemożności realizacji zadań statutowych oraz wypłaty wynagrodzeń pracownikom. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Izby Rolniczej we [...] na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dofinansowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dofinansowania wniosła [...] Izba Rolnicza we [...]. Wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 maja 2013 r. (data nadania) skarżąca uzupełniła przedmiotowy wniosek. Zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest faktem, iż jej wykonanie mogłoby wiązać się z niemożnością prowadzenia przez nią działalności, co w efekcie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca uważa, że szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa związana z koniecznością zakończenia powadzenia działalności) mimo, iż przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi jest odwracalne, nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Skarżąca wskazał na przepisy ustawy o izbach rolniczych i podniosła, że głównym źródłem finansowania izb rolniczych (w zasadzie jedynym), jest odpis w wysokości 2% od uzyskanych wpływów z tytułu podatku rolnego pobieranego na obszarze działania izby. Podniosła również, iż jest trakcie realizacji szeregu zadań, które wymagają zapewnienia pełnej płynności finansowej. W związku z powyższym natychmiastowy zwrot dotacji w kwocie 70.517,89 zł wraz z odsetkami i zajęcie kont bankowych bądź inne czynności egzekucyjne mogłoby spowodować paraliż instytucji, jaką jest skarżąca. Podniosła, że jest zaangażowana obecnie w finansowanie wielu obszarów jej działalności, organizuje szkolenia dla rolników, konferencje, współpracuje z wieloma podmiotami, w tym publicznymi w związku z czym musi mieć zagwarantowane pełne finansowanie zgodnie z ustalonym na ten rok budżetem. Zachwianie płynności finansowej spowodowałoby również brak możliwości wypłaty pracownikom Biura Izby wynagrodzeń i innych należności związanych z bieżącą pracą Biura, a także utrzymania biur terenowych, które Dolnośląska Izba Rolnicza posiada w każdym powiecie dolnośląskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że kwota 70.517,89 przypadająca do zwrotu stanowi ok 30% dochodu skarżącej planowanego na rok 2012 r., a ze względu na zakres działalności skarżącej oraz źródeł dochodu (odpisy podatkowe) należy stwierdzić, że zapłata ww. kwoty może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło