V SA/Wa 2464/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi A. w W. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia (...) sierpnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju; 2. zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz A. w W. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi A. w W. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżąca") wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "Instytucja Pośrednicząca", "NCBiR") z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] , w przedmiocie protestu dotyczącego wniosku o nr kancelaryjnym [...], pt. "[...]", złożonego przez A. w konkursie nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]", który został zarejestrowany pod nr [...]. Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej projektu, pismem z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...], Strona została poinformowana, że wniosek został oceniony negatywnie z powodu niespełnienia kryteriów wyboru projektów. Do pisma dołączono Kartę oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER (kopia), która na stronie 6 zawiera stwierdzenie, iż "Projekt nie spełnia kryterium horyzontalnego, gdyż nie jest zgodny z zapisami SZOOP PO WER. Zgodnie z zapisami tego dokumentu (działanie 3.2 pkt 22) wnioskodawca zobowiązany jest wnieść wkład własny w wysokości co najmniej 3% wartości projektu. Wnioskodawca zaplanował natomiast wkład własny po stronie uczelni w wysokości 28 628,12 zł (co wskazano w uzasadnieniu pod budżetem szczegółowym), który stanowi 2,9999996437% wartości projektu (koszt całkowity projektu - 954 270,78 zł)." NCBiR podkreślił, że z treści protestu wynika, że Wnioskodawca wiedział jaka jest minimalna wartość wkładu własnego, a mimo to zdecydował się na zaokrąglenie wkładu "w dół" czyli jedynie do kwoty 28 628, 12 zł, tym samym decydując się na niespełnienie wymogu wymaganych 3% wkładu własnego. Według organu wymagane minimum stanowi kwota 28 628,1234 zł, a więc każda inna, mniejsza, wartość nie przekraczała niezbędnego progu. Mając na uwadze powyższe uchybienie Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, iż projekt nie jest zgodny z zapisami SzOOP PO WER, a tym samym nie spełnia kryterium horyzontalnego. Nie zgadzając się z oceną projektu, pismem z dnia [...] marca 2016 r. Skarżąca złożyła protest wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektu oraz uznanie, że projekt spełnia kryteria wyboru określone przez Instytucję Organizującą Konkurs (IOK) w Dokumentacji Projektowej i Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER. W uzasadnieniu protestu Strona podniosła, że stosując w sposób prawidłowy reguły matematyczne dotyczące zaokrąglania do pełnych kwot dokonała prawidłowego zaokrąglenia wkładu własnego (28 628,1234 zł) do kwoty 28 628, 12 zł, co powoduje, że spełniła wymagane kryteria horyzontalne. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. o numerze wskazanym wyżej, NCBiR poinformował Skarżącą, że protest został rozpatrzony negatywnie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż wniosek nie spełnił kryterium horyzontalnego nr 4, zgodnie bowiem ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych PO WER, wnioskodawca zobowiązany jest wnieść wkład własny w wysokości co najmniej 3% wartości projektu, tj. 28 628,1234 zł. Jak wynika natomiast z wyliczeń dwóch niezależnych ekspertów Wnioskodawca w treści wniosku przedstawił wkład własny w wysokości 28 628,12 zł, co stanowi 2,9999996437% wartości projektu przy koszcie całkowitym projektu - 954 270,78 zł. Organ wskazał, że nie ma znaczenia jakiej wielkości jest różnica, która wpływa na stwierdzenie niespełniania przez projekt danego kryterium, istotne jest, że deklarowany wkład własny nie stanowi minimalnego progu 3%. Wnioskodawca znając wymagania postawione w SzOOP, powinien tak przedstawić wkład własny, aby spełniał on stawiane wnioskodawcom wymagania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ i przyjęcie projektu do realizacji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: - art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowej w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.), dalej: "ustawa wdrożeniowa", w związku z Regulaminem konkursu nr [...], polegające na uznaniu, że wkład własny w wysokości co najmniej 3% wartości projektu powinien zostać wniesiony wyłącznie i bezpośrednio przez wnioskodawcę podczas gdy wystarczające jest, jeżeli wkład własny zostanie sfinansowany ze środków pozostających w dyspozycji wnioskodawcy, - art. 57 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie weryfikacji oceny w sposób pobieżny, - art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej w związku z rozdziałem 4 – Ogólnych warunków wyboru projektów pkt 10 ppkt b) oraz ppkt e) Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 poprzez naruszenie na etapie oceny projektu, jak również na etapie weryfikacji prawidłowości oceny projektu w ramach procedury odwoławczej zasady rzetelności przez wydanie odmiennych rozstrzygnięć przy ocenie tożsamych okoliczności dotyczących dwóch różnych wniosków o dofinansowanie złożonych przez Skarżącą, - błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie dokonanych przez organ wyliczeń wartości wkładu własnego bowiem z Regulaminu konkursu nie wynika obowiązek dokonywania obliczeń z dokładnością do więcej niż dwóch miejsc po przecinku, a w złożonym przez siebie wniosku zastosowano właśnie takie zaokrąglenie do kwoty 28 628,12 zł. Skarżąca wniosła również o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z informacji o negatywnej ocenie projektu pn. " [...]" (pismo z dnia [...] marca 2016 r.), protestu wniesionego przez Skarżącą w dniu [...] marca 2016 r., informacji organu o uwzględnieniu protestu i skierowaniu wniosku do dalszego etapu oceny z dnia [...] sierpnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę NCBiR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 217), dalej: "ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności", w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.". W myśl art. 61 ww. ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: "K.p.a.", z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014 r. poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Należy podkreślić, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ww. ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, - Regulaminem konkursu nr [...] na projekty w programie Studiujesz? Praktykuj! w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014 – 2020, Oś III Szkolnictwo wyższe dla gospodarki i rozwoju, Działanie 3.1 Kompetencje w szkolnictwie wyższym, dalej: "Regulamin", - Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, dalej: "SzOOP PO WER", Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez NCBiR, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] sierpnia 2016 r., Sąd stwierdza, iż naruszają one prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Skarga jest zasadna. Ocena projektu dokonana przez NCBiR została przeprowadzona z naruszeniem art. 37 ust. 1 oraz art. 50 i 67 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w związku z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ww. ustawy, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Przepis ten statuuje zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny, a naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Mimo wyłączenia przepisów K.p.a. w postępowaniu dotyczącym ubiegania się o dofinansowanie projektów (art. 50 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności) oraz do procedury odwoławczej (art. 67 ww. ustawy) mają zastosowanie przepisy dotyczące m.in. wyłączenia pracownika organu. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Jak stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 486/15, a Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela to stanowisko orzecznicze, "Tam, gdzie dochodzi do konieczności ponownego rozpatrzenia wniosku przez ten sam organ, dla zapewnienia standardu bezstronności procesowej, należy badać czy nie zachodzi przesłanka wyłączenia pracownika w oparciu o art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., przepis ten odnosi się do podejmowania wszelkich czynności procesowych mających lub mogących mieć wpływ na wynik (rozstrzygnięcie) sprawy. Chodzi bowiem o to, aby ponowne rozpatrzenie sprawy było rzeczywistym jej rozpatrzeniem, nie zaś powtórzeniem przez te same osoby poglądu raz już wyrażonego w pierwszej decyzji czy postanowieniu." W rozpoznawanej sprawie zarówno rozstrzygnięcie NCBiR z dnia [...] marca 2016 r., od którego wniesiono protest, jak również rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2016 r. zawierające rozstrzygnięcie protestu wydała ta sama osoba, tj. P.K. - Zastępca Dyrektora Działu Rozwoju Kadry Naukowej w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. Takie działanie narusza gwarancję bezstronności działania organu i stanowi naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. w związku z art. 67 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w stopniu, który miało istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie dokonanych przez organ wyliczeń wartości wkładu własnego w związku z tym, iż z Regulaminu konkursu nie wynika obowiązek dokonywania obliczeń z dokładnością do więcej niż dwóch miejsc po przecinku Sąd stwierdza, iż są one uzasadnione. W Regulaminie konkursu, w części VI Kryteria oceny formalno-merytorycznej pkt 3 określił ogólne kryteria horyzontalne, w tym nr 4, w formie pytania: Czy projekt jest zgodny ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych PO WER?. Zgodnie z opisem kryterium nr 4 ocenie podlega m.in. potencjał wnioskodawcy i partnerów jaki wniesie do projektu wnioskodawca i partnerzy. Zgodnie z zapisami SzOOP PO WER (działanie 3.2 pkt 22) wnioskodawca zobowiązany jest wnieść wkład własny w wysokości co najmniej 3% wartości projektu. Skarżąca podnosi, że wkład własny wyliczyła w sposób prawidłowy (kwotę projektu przemnożyła przez 3% otrzymując kwotę 28 628,1234 zł) z zaokrągleniem do dwóch miejsc po przecinku, na kwotę 28 628,12. Rację ma Skarżąca, że w Regulaminie konkursu nie zawarto regulacji dotyczącej zasad zaokrąglania kwot. Jednocześnie kwota przeznaczona na konkurs – 145 000 000,00 zł, jak również maksymalny poziom dofinansowania projektu ze środków UE – 84, 28% zostały podane z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (str. 7 Regulaminu). Podobnie, z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, został określony w SzOOP WER procentowy poziom dofinansowania UE wydatków kwalifikowalnych na poziomie projektu (str. 151 SzOOP WER). Zatem ustalenia organu nie znajdują uzasadnienia w dokumentach projektu. Jednocześnie, wobec braku regulacji dotyczących zasad zaokrąglania kwot w przedmiotowym projekcie, Sąd - dla porównania - zwraca uwagę, że w "Przewodniku po zasadach rozliczania dotacji z Funduszy Europejskich" opracowanym na zlecenie Departamentu Informacji, Promocji i Szkoleń Ministra Rozwoju Regionalnego – kwiecień 2012, zawarto zapis: "Przykład dla refundacji Jeśli przewidziany w umowie procent dofinansowania wynosił 73,4% – wnioskujesz o 73,4% wydatków kwalifikowalnych poniesionych w danym okresie. Uważaj na zaokrąglenia: po przemnożeniu wydatków kwalifikowalnych przez procent dofinansowania może się okazać, że po przecinku mamy więcej niż dwa miejsca (a wnioskujemy o kwoty z dokładnością co do groszy, a więc dwóch miejsc po przecinku). Trzecie miejsce zaokrąglamy: "w dół" – jeśli mieści się w przedziale 1-5, "w górę" – jeśli mieści się w przedziale 6-9, Przykład W danym okresie rozliczeniowym ponieśliśmy ogółem 156 760,56 zł (suma wszystkich faktur), w tym 123 526,77 zł kosztów kwalifikowalnych, a procent dofinansowania wynosi 73,4%, to wnioskujemy o kwotę 90 668,65 zł. 73,4% x 123 526,77 zł = 90 668,64". Zważywszy na to, że zastosowane przy ocenie projektu zasady wyliczenia wysokości wkładu własnego w odniesieniu do minimalnej wielkości wkładu własnego określonego w SzOOP WER na 3 % wartości projektu mają zasadnicze znaczenie dla oceny spełnienia kryterium horyzontalnego nr 4, NCBiR powinien ponownie poddać ocenie formalno-merytorycznej przedmiotowy wniosek o dofinansowanie, z uwzględnieniem przedstawionej wyżej oceny dokonanej przez Sąd. Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, wskazane wyżej naruszenia NCBiR stanowią uzasadnioną podstawę uznania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu, który miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego zawarty w skardze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 61 ust. 8 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, uwzględnił skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na jej wynik. Jednocześnie sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Z mocy art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.