V SA/Wa 247/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-10-19
Skład orzekający: Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej może zostać uwzględniony, jeśli oświadczenie o braku zapłaty tych kosztów zostało złożone po wydaniu wyroku oddalającego skargę?Ratio decidendi
Wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej może zostać uwzględniony, nawet jeśli oświadczenie o braku zapłaty tych kosztów zostało złożone po wydaniu wyroku oddalającego skargę, pod warunkiem, że wniosek o zasądzenie kosztów został złożony przed wydaniem wyroku, a oświadczenie zostało złożone przed rozpoznaniem wniosku o przyznanie tych kosztów. Sąd nie wzywa profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jeśli nie ma ku temu podstaw prawnych.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata W. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Pełnomocnik został ustanowiony w sprawie, która pierwotnie toczyła się przed WSA w Lublinie, a następnie została przekazana do WSA w Warszawie z powodu stwierdzenia niewłaściwości sądu. Po oddaleniu skargi przez WSA w Warszawie, pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, dołączając oświadczenie o braku zapłaty tych kosztów. Sąd rozpoznał wniosek, uwzględniając jego zasady prawne.Rozstrzygnięcie
Zasądzono ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata W. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł, w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240,00 zł oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 2000 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części dotyczącej wymiaru cła oraz określenia podatku importowego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata W. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).
Postanowieniem z 25 października 2011 r. o sygn. akt III SA/Lu 543/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła w dniu 2 listopada 2011 r. pełnomocnika w osobie adwokata A. L.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2011 r. o sygn. akt III SA/Lu 543/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2012 r. adwokat A.j L. wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie o ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w związku ze zmianą właściwości miejscowej sądu administracyjnego.
Pismem z dnia 8 maja 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, iż został wyznaczony adwokat W. S. do pełnienia czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 247/12.
W piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2012 r. adw. W. S. zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w szczególności kosztów zastępstwa pełnomocnika z urzędu według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 11 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
W dniu 18 lipca 2012 r. pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Jednocześnie złożył oświadczenie z dnia 17 lipca 2012 r., iż opłaty (w tym koszty zastępstwa procesowego) nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W tym miejscu wyjaśnić należy pełnomocnikowi, iż jego wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie mógł zostać uwzględniony, bowiem ani w piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2012 r. ani na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. pełnomocnik nie złożył wymaganego prawem oświadczenia, czyniąc tym samym zadość obowiązkowi wynikającemu z § 20 rozporządzenia. Mając zatem na uwadze, iż pełnomocnik jest profesjonalnym prawnikiem, Sąd nie informował go o takim braku wniosku, mając na uwadze jednocześnie to, iż nie ma regulacji, która umożliwiałaby wezwanie do jego uzupełnienia. Oświadczenie takie zostało natomiast złożone w piśmie z dnia 17 lipca 2012 r. (sporządzonym po wydaniu wyroku), wobec czego należało uwzględnić wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, zawarty w piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2012 r.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez skarżącą stronę – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło