V SA/Wa 2471/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2471/12 w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: - odmówić wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Pismem z dnia 11 maja 2013 r. skarżący wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wskazując na fragment uzasadnienia decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] marca 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych zwrócił się o wyjaśnienie, czy dane działek rolnych jakie podała we wniosku o przyznanie płatności doradca rolnośrodowiskowy H. I. są zgodne z danymi działek wskazanymi w planie działalności rolnośrodowiskowej sporządzonym przez tego doradcę w dniu 11 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zarówno w doktrynie jaki i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, zbiór LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 294/07). W doktrynie podkreśla się, iż wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. W żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się natomiast do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne, czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08). W ocenie Sądu wyrok (wraz z uzasadnieniem) z dnia 25 lutego 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2471/12 nie nasuwa żadnych wątpliwości. Oddala on skargę wniesioną od decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Uzasadnienie wyroku jest spójne i logiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając skargę wskazał wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. Sformułowania, którymi posłużył się Sąd uzasadniając ww. wyrok, są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości, co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Niewątpliwie nie powodują również wątpliwości w zakresie wykonania wyroku, czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej. Wskazać również należy, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 741/09) duże znaczenie przy wykładni orzeczenia ma przedmiot sprawy, w której je wydano oraz wskazywana przez wnioskującego "wątpliwość". W nawiązaniu do powyższego przypomnienia wymaga to, iż objęty rozpoznawanym wnioskiem wyrok z dnia 25 lutego 2013 r. zapadł w sprawie, której przedmiotem była decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Zgłoszona przez skarżącego wątpliwość nie odnosi się natomiast bezpośrednio do treści tego wyroku, lecz do treści uzasadnienia decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] marca 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Zatem już tylko z prostego zestawienia przedmiotu sprawy, w której zapadł wyrok z dnia 25 lutego 2013 r. oraz postawionej przez skarżącego wątpliwości co do jego wykładni wynika, że wątpliwość ta nie dotyczy ani samego rozstrzygnięcia, ani zakresu powagi rzeczy osądzonej, ani też sposobu wykonania wyroku, które to kwestie w sytuacji niejasnych sformułowań uzasadniają dokonanie wykładni wyroku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.