V SA/Wa 2474/12
WyrokWSA w Warszawie2012-11-30
Skład orzekający: Andrzej Kania, Piotr Piszczek, Beata Blankiewicz – Wóltańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, rozpatrując ponownie protest strony po uchyleniu jego wcześniejszej decyzji przez sąd administracyjny, prawidłowo zastosował się do wskazań zawartych w wyroku sądu, w szczególności w zakresie oceny kryteriów merytorycznych projektu?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że organ administracji publicznej nie zastosował się do wskazań zawartych w poprzednim wyroku sądu administracyjnego, naruszając tym samym art. 153 PPSA. Organ nie odniósł się w pełni do wszystkich wytycznych sądu dotyczących oceny kryterium innowacyjności procesowej, co stanowiło podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Po negatywnej ocenie merytorycznej i nieuwzględnieniu protestu, spółka wniosła skargę do WSA, która została uwzględniona wyrokiem z 20 marca 2012 r. z uwagi na naruszenie prawa przy rozpatrywaniu protestu. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) ponownie rozpatrzyło protest, jednak spółka uznała, że organ ponownie naruszył prawo, nie stosując się do wskazań sądu. W konsekwencji spółka wniosła kolejną skargę do WSA.Rozstrzygnięcie
Stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju. Zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz skarżącej spółki zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska (spr.), Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju; 2. zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Przedmiotem skargi z 31 października 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżący, wnioskodawca) jest stanowisko Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: Jednostka, Instytucja Pośrednicząca, IP) wyrażone w piśmie z [...] października 2012 r. znak sprawy [...], dotyczącym ponownego nieuwzględnienia protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...].
Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
W dniu 8 kwietnia 2011r. strona skarżąca "[...]" Sp. z o.o. w [...] złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt.: "[...]" w ramach Działania 1.4. Wsparcie projektów celowych Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.
Pismem z [...] kwietnia 2011r. nr [...] Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw działająca jako Regionalna Instytucja Finansująca poinformowała skarżącą spółkę, iż wniosek został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych i został przekazany do Komisji Konkursowej działającej przy Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, celem przeprowadzenia oceny merytorycznej.
W wyniku dokonania oceny merytorycznej, pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] PARP poinformowała wnioskodawcę, iż wniosek o udzielenie wsparcia został oceniony pozytywnie i uzyskał 90,33 punktów. Jednocześnie organ wskazał, że ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia nie jest możliwe. Zaznaczono także, iż do dofinansowania zostały zatwierdzone projekty, które otrzymały minimum 93 punkty.
Skarżąca spółka wobec nie zakwalifikowania jej wniosku do dofinansowania złożyła protest z dnia 1 września 2011r., wnosząc o dokonanie weryfikacji dokonanej przez eksperta oznaczonego w dokumentacji nr [2] w odniesieniu do kryterium 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych" oraz oceny kryterium 9 "Projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 lub na politykę horyzontalną wymienioną w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006".
W wyniku rozpatrzenia protestu Narodowe Centrum Badań i Rozwoju pismem z dnia [...]stycznia 2012r. poinformowało skarżącą o jego nie uwzględnieniu. Organ wskazał, iż w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia zarzutów podniesionych w proteście w procesie jego rozpatrywania został powołany ekspert zewnętrzny, którego opinia stanowi podstawę wydania rozstrzygnięcia. Organ w uzasadnieniu wskazał, iż przychyla się do pierwotnej oceny projektu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka, zaskarżając w całości pismo Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2012r., wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2012r. sygn. akt V SA/Wa 285/12 uwzględnił skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Sąd uznał, że zarzuty skargi okazały się trafne w zakresie naruszenia treści § 9 pkt 10 ppkt 2-4 załącznika 4.4 do Regulaminu przeprowadzania konkursu w odniesieniu do rozpoznania protestu. Wynikało to z faktu, że treść rozstrzygnięcia protestu nie pozwalała na uznanie, że Instytucja Pośrednicząca w pełni odpowiedziała na zawarte w nim zarzuty odnoszące się przede wszystkim do oceny kryterium merytorycznego fakultatywnego 1 tj. Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo- rozwojowych. Sąd stwierdził, że dokonując oceny protestu IP miał obowiązek dokonać tego z zastosowaniem wymogów określonych treścią w/w § 9 pkt 10 załącznika 4.4 do Regulaminu. Brak było wprawdzie podstaw – zdaniem Sądu - ażeby skutecznie zarzucić IP, że nie zapoznała się z wynikami pierwotnej oceny projektu, ale bez wątpienia można było zarzucić, że naruszony został punkt 4 w zakresie pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia stanowiska przez IP, co wiązało się z naruszeniem pkt 2 w zakresie wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów. Okoliczności te budziły tym samym wątpliwości Sądu co do prawidłowości zastosowania pkt 3 § 9 załącznika. Sąd uznał ponadto, że w istocie rzeczy protest dotyczył kryterium merytorycznego fakultatywnego 1 i oceny dokonanej przez eksperta [2] oraz oceny dotyczącej kryterium 9.
Analizując w szczególności treść rozstrzygnięcia protestu w zakresie kryterium 1 Sąd zauważył, że jakkolwiek odnosiło się ono do wskazywanych podkryteriów składających się łącznie na to kryterium, to nie w pełni odnosiło się do zarzutów protestu (np. odnosząc się do tego zarzutu IP zwróciła uwagę na to, że wnioskodawca, który zajmuje się głównie produkcją opakowań do żywności, nie wskazał na aspekt dotyczący oceny ryzyka dotyczącego finalnego odbiorcy, w szczególności jego zdrowia).
W ocenie Sądu w rozstrzygnięciu protestu nie wskazano w jasny sposób na to, jaki związek wspomniana kwestia ma z okolicznością wpływu zastosowanej innowacji na cykl produkcyjny w przedsiębiorstwie oraz innych potencjalnych jej użytkowników, czy na podniesienie jakości usług. Treść rozstrzygnięcia IP w tym zakresie spowodowała postawienie skutecznego zarzutu w skardze, że oceniany był produkt a nie użyteczność wprowadzanych zmian, mimo, że projekt dotyczył innowacyjności procesowej.
W ocenie Sądu tym samym w rozstrzygnięciu protestu nie odniesiono się wprost do postawionego zarzutu braku podstaw do wcześniej sformułowanej oceny eksperta [2], która zaważyła na punktacji i treści rozstrzygnięcia.
Sąd wskazał, że mając na uwadze aspekty, poprzez jakie należało w myśl przewodnika po kryteriach oceny projektów dokonać oceny wspomnianego podkryterium, należało w rozstrzygnięciu protestu jednoznacznie wskazać, które zapisy wniosku i biznes planu, poprzez które dokonywana jest ocena, pozwalały na dokonanie takiej oceny przez eksperta, a następnie bazując na tych zapisach IP ewentualnie mogła je rozwinąć.
Odwołanie się do konkretnych zapisów pozwoli IP – zdaniem Sądu - na krytyczne odniesienie się do stawianych przez wnioskodawcę zarzutów, na dokonanie oceny ich zasadności i prawidłowe rozstrzygnięcie protestu, co w następstwie umożliwi właściwą kontrolę ze strony Sądu, co w chwili oceny dokonywanej przez Sąd (przy tej treści rozstrzygnięcia) - nie było możliwe.
Jeśli chodzi o kryterium 9 Sąd wskazał, że w rozstrzygnięciu protestu powinno zostać określone, w jaki sposób projekt ma mieć pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art.16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 lub na politykę horyzontalną wymienioną w art.17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. Zatem w odniesieniu do tego kryterium rozpatrując ponownie protest należy wskazać, czy zarzuty protestu rzeczywiście dowodzą, czy też nie dowodzą spełnienia wymogów przewodnika.
Sąd orzekając ostatecznie stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nieprawidłowości w zakresie oceny zawartości protestu popełnione przez IP mogły prowadzić do naruszenia treści § 9 pkt. 7 załącznika 4.4 do regulaminu, z tym wskazaniem, że w przedmiotowej sprawie ze względu na konieczność ponownego rozstrzygnięcia protestu przez IP, nie mógł na tym etapie sprawy tego faktu przesądzić.
Dodatkowo Sąd wskazał, że nie podziela stanowiska skarżącej co do tego, że w toku procedury odwoławczej ekspert zewnętrzny nie miał prawa do obniżenia punktacji w ramach poszczególnych podkryteriów, ponieważ nie może on jedynie obniżyć ostatecznej ilości punktów uzyskanych uprzednio za określone kryterium, przy czym może przyznać wyższą ilość punktów – co wynika z treści § 8 ust. 5 Regulaminu Komisji Konkursowej.
Narodowe Centrum Badań i Rozwoju pismem z dnia [...] października 2012r. poinformowało skarżącą Spółkę o nie uwzględnieniu jej protestu z dnia [...] września 2011r., dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...].
W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 -2013 ocena za to kryterium odbywa się na podstawie pkt 18 wniosku o dofinansowanie (strona 4 wniosku) oraz pkt B.2 (strony 3-5 biznes planu), B.4 (strony 6-9 biznes planu), C.1.2 (strony 12-17 biznes planu), C.1.6 (strony 55-56 biznes planu) i D (szczególności D.1 ) biznes planu (strony 87-103 biznes planu). Na stronie 14 biznes planu wnioskodawca stwierdza, że "Innowacyjność procesowa jest podstawową innowacyjnością w ramach planowanego projektu". W związku z powyższym, w ramach tego kryterium oceniana była:
• Innowacyjność procesowa: - nowoczesność wprowadzanych zmian technologicznych (pkt 16,67),
• Innowacyjność procesowa: - użyteczność wprowadzonych zmian technologicznych (pkt 8,33) oraz
• Innowacyjność procesowa: - opłacalność wykorzystania nowej technologii produkcji (pkt 8,33).
Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach, aby uzyskać maksymalną ilość punktów w kryterium Innowacyjność procesowa: - nowoczesność wprowadzanych zmian technologicznych, wnioskodawca winien wykazać, że rezultaty stanowią innowację o znaczeniu dla rynku w skali większej niż rynek polski. Stwierdzono, że ekspert przychylił się do opinii recenzentów, że proces jest innowacyjny w skali krajowej, ale nie międzynarodowej. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach maksymalna ilość punktów nie mogła być zatem przyznana i w związku z tym została utrzymana pierwotna ocena przyznana w ramach tego podkryterium, gdyż argumenty podnoszone w proteście nie przekonują eksperta do zmiany przyznanej przez recenzentów punktacji.
Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach w podkryterium Innowacyjność procesowa: - użyteczność wprowadzonych zmian technologicznych, oceniana winna być użyteczność wprowadzonej zmiany technologicznej. Wskazano, że w ocenie eksperta użyteczność wprowadzonej zmiany technologicznej nie została w projekcie potwierdzona i dlatego maksymalna ilość punktów nie może być przyznana. Użyteczność wprowadzonej zmiany powinna odnosić się do produktu, który w projekcie jest bardzo ogólnie opisywany. W ocenie eksperta wniosek nie spełnia warunków, aby w tym podkryterium przyznać większą ilość punktów, niż punktacja przyznana podczas oceny pierwotnej. Zdaniem Eksperta przyznana punktacja jest prawidłowa.
Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach w podkryterium Innowacyjność procesowa: - opłacalność wykorzystania nowej technologii produkcji, ekspert powinien zweryfikować, czy w porównaniu do obecnie stosowanych przez przedsiębiorcę procesów, projektowana innowacja zapewnia zmniejszenie kosztów produkcji, skrócenie czasu produkcji, umożliwia dostosowanie produktów do indywidualnych potrzeb klientów. W opinii trudno się odnieść do zmniejszenia kosztów produkcji oraz skrócenia czasu produkcji, gdyż Wnioskodawca proponuje nowe produkty i nie jest możliwe porównanie ich z obecnie stosowanymi. Zdaniem eksperta Wnioskodawca dostosowuje swój potencjalny produkt do potrzeb klienta. Ekspert się zgadza ze stwierdzeniem Wnioskodawcy zamieszczonym w Proteście, że "specyfiką prowadzenia prac badawczo-rozwojowych jest uwzględnianie w nich również aspektu ryzyka. Ekspert bierze pod uwagę aspekt ryzyka, i w związku z tym, w tym podkryterium powinien brać pod uwagę ryzyko niedostosowania produktu do indywidualnych potrzeb klienta. Oznacza to, że punktacja za to podkryterium powinna odzwierciedlać subiektywne odczucia eksperta uwzględniające możliwości dostosowania do indywidualnych potrzeb klienta. Oceniając to ryzyko ekspert nie uważa, że należy podwyższyć punktację za to podkryterium. W tym aspekcie ekspert zauważył i bierze po uwagę argumenty umieszczone na stronie 8 Protestu odnoszące się do ryzyka niewykonania zadań.
Stwierdzono ponadto ogólnie, że w opinii eksperta przyznane w tym kryterium w pierwotnej ocenie 33,33 punktów na 40 możliwych jest oceną bardzo pozytywną dla przedstawionego projektu. Stwierdzono ponadto, że Instytucja Pośrednicząca przychyla się do oceny zarzutów podniesionych w proteście, dokonanej przez eksperta, odnośnie przedmiotowego kryterium i podtrzymuje ocenę pierwotną, tj. 33,33 pkt.
Co do kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 9 wskazano, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 -2013 ocena za to kryterium odbywa się na podstawie pkt 6 wniosku o dofinansowanie (strona 2 wniosku) oraz na podstawie pkt C.2 biznes planu (strona 64-65 biznes planu).
W ocenie eksperta przedstawione w tych punktach uzasadnienia wskazują jedynie na neutralny wpływ na polityki horyzontalne.
W szczególności w odniesieniu do art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 3083/2006, wskazano, że aby można było mówić o pozytywnym wpływie na politykę horyzontalną wnioskodawca powinien odnieść się do kryterium dostępności dla osób niepełnosprawnych, zaproponować inicjatywy, które mogą się przyczynić do włączenia zagadnień równości płci do obszaru ekonomicznego, wskazać bariery w dostępie kobiet do istniejących stanowisk pracy w jego firmie oraz przedstawić działania podjęte w projekcie w celu ich eliminacji. Jego deklaracja równego dostępu dla każdego w trakcie procesu rekrutacji opisanych na stronie 65 biznes planu jest obowiązkiem pracodawcy. IP podziela opinię eksperta, że zgodnie z wytycznymi do oceny zamieszczonymi w Przewodniku po kryteriach Wnioskodawca nie przedstawił pozytywnego wpływu na polityki horyzontalne w odniesieniu do art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 i w związku z tym nie powinny być dla tego kryterium przyznane punkty.
W odniesieniu do art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 stwierdzono, że wnioskodawca nie przedstawił wskaźników ekowydajności obecnie prowadzonych procesów (lub procesów charakterystycznych dla technologii) i nie porównał ich z proponowanymi w projekcie. Zgodnie z wytycznymi do oceny zamieszczonymi w Przewodniku po kryteriach punkty za to kryterium mogą być przyznane, jeżeli wskaźniki ekowydajności zostaną zwiększone o 10% w porównaniu do wartości bazowych. Zdaniem eksperta, z powodu braku wskaźników ekowydajności punkty za to kryterium nie mogą być przyznane. Podsumowując IP wskazała, że Wnioskodawca w biznes planie i we wniosku nie wykazał pozytywnego wpływu na środowisko w odniesieniu do art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006.
Ostatecznie w konkluzji rozpatrzenia protestu wskazano, że w wyniku oceny projekt uzyskał 90,33 punktów, jednocześnie w związku z tym, że ostatni projekt umieszczony w pierwotnej Liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania uzyskał 93 pkt, projekt nr [...]został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania.
Skarżący w skardze z dnia 31 października 2012r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Rozstrzygnięciu protestu zarzucono, że zostało wydane na skutek naruszenia przepisów, które miało znaczący wpływ na treść rozstrzygnięcia protestu i na wynik sprawy, jak to:
1. przepisu § 9 pkt 10 ppkt 2-4 i § 14 pkt 1 Załącznika 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 w z § 7 pkt 2 ppkt 4 , ppkt 6 i 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 1 Działanie 1.4 polegającego na:
• niedokładnym zapoznaniu się z treścią wniosku,
• nie dokonaniu rzetelnej analizy zarzutów podniesionych w proteście,
• nie skonfrontowaniu treści tych zarzutów z treścią pierwotnej oceny projektu,
• dokonaniu ponownej oceny projektu poza granicami wyznaczonymi przez zarzuty,
• oparciu zaskarżonego pisma na nieobiektywnej ocenie projektu i zarzutów podniesionych w proteście oraz nie ustosunkowaniu się do zarzutów podniesionych w proteście w zakresie, w jakim wskazywano, iż oceny dokonane przez eksperta nr [2] (zawarte w ocenie wniosku, pismo PARP z dnia 18.08.2011) wykraczają poza Kryteria merytoryczne fakultatywne wyboru finansowanych operacji (oceny wniosku) zawarte w Załączniku nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 1, Działanie 1.4;
2. przepisu § 9 pkt 7 ppkt 1 Załącznika 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: Załącznik 4.4) w zw. z § 7 pkt 2 ppkt 4, ppkt 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 1 Działanie 1.4, polegającego na nie uwzględnieniu protestu pomimo, że pierwotna ocena projektu dokonana przez eksperta nr [2], a także ocena dokonana przez eksperta zewnętrznego, stanowiąca podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie innowacyjności procesowej: "nowoczesność wprowadzanych zmian technologicznych", "użyteczność wprowadzanych zmian technologicznych" oraz "opłacalność wykorzystania nowej technologii produkcji" została przeprowadzona z przekroczeniem kryteriów merytorycznych fakultatywnych wyboru finansowanych operacji (oceny wniosku) zawartych w Załączniku nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 1, Działanie 1.4 (str. 17).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Skarga została wniesiona zgodnie z przepisem ar. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712, dalej: u.z.p.p.r.), który stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270, dalej: p.p.s.a.).
Dokonując kontroli zaskarżonej informacji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 30c u.z.p.p.r. należy wskazać, że z mocy art. 30e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy.
Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza wskazanymi wyłączeniami pozostałe przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi będą miały odpowiednie zastosowanie. Oznacza to, że takim przepisem będzie również art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powołanego przepisu wynika zatem zarówno uprawnienie jak i obowiązek wyjścia sądu administracyjnego pierwszej instancji poza zarzuty, wnioski i podstawę prawną rozpatrywanej skargi.
Innym przepisem, który nie został wyłączony i ma zastosowanie do rozpatrywania tego typu spraw, jest przepis art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju we wskazanych przepisach stanowi, że Instytucja zarządzająca powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2).
Jednocześnie art. 30b ust. 1 określa, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.
Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie należy przede wszystkim wskazać, że sprawa była już przedmiotem rozstrzygania tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 20 marca 2012r. sygn. akt V SA/Wa 285/12 uwzględnił skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W tej sytuacji ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd ograniczone jest postanowieniami art. 153 p.p.s.a., który stanowi, jak wyżej wspomniano, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Z tej racji ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Natomiast zagadnienia, które były już przedmiotem oceny Sądu, i co do których Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu ponownie oceniane być nie mogą.
Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżone rozstrzygnięcie w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, uznał, że skargę należy uwzględnić, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Sąd w uzasadnieniu swojego orzeczenia z dnia 20 marca 2012r. wskazał, w jaki sposób powinna zostać przeprowadzona przez Instytucję Pośrednicząca ponowna ocena protestu Skarżącej i jakie elementy powinna zawierać.
Sąd w niniejszej sprawie pozostaje związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w tym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W przedmiotowej sprawie – po wydaniu ww. wyroku nie nastąpiła zmiana prawa, ani zmiana stanu faktycznego, dlatego wytyczne zawarte w powyższym wyroku pozostają aktualne i obowiązujące.
Sąd dokonując oceny zaskarżonego informacji zawartej w piśmie z dnia [...] października 2012r., znak [...], dotyczącym ponownego nieuwzględnienia protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...] stwierdza, że organ dokonujący ponownej oceny nie zastosował się do przepisu cyt. art. 153 p.p.s.a., albowiem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wskazane w cyt. wyroku z dnia 20 marca 2012r. zostały w całości wykonane odnośnie rozpatrzenia treści protestu tylko co do kryterium 9, nie można zaś stwierdzić takiego wykonania odnośnie kryterium merytorycznego fakultatywnego 1 tj. Poziomu innowacyjności rezultatów prac badawczo- rozwojowych.
W ocenie Sądu treść pisma ponownie rozpatrującego protest jest tylko pewną modyfikacją pierwszego rozstrzygnięcia, w którym nie zostały zawarte wszystkie elementy, wyraźnie wskazane przez Sąd w cyt. wyroku z dnia 20 marca 2012r.
Należy stwierdzić zatem, iż organ nie uwzględnił wszystkich wskazań Sądu zawartych w powołanym orzeczeniu, stanowiącym punkt wyjścia do wydania obecnie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezastosowanie się do nich, zarówno w zakresie oceny prawnej jak i wskazań co do dalszego postępowania, stanowiło naruszenie przepisu art. 153 ustawy p.p.s.a. i wobec tego podstawę uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a tym samym przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ ma obowiązek odnieść się do wszystkich wskazanych wytycznych w wyroku z 20 marca 2012r. sygn. akt V SA/Wa 285/12, jak również mieć na względzie powyższe uwagi oraz treść obowiązujących przepisów prawa, w szczególności ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W toku ponownego rozpatrywania sprawy Narodowe Centrum Badań i Rozwoju winno zatem przeprowadzić procedurę rozpatrzenia protestu w sposób wskazany w cyt. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2012r. sygn. akt V SA/Wa 285/12.
Z uwagi na powyższe, nie przesądzając ostatecznego merytorycznego wyniku sprawy, Sąd stwierdził, że ocena spornego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju, za podstawę przyjmując art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto, za podstawę biorąc art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło