V SA/Wa 2477/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty środków pochodzących z umowy o dofinansowanie na realizację projektu z udziałem środków unijnych postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi M. Sp. z o.o. (dalej: "skarżąca") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty środków pochodzących z umowy o dofinansowanie na realizację projektu z udziałem środków unijnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 9 września 2016 r. skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania skarżącej spółki oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca, pomimo dwukrotnego awizowania, nie odebrała przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie. W związku z powyższym uznano, iż wezwanie zostało doręczone z dniem 3 października 2016 r. (k. 81 akt sądowych). Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem z dniem 10 października 2016 r. Postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1269/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na ww. postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd II instancji wskazał, iż okoliczności podniesione w zażaleniu mogłyby zostać podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz zaznaczył, że początek biegu terminu do złożenia tego wniosku będzie wyznaczać data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odrzucenie skargi. Wnioskiem z dnia 2 lutego 2017 r. (data nadania), złożonym za pośrednictwem Ministra Rozwoju i Finansów, skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Uchybienie ww. terminowi obliguje sąd do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego (art. 88 P.p.s.a.). Z przywołanego wyżej art. 87 § 1 P.p.s.a. wynika, że termin w nim określony, warunkujący rozpoznanie wniosku jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana. W przypadku zwrócenia się z takim wnioskiem za pośrednictwem innego podmiotu, o zachowaniu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. terminu, decyduje wówczas bądź data oddania przez ten podmiot wniosku w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego sądu, bądź data wpływu do tego sądu wniosku przekazanego przez ten podmiot w inny sposób. W niniejszej sprawie skarżąca pismem z dnia 2 lutego 2016 r. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, za pośrednictwem organu administracji – Ministra Rozwoju i Finansów. Natomiast o możliwości wniesienia takiego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca dowiedziała się z treści uzasadnienia postanowienia NSA z dnia 15 grudnia 2016 r, doręczonego jej w dniu 30 stycznia 2017 r. (k. 122 akt sądowych). Termin przewidziany na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 6 lutego 2017 r. Uzupełnienie braków formalnych skargi, które było przedmiotem złożonego przez skarżącą wniosku, winno zostać dokonane w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd ten był zatem wyłącznym podmiotem, do którego należało bezpośrednio zwrócić się z wnioskiem, o którym mowa w ww. przepisie. Tymczasem wniosek skarżącego został złożony za pośrednictwem organu odwoławczego i przez ten organ przekazany osobiście przekazany do Sądu w dniu 10 lutego 2017 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego na jego wniesienie. Na marginesie wskazać jedynie należy, że tylko wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Tymczasem przedmiotowy wniosek, biorąc pod uwagę jego treść, dotyczy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a taki wniosek należało wnieść bezpośrednio do Sądu. Wobec powyższego na podstawie art. 88 P.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek skarżącej.