V SA/Wa 2488/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi S. A. Z. M. "F." w P. na informację Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. R. F.tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę [...] zł ([...] [...] [...] złotych [...] groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę [...] zł ([...] złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] zł ([...]złotych [...] groszy). S. A.Z.M. "F." w P. (dalej "strona skarżąca") zwróciła się do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. (dalej: "organ") z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu [...] Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki; Priorytet VI – Rynek pracy otwarty dla wszystkich; Działanie 6.1 – Poprawa dostępu do zatrudnienia oraz wspieranie aktywności zawodowej w regionie; Poddziałanie 6.1.1. – Wsparcie osób pozostających bez zatrudnienia na regionalnym rynku pracy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. organ poinformował skarżącą, iż złożony projekt jest poprawny pod względem formalnym i został przekazany do oceny merytorycznej. W następnym piśmie z [...] czerwca 2010 r. organ poinformował natomiast skarżącą, iż złożony projekt, w wyniku ponownej oceny formalnej został odrzucony z powodu niespełnienia ogólnych kryteriów formalnych (kryteriów dostępu), zawartych w dokumentacji konkursowej. Skarżąca w odpowiedzi na pismo organu, w dniu [...] czerwca 2010 r. złożyła protest, który został uznany za niezasadny przez organ w dniu [...] sierpnia 2010 r. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżąca złożyła odwołanie od pisma informującego o uznaniu protestu za niezasadny. Odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie pismem z [...] września 2010 r. W dniu [...] października 2010 r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo z [...] września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia. W niniejszym postępowaniu skarżąca poddała kontroli sądowoadministracyjnej ocenę projektu [...] Ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm. zwana dalej u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawach dotyczących skarg wnoszonych na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakłada na stronę skarżącą obowiązek złożenia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy. Braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia skargi niekompletnej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Wprawdzie przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju posługując się pojęciem "skarga niekompletna", nie zawierają wprost definicji tego pojęcia, jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Oznacza to, że "skarga kompletna" oznacza skargę złożoną wraz z dokumentacją określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Skarga z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi więc spełniać wymagania z art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (musi zawierać dokumentację określoną w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.) oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi w rozumieniu p.p.s.a. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Z kolei złożenie skargi niekompletnej skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków (tak: NSA w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r. II GSK 1256/10). W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że dołączona do skargi dokumentacja jest kompletna. Braki dotyczą zarówno wniosku o dofinansowanie jak i informacji w przedmiocie oceny projektu. Zwrócić należy uwagę, że załączony do skargi wniosek nie został podpisany przez stronę. Ponadto, przedstawiony wniosek nie został wypełniony przez instytucję przyjmującą wniosek, a więc nie można stwierdzić, czy jest to wniosek złożony do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. jako instytucji przyjmującej wniosek, któremu nadano identyfikator, a następnie został wygenerowany przez stronę skarżącą w celu załączenia do skargi. W szczególności nie wynika z niego, kiedy został przyjęty przez instytucję przyjmującą, jaki jest jego numer kancelaryjny i identyfikator. Braki skargi dotyczą również informacji w przedmiocie oceny projektu. Strona skarżąca nie załączyła bowiem do skargi oryginału pisma z dnia [...] września 2010 r. informującego, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów formalnych (kryteriów dostępu) zawartych w dokumentacji konkursowej, a jedynie jego kserokopię. Informacja w przedmiocie oceny projektu stanowi dokument pochodzący od organu (dokument urzędowy). Stosownie do art. 244 § 1 kodeksu postępowania cywilnego dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Kserokopia dokumentu stanowi jedynie jego odwzorowanie, ale nie posiada cech dokumentu (uchwała SN z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 37/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 206). Warunkiem uznania kserokopii za dokument jest poświadczenie zgodności kserokopii z oryginałem dokumentu. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., który miałby w tej kwestii zastosowanie, potwierdzenia dokumentu za zgodność z oryginałem, może dokonać występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Ponadto, stosownie do art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.) osobą uprawnioną do poświadczania zgodności odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem jest notariusz. Stwierdzić więc należy, że przedstawiona przez stronę kopia informacji z [...] czerwca 2010 r. nie jest dokumentem. Mogłaby uzyskać przymiot dokumentu, w przypadku potwierdzenia jej zgodności z oryginałem w sposób przewidziany prawem, a więc w przypadku potwierdzenia jej za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym albo przez notariusza. W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust 2 u.z.p.p.r., w formie kopii mogą być złożone tylko wniesione środki odwoławcze oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej. Przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie przewiduje takiej możliwości dla wniosku oraz informacji w przedmiocie oceny projektu. Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30 c ust.5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.