V SA/Wa 2489/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w części postępowania w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca odebrała w dniu 12 sierpnia 2014 r. W dniu 12 września 2014 r. (data nadania) upoważniony do działania w imieniu skarżącej profesjonalny pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku. Postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej z powodu wniesienia jej jeden dzień po terminie. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r. zwrócono skarżącej wpis od skargi kasacyjnej. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 9 grudnia 2014 r. (k-80 akt sądowych). W dniu 16 grudnia 2014 r. (data nadania k-83) wpłynęło pismo skarżącej, które po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie tym skarżąca wskazała, iż o odrzuceniu skargi kasacyjnej dowiedziała się z treści postanowienia z dnia 24 listopada 2014 r. Podniosła, iż do momentu otrzymania ww. postanowienia nie posiadała żadnej wiedzy o uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazała, że od chwili powierzenia sprawy pełnomocnikowi nie miała z nim żadnego kontaktu do chwili obecnej. W piśmie procesowym datowanym na dzień 29 stycznia 2015 r. skarżąca wskazała, iż nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wina leży po stronie pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Zdaniem Sądu wnioskodawczyni wniosek o przywrócenie terminu wniosła w terminie. Wnioskodawczyni jako powód uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazała brak kontaktu z pełnomocnikiem. Wskazać należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, sąd musi mieć na uwadze działania pełnomocnika. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (wyrok SN z 21 lutego 2002 r., sygn. akt I PKN 903/00, publ. Prok. i Pr. 2003, Nr 15, poz. 39 - dodatek). Mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków działania pełnomocnika. Przykładając obiektywny miernik staranności w działaniu do sytuacji, jaka miała miejsce w sprawie, stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącej nie dochował wymaganej od niego staranności i dbałości o interesy procesowe swojego mocodawcy. Pełnomocnik miał obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Powinien zadbać o zabezpieczenie interesów procesowych swojego mocodawcy. Brak możliwości kontaktu skarżącej z pełnomocnikiem nie jest okolicznością usprawiedliwiającą, bowiem okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych. W tej sytuacji bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżąca miała trudności w skontaktowaniu się z pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na uwadze stwierdza, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.