V SA/Wa 2490/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w likwidacji z siedzibą w C. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis postanawia: -odrzucić skargę; Zarządzeniem z dnia 25 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał G. S. – pełnomocnika likwidatora skarżącej Spółdzielni, która podpisała skargę do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego, stosownego postanowienia sądu bądź innego dokumentu w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi. Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi likwidatora skarżącej w dniu 3 listopada 2010 r. (k. 17 akt sądowych). W odpowiedzi przy piśmie z dnia 5 listopada 2010 r. H. Z. reprezentujący likwidatora skarżącej Spółdzielni, tj. B. Sp. z o.o. w S. nadesłał poświadczony notarialnie odpis pełnomocnictwa udzielonego G. S. Nie został natomiast nadesłany odpis z krajowego rejestru sądowego lub inny dokument potwierdzający, że B. Sp. z o.o. w S. rzeczywiście jest likwidatorem skarżącej Spółdzielni. Tym samym nie wykazano również, że H. Z. jest osobą uprawnioną do udzielenia pełnomocnictwa G. S., która podpisała skargę. W związku z powyższym należało uznać, że skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w zw. z §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.