V SA/Wa 2491/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L. w przedmiocie skierowania tytułów wykonawczych celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia ... lipca 2011 r. B. C. złożył do sądu administracyjnego zażalenie na postępowanie m.in. ZUS w B. W uzasadnieniu wskazał, iż w czerwcu 2011 r. otrzymał pismo z tutejszego Urzędu Skarbowego o zajęciu nieruchomości i opisem zaległości względem ZUS. Z pisma wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych domaga się kwoty ... zł (z odsetkami) i przedstawiono mu tytuły wykonawcze. Skarżący podniósł, iż jego zadłużenie względem ZUS zostało prawomocnie zasądzone i zabezpieczone hipoteką przymusową zwykłą w kwocie ... zł. Postępowanie ZUS jak i Urzędu Skarbowego w B. pomija i jednocześnie ignoruje postanowienie sądowe ... . W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie, wskazując iż saldo konta ubezpieczonego na dzień ... września 2011 r. wynosi ... zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: ustawy p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż orzekanie co do istoty w sprawach skarg jest dopuszczalne jedynie, na inne niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżący nie wskazał żadnej konkretnej czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którą skarży. Z treści złożonej w niniejszej sprawie skargi wynika, iż skarżący kwestionuje w istocie bliżej nieokreślone działania ZUS-u związane z prowadzonym wobec niego postępowaniem egzekucyjnym, które nie mieszczą się w katalogu działań administracji publicznej, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na mocy art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.