V SA/Wa 2491/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-05

Skład orzekający: Izabella Janson

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. będące upomnieniem w postępowaniu egzekucyjnym stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Upomnienie wysłane przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. w postępowaniu egzekucyjnym dotyczące abonamentu RTV ma charakter czysto informacyjny i nie stanowi rozstrzygnięcia ani czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z tym, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, ponieważ nie mieści się ona w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca K.M. złożyła skargę na pismo Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. z dnia [...] lipca 2014 r., które było upomnieniem w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym abonamentu RTV. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na pismo Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] będące upomnieniem w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: - odrzucić skargę Pismem datowanym [...] maja 2015 r. K.M., dalej: "Skarżąca" złożyła skargę na czynności egzekucyjne prowadzone przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. dotyczące abonamentu RTV. W odpowiedzi na skargę działający w ramach P. S.A. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zakres kognicji sądów administracyjnych został sprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Mając na uwadze treść powołanych przepisów, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez K.M. należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. nie jest uprawniony w niniejszym postępowaniu do wydawania orzeczeń bądź innych aktów lub dokonania czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., na które przysługuje skarga. Z przepisów ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz.U. z Nr 85, poz. 728 ze zm.) wynika, że Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej jako wierzyciel w rozumieniu ustawy egzekucyjnej (na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych i art. 1a pkt 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz.U. 2014, poz. 1619), zgodnie z którym wierzycielem jest "podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku (...) w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym") – wysyła upomnienie, a następnie wystawia tytuł wykonawczy, który kieruje do organu egzekucyjnego. Na podstawie stosownego wniosku i tytułu wykonawczego organ ten wszczyna egzekucję administracyjną (art. 26 § 1 i § 5 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Jak wynika ze skargi i odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie wystawione zostało upomnienie, a wobec braku uregulowania zobowiązania tytuły wykonawcze w celu wyegzekwowania od Skarżącej należności przez właściwy organ egzekucyjny. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej wysyła upomnienie, a gdy nie odniosło ono skutku wystawia tytuł wykonawczy. Wskazać należy, że przedmiotowe upomnienie skierowane do Skarżącej w związku z brakiem dochowania przez nią obowiązków abonamentowych miało jedynie charakter czysto informacyjny, przypominało bowiem Skarżącej o konieczności wykonania nałożonego na nią obowiązku oraz wskazywało na konsekwencje jego niewykonania w postaci wszczęcia egzekucji administracyjnej i jako takie nie stanowiło rozstrzygnięcia. Upomnienie ma zatem charakter czynności materialno-technicznej, które nie dotyczy ani uprawnień ani obowiązków Skarżącej. Skoro więc Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej nie wydaje w niniejszym postępowaniu aktu i nie podejmuje czynności, na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego, to Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło