V SA/Wa 2493/13

WyrokWSA w Warszawie2014-04-04

Skład orzekający: Barbara Mleczko – Jabłońska, Irena Jakubiec – Kudiura, Krystyna Madalińska - Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych z powodu braku ważnych dokumentów uprawniających do żeglugi w całym okresie deklarowanego tymczasowego zaprzestania działalności połowowej jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że odmowa przyznania pomocy finansowej była zasadna, ponieważ skarżący nie wykazał posiadania ważnych dokumentów uprawniających do żeglugi przez cały okres deklarowanego tymczasowego zaprzestania działalności połowowej. Prawo do otrzymania rekompensaty za utracone dochody w okresie tymczasowego zaprzestania działalności połowowej jest warunkowane posiadaniem ważnych dokumentów przez cały ten okres, a odnowienie ważności karty bezpieczeństwa po jego upływie nie uchyla konsekwencji braku posiadania ważnych dokumentów w okresie objętym wnioskiem.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej. Organ wezwał do uzupełnienia braków, w tym dostarczenia aktualnej karty bezpieczeństwa. Skarżący odmówił podpisania umowy z powodu nie zgadzając się z wysokością przyznanej kwoty pomocy, która została obliczona tylko za okres, w którym posiadał ważne dokumenty. Organ odmówił przyznania pomocy za cały deklarowany okres, co skarżący zaskarżył.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi G. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę W dniu [...] lutego 2013 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wspólny wniosek 20 armatorów statków rybackich (w tym Gr. K. zwanego dalej "Skarżącym") o dofinansowanie w zakresie środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013" na realizację operacji polegającej na tymczasowym zaprzestaniu działalności połowowej przez statki rybackie rybactwa przybrzeżnego poławiające na [...] wraz z wodami przyległymi. Przedmiotowy wniosek obejmował realizację przez skarżącego operacji, w zakresie określonym w art. 26 ust. 4 lit. c Rozporządzenia nr 1198/2006, polegającej na dobrowolnym zaprzestaniu działalności połowowej w okresie [...] r. w celu ochrony żywych zasobów morza. Wnioskowi został nadany numer [...]. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów organ stwierdził, iż zachodzi potrzeba usunięcia braków i złożenia wyjaśnień. W związku z powyższym pismem z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] organ wezwał Skarżącego do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień w zakresie dostarczenia aktualnej karty bezpieczeństwa. W dniach [...].06.2013 r. i [...].06.2013 r. (data doręczenia do kancelarii ARiMR) Skarżący nadesłał uzupełnienia do wniosku o dofinansowanie. Dostarczona karta bezpieczeństwa jednostki pływającej została wystawiona w dniu [...].04.2013 r. (k.117-118 akt administracyjnych). A czas zaprzestania działalności połowowej obejmował okres [...]. Następnie organ poinformował Skarżącego o terminie podpisania umowy przyznającej dofinansowanie. Skarżący nie zgadzając się z wysokością przyznanej kwoty pomocy, w wyznaczonym dniu tj. [...].07.2013 r., odmówił podpisania umowy (k.142). W związku z odmową podpisania umowy przez Skarżącego organ pismem z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...], poinformował Skarżącego o odmowie przyznania pomocy na podstawie § 41 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 26 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. 2013, poz. 773), zwane dalej "rozporządzeniem". Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. (data wpływu do kancelarii ARiMR) Skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie. Pismem z dnia [...] października 2013 r., znak [...], Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował Skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. K. wniósł o : 1. uchylenie rozstrzygnięcia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji z dnia 29 lipca 2013 r. w całości; 2. dopuszczenie i przeprowadzenie: • dowodu z dokumentu - Karty Bezpieczeństwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. na okoliczność jej treści i zachowania przez skarżącego ciągłości uprawnień do żeglugi, • dowodu z dokumentu - Karty Bezpieczeństwa z dnia [...] lipca 2011r. na okoliczność jej treści i zachowania przez skarżącego ciągłości uprawnień do żeglugi, • dowodu z dokumentu - zaświadczenia z dnia [...] lipca 2013 r. na okoliczność jego treści, a w szczególności daty zgłoszenia łodzi [...] do przeglądu; • dowodu z dokumentu – [...], na okoliczność jego treści; Rozstrzygnięciu z dnia [...] lipca 2013 r. Skarżący zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie i odmowę przyznania pomocy finansowej G. K. pomimo spełnienia wszystkich warunków wskazanych w powołanym wyżej przepisie, 2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, nieprawidłową ocenę złożonego przez Skarżącego wniosku oraz - w konsekwencji - rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy finansowej Skarżącemu, 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. § 41 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie doszło do pozytywnego rozpatrzenia wniosku Skarżącego z dnia [...] lutego 2013 r. i wyznaczenia terminu zawarcia umowy o dofinansowanie, pomimo że kwota dofinansowania zawarta w tej umowie była znacząco niższa niż ta, która w rzeczywistości przysługuje Skarżącemu, a Skarżący nie był wzywany do skorygowania kwoty dofinansowania, 4. błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że łódź [...] nie posiadała dokumentów uprawniających do żeglugi, pomimo iż wnioskodawca w ustawowym terminie wystąpił o przeprowadzenie inspekcji potwierdzającej spełnienie przez statek wymogów bezpieczeństwa oraz pomimo wydania nowej Karty Bezpieczeństwa z datą rocznicową, która potwierdza ciągłość ważności Karty Bezpieczeństwa wydanej dla łodzi [...], 5. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie i naruszenie zasady praworządności oraz - w konsekwencji - odmowę przyznania pomocy finansowej Skarżącemu, pomimo że przeprowadzenie inspekcji odnowieniowej w terminie przed datą rocznicową wskazaną na Karcie Bezpieczeństwa dla łodzi [...] było niemożliwe z przyczyn obiektywnych i niezależnych od wzywającego, 6. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 19 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 19 ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie morskim poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie i przyjęcie, że wnioskodawca nie wypełnił obowiązków w zakresie przedłożenia dokumentów uprawniających do żeglugi, pomimo iż inspekcja jest przeprowadzana bez uszczerbku dla eksploatacji statku. Z ostrożności procesowej rozstrzygnięciu z dnia [...] lipca 2013 r. Skarżący zarzucił również: 7. naruszenie prawa materialnego, tj. § 16 ust. 1 pkt 6 b) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie oraz przyjęcie, że dokumenty uprawniające do żeglugi muszą być "ważne" przez cały okres, za który jest przyznawana pomoc finansowa. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o oddalenie skargi, w całości podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Rozpoznawana sprawa dotyczy złożonego 13 grudnia 2010 r. przez Skarżącego w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosku o dofinansowanie w zakresie środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Wskazać należy, że warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" uregulowane są zarówno w krajowych, jak i unijnych przepisach prawnych. Wśród krajowych aktów prawnych przede wszystkim należy wymienić rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. 2013, poz. 773), zwane dalej "rozporządzeniem". Dodatkowo ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 z późn. zm.), zwana dalej "ustawą", określa zadania oraz właściwość organów w zakresie wspierania zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem środków finansowych pochodzących z Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osiami priorytetowymi zawartymi w programie operacyjnym. Jednocześnie należy wskazać, iż Europejski Fundusz Rybacki ustanowiony został rozporządzeniem Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 223 z dn. 15.08.2006), które to rozporządzenie określa ramy wsparcia wspólnotowego na rzecz zrównoważonego rozwoju sektora rybactwa, obszarów zależnych głównie od rybactwa, a także rybołówstwa śródlądowego. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 9 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełni warunki przyznania pomocy. Podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 10 ust. 3 ustawy: "wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie: poprawności sporządzenia i złożenia, zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji - w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący". Jednocześnie zgodne z treścią art. 14 ust. 4 ustawy w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy finansowej, Agencja informuje wnioskodawcę - w formie pisemnej - o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Powyższe przepisy wskazują wyraźnie, że warunkami dofinansowania jakie wnioskodawca powinien spełnić to zarówno formalna poprawność wniosku o dofinansowanie złożonego z wymaganymi załącznikami, jak też zgodność operacji z celami środka oraz celowość udzielenia pomocy na daną operację. Ponadto zgodnie z § 39 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2009 r., który stanowi, że: Jeżeli wniosek o dofinansowanie, o którym mowa w § 38 ust. 1, nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, o których mowa w § 37 ust. 3, wnioskodawca jest wzywany do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania." Natomiast jeśli po dokonaniu uzupełnień/wyjaśnień nie są one nadal wystarczające Agencja, zgodnie z § 39 ust. 2a rozporządzenia krajowego, wysyła drugie pismo do wnioskodawcy o złożenie wyjaśnień. Mając na uwadze tryb i warunki przyznawania pomocy finansowej, które zostały określone w wyżej przedstawionych krajowych i unijnych przepisach prawnych, stwierdzić należy, iż Agencja może przyznać pomoc finansową dopiero po dokonaniu oceny, w konsekwencji której złożony przez wnioskodawcę wniosek uzyska status kompletności i poprawności. Sposób weryfikacji wniosków o dofinansowanie składanych w ramach środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" regulują przepisy rozporządzenia, które w § 16b stanowi, że: "1. Pomoc na realizację operacji zgodnej z celem określonym w art. 26 ust. 4 lit. c rozporządzenia nr 1198/2006 jest przyznawana, jeżeli realizacja tej operacji polega na tymczasowym zaprzestaniu działalności połowowej mającej na celu ochronę żywych zasobów morza. 2. O pomoc, o której mowa w ust. 1, mogą wspólnie ubiegać się armatorzy, których statki rybackie stanowią co najmniej 40% wszystkich statków rybackich, których port macierzysty znajduje się na: 1) terytorium i w wyłącznej strefie ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej: a) od wschodniej granicy państwa do południka 17° 40' 30" długości geograficznej wschodniej - z wyłączeniem Zalewu Wiślanego, albo b) od południka 17° 40" 30" długości geograficznej wschodniej do południka 15° 23' 14" długości geograficznej wschodniej, albo c) od południka 15° 23' 14" długości geograficznej wschodniej do zachodniej granicy państwa - z wyłączeniem Zalewu Szczecińskiego wraz z wodami przyległymi, albo 2) obszarze: a) Zalewu Szczecińskiego wraz z wodami przyległymi albo b) Zalewu Wiślanego. 3. Do wniosku o dofinansowanie dołącza się opinię okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego właściwego ze względu na miejsce realizacji planowanej operacji: 1) uwzględniającą stan faktyczny na dzień złożenia wniosku o jej wydanie; 2) zawierającą ocenę potencjalnych i faktycznych możliwości ochrony żywych zasobów morza; 3) uwzględniającą informacje dotyczące liczby armatorów statków rybackich, którzy deklarują tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej. 4. Wniosek o wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, zawiera: 1) informacje określające obszar połowowy, na którym jest planowane tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej, oraz wskazanie terminu, w którym planowane zaprzestanie nastąpi; 2) imiona i nazwiska armatorów statków rybackich wraz z podaniem oznak statków rybackich, które nie będą używane do prowadzenia połowów; 3) uzasadnienie planowanego tymczasowego zaprzestania działalności połowowej, z uwzględnieniem ochrony zasobów ryb z gatunków występujących na danym obszarze połowowym. 5. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana odrębnie każdemu z armatorów statku rybackiego o długości całkowitej: 1) do 7,99 m - w wysokości 600 zł, 2) od 8 do 12 m - w wysokości 770 zł - za każdy dzień zaprzestania działalności połowowej przy użyciu danego statku rybackiego, nie więcej jednak niż za 60 dni zaprzestania działalności połowowej w danym roku kalendarzowym, trwającego przez okres nie krótszy niż 14 dni. 6. Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 5, zwiększa się o kwotę 110 zł za każdy dzień zaprzestania działalności połowowej przy użyciu danego statku rybackiego, za każdą osobę: 1) zatrudnioną na tym statku rybackim w okresie, za który jego armator ubiega się o przyznanie pomocy, 2) będącą armatorem albo współarmatorem lub właścicielem albo współwłaścicielem tego statku rybackiego, pracującą na tym statku w okresie, za który jego armator ubiega się o przyznanie pomocy, jeżeli udokumentuje ten fakt wyciągiem pływania potwierdzonym przez urząd morski właściwy ze względu na port macierzysty tego statku oraz dokumentem potwierdzającym opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne - nie więcej jednak niż za maksymalną liczbę osób, jaka może pracować na tym statku rybackim zgodnie z jego kartą bezpieczeństwa, proporcjonalnie do liczby dni udokumentowanego przez armatora zaprzestania działalności połowowej przy użyciu tego statku rybackiego, w których osoba ta pracowała, oraz wymiaru czasu pracy tej osoby. 7. Pomoc, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje za dni zaprzestania działalności połowowej, za które została przyznana pomoc na zasadach określonych w § 9 w ramach środka pomoc publiczna z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej. 8. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana armatorowi statku rybackiego, jeżeli nie dopuścił się poważnego naruszenia w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 1005/2008, w roku, za który wspólnie ubiega się o przyznanie pomocy". W ocenie Sądu organ na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego słusznie uznał, iż w myśl obowiązujących przepisów prawa, Skarżący w okresie [...] r. nie posiadał ważnych dokumentów bezpieczeństwa. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że w dniu [...].02.2013 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wspólny (20 armatorów) wniosek o dofinansowanie w ramach środka 1.4 "Rybactwo przybrzeżne" Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013". Przedmiotowy wniosek obejmował realizację przez wnioskodawców operacji w zakresie określonym w art. 26 ust. 4 lit. c rozporządzenia nr 1198/2006, polegającej na dobrowolnym zaprzestaniu działalności połowowej w okresie [...] r. w celu ochrony żywych zasobów morza. W ramach przedmiotowego wniosku o pomoc ubiegał się m.in. G. K., który zgłosił jednostkę rybacką o oznace [...]. Jednostka rybacka o oznace [...] ([...]) została oddana do eksploatacji w dniu [...].02.1997 r. zgodnie z danymi ujawnionymi w Rejestrze Statków Rybackich, uzyskała licencje połowową nr [...] w dniu [...].03.2008 r. oraz uzyskała specjalne zezwolenie połowowe nr [...] z dniem [...].01.2013 r. i specjalne zezwolenie połowowe nr [...] z dniem [...].12.2013 r. W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest czy przedłożone przez skarżącego dokumenty pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, iż w całym okresie postojowym, tj. [...] r. wnioskodawca posiadał ważne dokumenty uprawniające go do żeglugi (karty bezpieczeństwa). Zdaniem Sądu organ trafnie ustalił, że przedmiotowe dokumenty jasno wskazują, iż wnioskodawca w okresie [...] r. nie posiadał ważnych dokumentów uprawniających go do wykonywania żeglugi (karta bezpieczeństwa ważna od dnia [...].04.2013 r.- k. 117-118). Skoro bowiem ubiegający się o przyznanie pomocy nie przedstawił ważnych dokumentów (kart bezpieczeństwa) w całym okresie zaprzestania działalności połowowej, organ nie mógł przyznać wnioskodawcy rekompensaty za cały okres. W niniejszej sprawie organ w konsekwencji powyższych ustaleń zaproponował wnioskodawcy podpisanie umowy za okres przestoju, w którym posiadał on ważne dokumenty. Na takie rozwiązanie wnioskodawca nie zgodził się i odmówił podpisania umowy o dofinansowanie. W konsekwencji ARiMR pismem z dnia [...].07.2013 r. odmówił przyznana pomocy G. K. zgodnie z § 41 ust.2 rozporządzenia. Zdaniem Sądu organ słusznie uznał, że w niniejszej sprawie z punktu widzenia formalno-prawnego nie był uregulowany stan prawny wykazujący posiadanie dokumentu uprawniającego wnioskodawcę do żeglugi w całym okresie postoju, tj. [...] r., wskazanym jako realizacja operacji - tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej. Biorąc pod uwagę powyższe nie można uznać, że dołączone do wniosku karty bezpieczeństwa są ważnymi dokumentami w całym okresie postoju. Zgodnie z § 16 ust. 1 pkt 6 b) rozporządzenia krajowego wnioskodawca realizując operację zgodną z celem określonym w art. 26 ust. 4 lit. c rozporządzenia nr 1198/2006 musi wykazać, że posiada ważne dokumenty uprawniające go do żeglugi, co wskazuje, iż dokumenty te powinny być ważne w całym okresie realizacji operacji. Zauważyć należy, że Skarżący w okresie [...] r. nie mógł prowadzić działalności połowowej albowiem w tym okresie nie posiadał ważnych dokumentów. Aby zaprzestać działalności połowowej trzeba mieć do tego uprawnienie, a takiego w niniejszej sprawie w ww. okresie Skarżący nie posiadał. Odmienna interpretacja byłaby sprzeczna z celem przyznania pomocy tj. zrekompensowaniu utraconych dochodów w okresie tymczasowego zaprzestania działalności połowowej. Na prawo do otrzymania ww. rekompensaty nie ma wpływu odnowienie ważności karty bezpieczeństwa, albowiem takie odnowienie nie uchyla konsekwencji braku posiadania ważnych dokumentów w okresie [...] r. Reasumując nie można uznać, że skoro [...] kwietnia 2013 r. została odnowiona ważność karty bezpieczeństwa to, że w okresie [...] r. Skarżący posiadał ważne dokumenty. W przypadku braku udokumentowania przez wnioskodawcę, że jednostka była zdolna do żeglugi w całym okresie postoju, cel operacji nie może zostać osiągnięty w okresie, na który nie posiadała ona ważnych dokumentów. Za niezasadny zatem należy uznać zarzut naruszenia § 16 ust. 1 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organ prawidłowo dokonał proporcjonalnego wyliczenia kwoty dofinansowania tylko za okres, w którym wnioskodawca posiadał ważne dokumenty uprawniające go do żeglugi. W tym miejscu stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nastąpiło pozytywne rozpatrzenie wniosku, albowiem Skarżącemu zaproponowano podpisanie umowy w kwocie w jakiej dofinansowanie przysługiwało. Zatem organ prawidłowo zastosował § 41 ust. 1 rozporządzenia. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z trybem oceny wniosków o dofinansowanie, wskazanym w § 39 rozporządzenia podczas rozpatrywania przedmiotowego wniosku ubiegający się o dofinansowanie zostali dwukrotnie wezwani do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień (pisma z dnia [...].04.2013 r. i [...].06.2013 r.). W tym miejscu należy wyjaśnić, iż w ramach powyższych wezwań, tylko w wezwaniu z dnia [...].06.2013 r. wskazano na konieczność dostarczenia przez G. K. aktualnych kart bezpieczeństwa dla jednostki [...]. Wnioskodawca w dniu [...].06.2013 r. uzupełnił dokumentację o aktualną kartę bezpieczeństwa. Z przytoczonych wyżej przepisów rozporządzenia wynika wprost, że ponowne wezwanie jest kierowane do wnioskodawcy wówczas, gdy nie usunie on braków lub nie złoży wyjaśnień. Ponadto ani ustawa ani rozporządzenie nie ograniczają organu co do wydania rozstrzygnięcia, bez konieczności wysyłania do wnioskodawcy drugiego wezwania do uzupełnienia braków, jeżeli z posiadanej przez organ dokumentacji wynika wprost, że wnioskodawca nie spełnia pozostałych warunków określonych w art. 10 ust. 3 ustawy oraz warunków przyznania pomocy zawartych w rozporządzeniu. Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie nie było potrzeby wysyłania do Skarżącego drugiego wezwania do uzupełnienia braków albowiem z posiadanej przez organ dokumentacji wynika, że Skarżący i tak nie przedstawiłby dokumentów uprawniających go do wykonywania żeglugi w okresie od [...] r. Skoro karta bezpieczeństwa, nr [...], utraciła ważność dnia [...] lutego 2013 r. natomiast aktualna karta bezpieczeństwa została wydana [...] kwietnia 2013 r. to bezcelowe byłoby ponowne wzywanie Skarżącego do usunięcia braków, gdyż nie przedstawiłby on karty bezpieczeństwa wydanej przed[...] kwietnia 2013 r. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wobec powyższego wnioskodawca wywodzący z określonego stanu faktycznego swoje prawa, powinien udowodnić fakt uprawniający go do uzyskania pomocy finansowej za cały okres przestoju. Niezależnie od powyższego, Organ w celu zebrania pełnego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, z własnej inicjatywy wystosowała pismo do [...] w celu zebrania informacji na temat ważności dokumentów złożonych przez wnioskodawcę dla jednostki [...] w okresie tymczasowego zaprzestania działalności połowowej, tj. [...]r. W dniu [...].09.2013 r. Agencja uzyskała odpowiedź od [...] (k. 207-208), w której jasno wskazano, że jednostka [...] w okresie [...] r. nie posiadała ważnych dokumentów bezpieczeństwa żeglugi. Ponadto w przedmiotowym piśmie [...] wyjaśnił, że karta bezpieczeństwa, nr [...], utraciła ważność dnia [...].02.2013 r. W związku z sytuacją, że do ww. terminu armator nie otrzymał świadectwa klasy, którego posiadanie jest niezbędnym warunkiem do odnowienia karty bezpieczeństwa, utraciła ona ważność w ww. terminie. Natomiast w dniu [...].10.2013 r. [...] udzielił odpowiedzi, że tymczasowe świadectwo klasy służy wyłącznie do określenia stanu technicznego jednostki (k. 206). Ponadto jest ono ważne od daty wydania do czasu wydania pełnoterminowego świadectwa klasy, ale nie dłużej niż jeden rok. Ponadto odnośnie zarzutu strony, iż przedstawiony dokument jest zgodny z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2011, Nr 228, poz.1368 z późn. zm.) należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 20 ww. ustawy statek podlega inspekcji m. in.: - rocznej przeprowadzanej w celu potwierdzenia ważności certyfikatu, corocznie w okresie od trzech miesięcy przed upływem daty rocznicowej do trzech miesięcy po tej dacie, - pośredniej przeprowadzanej w celu potwierdzenia ważności certyfikatu w okresie trzech miesięcy przed lub trzech miesięcy po drugiej lub trzeciej dacie rocznicowej certyfikatu, - odnowieniowej przeprowadzanej w związku z upływem ważności certyfikatu w celu wydania nowego certyfikatu, nie wcześniej niż 3 miesiące przed utratą jego ważności i nie później niż w dniu utraty ważności tego certyfikatu. Powyższe jasno określa, iż inspekcja pośrednia jak i roczna powinna odbywać się w okresie od trzech miesięcy przed upływem daty rocznicowej do trzech miesięcy po tej dacie, natomiast inspekcja odnowieniowa nie wcześniej niż 3 miesiące przed utratą jej ważności i nie później niż w dniu utraty ważności. Z powyższych przepisów jasno wynika w jakim okresie należy, odnowić kartę bezpieczeństwa, żeby nie utraciła ona swojej ważności. Skarżący zwlekając z przeprowadzeniem inspekcji odnowieniowej do 27 lutego 2013 r. powinien liczyć się z tym, że mogą wystąpić przyczyny, które doprowadzą do utraty ważności karty bezpieczeństwa. Dodatkowo odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego odmowy przyznania pomocy finansowej w całej kwocie a nie w części kwestionowanej należy wyjaśnić, że przepisy prawa nie przewidują na etapie postępowania administracyjnego częściowego przyznania pomocy finansowej w drodze odrębnego rozstrzygnięcia, a także ograniczenia z urzędu przez Agencję zakresu finansowania operacji, bez wydania osobnego rozstrzygnięcia o odmowie pomocy zawierającego pouczenie o prawie do jego zaskarżenia. Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy "wnioskodawcę informuję się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy". Bowiem zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy tylko w przypadku odmowy przyznania pomocy wnioskodawca nabywa prawo do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego. W prawidłowo ustalonych okolicznościach stanu faktycznego sprawy i przy przeprowadzeniu przez organ administracji prawidłowej wykładni mających w niej zastosowanie przepisów obowiązującego prawa, w ocenie Sądu brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych wszystkich względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło