V SA/Wa 2494/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: -odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 25 października 2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 10 listopada 2010 r. uzupełnionym następnie pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 marca 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec nie złożenia przez skarżącego sprzeciwu postanowienie to stało się prawomocne. Następnie zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 października 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu na adres wskazany w skardze, w dniu 18 kwietnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 47 akt sądowych), a w związku z tym, termin do uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął w dniu 25 kwietnia 2011 r. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta 49 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, iż skarżąca nie uiściła w zakreślonym terminie należnej opłaty sądowej, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.