V SA/Wa 2497/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy ze skargi T.J. na informację zawartą w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych oddala skargę Przedmiotem skargi, wniesionej przez T.J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014r. ([...]) odmawiające przyznania pomocy przez Wielkopolski Oddział Regionalny ARiMR w ramach działania ,,Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. T.J. (dalej: ,,Skarżący’’, ,,Strona’’, ,,Wnioskodawca’’) w dniu [...].11. 2012r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania ,,Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono nieprawidłowości i braki, w tym m. innymi brak opinii Wojewody dotyczącej zakresu i wysokości szkód w uprawach rolnych i zwierzętach gospodarskich oraz dotyczącej zakresu i wysokości szkód w środkach trwałych oszacowanych przez komisję powołaną przez Wojewodę. Organ – pismem z dnia 28.01. 2013r. – wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w trybie § 14 ust. 4 rozporządzenia MRiRW z dnia 13 września 2010r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 169, poz. 1141 z poźn. zm.). Ponieważ Wnioskodawca nie uzupełnił w terminie 21 dni braków. Agencja ponownie go wezwała do dokonania tej czynności, przedłużając termin (na prośbę Strony) do dnia 21.03. 2013r. W wyznaczonym terminie Strona złożyła kolejną prośbę o przedłużenie terminu, na co organ się zgodził przedłużając termin na złożenie uzupełnień do dnia 05.04. 2013r. Po kolejnej prośbie Wnioskodawcy, przedłużono termin do dnia 06.05. 2013r. W wyniku kolejnej prośby – organ przedłużył termin na uzupełnienie braków do dnia 21.08. 2013r. W wyniku złożenia niekompletnych uzupełnień, organ wysłał w dniu 05. 09. 2013r kolejne pismo o uzupełnienie (odebrane w dniu 23.09.2013r.). Wobec powyższego, ostatnim dniem na złożenie uzupełnień był dzień 14.10.2013r. W odpowiedzi Wnioskodawca złożył kolejną prośbę o przedłużenie terminu o 1 miesiąc. W związku z faktem wydłużenia przez organ terminu na złożenie uzupełnień w toku postępowania o 6 miesięcy, nie wyrażono zgody na kolejne przedłużenie, o czym poinformowano Stronę – pismo [...]. W dniu 21.10. 2013r. pismem [...] poinformowano T.J. o odrzuceniu wniosku. Po złożeniu przez Stronę odwołania, wniosek został przywrócony do ponownej weryfikacji, w wyniku czego w dniu 05.02.2014r. wysłano do Wnioskodawcy pismo o uzupełnienie wniosku (odebrane w dniu 19.02.2014r.). Ostatnim dniem na złożenie uzupełnień był dzień 03.03. 2014r. Dostarczono częściowe uzupełnienia wraz z prośbą o przedłużenie terminu o 2 miesiące. Organ przedłużył termin do dnia 03.05.2014r. W wyznaczonym terminie nie dostarczono już żadnych innych dokumentów. Ponieważ Wnioskodawca nie dostarczył: 1. Opinii wojewody dotyczącej zakresu i wysokości szkód w uprawach rolnych i zwierzętach gospodarskich oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę potwierdzających straty w jednym roku kalendarzowym na poziomie 30,29 % 2. Opinii wojewody dotyczącej zakresu i wysokości szkód w środkach trwałych oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę potwierdzających straty w jednym roku kalendarzowym. Agencja odmówiła pomocy – pismo z dnia [...].05.2014r. nr [...]. Skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w wyniku czego ARiMR podjęła rozstrzygniecie, zawarte w piśmie z dnia [...].09.2014r, stwierdzające, iż nie doszło do naruszenia prawa. W skardze rozstrzygnięciu z dnia [...].05.2014r. zarzucono naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 22 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 173) poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji odmowę przyznania pomocy w ramach działania ,,Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" w sytuacji gdy niedostarczenie przez Skarżącego do wniosku opinii dotyczącej zakresu i wysokości szkód w uprawach rolnych i zwierzętach gospodarskich oraz opinii wojewody dotyczącej zakresu i wysokości szkód w środkach trwałych oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę potwierdzających straty w jednym roku kalendarzowym wynika z sytuacji niezawinionej przez Skarżącego, a mianowicie z uwagi na błędy popełnione przez gminną komisję przy sporządzaniu protokołu szkód. Skarżący podkreślił, że Wojewoda odmówił wydania opinii w oparciu o korektę protokołu wskazując, że z uwagi na zmianę zakresu i wysokości szkód w korekcie w porównaniu z pierwotnym protokołem, opinia nie może zostać wydana. Pierwotnie został sporządzony ,,protokół oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwach rolnych o działach specjalnych produkcji rolnej spowodowanych przez huragan, grad, deszcz nawalny’’ z którego wynikała strata w gospodarstwie Skarżącego na poziomie 43,57 %. Komisja, powołana przez Wojewodę, nie uwzględniła w pierwotnym protokole strat w produkcji zwierzęcej. Z uwagi na to, konieczne stało się sporządzenie korekty protokołu. Korekta ta zmieniła zakres i wysokość szkody, co podkreślił Wojewoda wskazując, że w tej sytuacji nie ma możliwości wydania żądanej opinii. Strona podkreśliła, iż nie miała wpływu na to, że Wojewoda nie wystawił opinii, więc nie może ponosić negatywnych konsekwencji tego, iż nie mogła tejże opinii dostarczyć ARiMR. Z wyjaśnienia Wojewody wynika, że korekta protokołu została sporządzona przez gminną komisję po obowiązującym terminie szacowania i wpłynęła na zakres i wysokość szkód, więc nie mogła być podstawą do wydania opinii Wojewody. Z niezawinionych powodów, Skarżący został pozbawiony pomocy finansowej. W związku z powyższymi zarzutami, Strona wnosiła ,,o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania’’. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie. W powyższym kontekście należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. Na początku WSA przypomina, że zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 173) do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 13 września 2010r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 169, poz. 1141 z poźn. zm.), dalej: ,,rozporządzenie’’, pomoc przyznaje się osobie fizycznej lub osobie prawnej lub spółce osobowej, która spełnia warunki określone w § 2 i której został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jeżeli: 1) Wysokość szkód określonych w § 2 pkt 1, spowodowanych w gospodarstwie, oszacowanych przez komisję, o której mowa w art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i modernizacji Rolnictwa (Dz.U. Nr 98, poz. 634 i Nr 227 poz. 1505, z 2009r. Nr 115, poz. 961 oraz z 2010r. Nr 76, poz. 490), zwaną dalej ,,komisją’’, wynosi: a) średnio powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej z trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiła szkoda, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej produkcji w gospodarstwie rolnym – w uprawach rolnych, zwierzętach gospodarskich w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 2007r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. NR 133, poz. 921, z 2008r. Nr 171, poz. 1056, z 2009r. Nr 223, poz. 1775 oraz z 2010r. Nr 127, poz. 857), zwanych dalej ,,zwierzętami gospodarskimi’’. Lub rybach oraz b) nie mniej niż 10.000 zł – w budynkach, budowlach, maszynach lub urządzeniach służących do produkcji rolnej, sadach lub plantacjach wieloletnich lub stadach podstawowych zwierząt gospodarskich. Warunki określone w § 4 ust. 1 rozporządzenia muszą być spełnione łącznie. Komisje są powoływane przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód (art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o ARiMR). Oszacowaną przez komisję wysokość oraz zakres szkód potwierdza wojewoda wydając opinię zawierającą określenie zakresu i wysokości szkód. Tym samym opinia wojewody jest dokumentem wiążącym co do kwestii będących przedmiotem prac komisji, w tym także co do ostatecznej wysokości szkód spowodowanych w gospodarstwie . To znalazło odzwierciedlenie w formularzu wniosku o przyznanie pomocy dla przedmiotowego działania, gdzie wskazano, że należy – między innymi – dołączyć opinię wojewody dotyczącą zakresu i wysokości szkód – str. 13 wniosku pkt II. 8 . (stan prawny na datę ubiegania się przez Wnioskodawcę o pomoc). Tak więc wypełniając wniosek, Skarżący miał świadomość, jakie niezbędne dokumenty winien do niego dołączyć. Sama Strona nie dołożyła należytej staranności w przygotowaniu wniosku do pozytywnego rozpatrzenia, gdyż zaistniała rozbieżność w ilości sztuk zwierząt pomiędzy stanem faktycznym a ilością zwierząt zarejestrowanych, co było wyjaśniane dopiero po wezwaniu przez Agencję – pismo z dnia 20.02. 2013r. k- 62 akt adm. To wszystko mogło spowodować nieprawidłowości w pierwotnym protokole sporządzonym przez komisję, jak też zrobienie przez nią korekty po terminie. Konsekwencją korekty była zmiana w zakresie i w wysokości szkody, co spowodowało niemożność wydania przez wojewodę opinii. Skarżący dostarczył dwa różne protokoły szacowania strat w gospodarstwie (z 17.10. 2011r. i z 18.02.2013r). Do żadnego nie została dołączona wymagana opinia wojewody potwierdzająca zakres i wysokość szkód w gospodarstwie rolnym w produkcji i środkach trwałych. Z tego względu zasadne było działanie organu, który na podstawie przepisu art. 14 ust. 6 rozporządzenia MRiRW z dnia 13 września 2010r. miał obowiązek odmówić wnioskowanej pomocy z uwagi na fakt niedołączenia opinii wojewody – pomimo dwukrotnego wezwania. Z tych wszystkich względów, uznając rozstrzygnięcie ARiMR za zasadne, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.