V SA/Wa 2500/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. L. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2015 r. o sygn. akt V SA/Wa 1960/14 postanawia 1. odrzucić skargę, 2. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia Wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. sygn.. akt V SA/Wa 1960/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddali skargę A. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], dotycząca określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Skarżący, działający poprzez pełnomocnika, pismem z dnia [...] maja 2015 r. wniósł do WSA w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem. W uzasadnieniu skargi powołał się na treść art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 poz. 270; dalej p.p.s.a.), wedle którego można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W jego ocenie taka okoliczność miała miejsce w niniejszym postępowaniu, a stanowił ją wydany w dniu [...] lipca 2014 r. wyrok Sądu Rejonowego w P. Wydział Karny, sygn. akt [...], którym to wyrokiem skarżący został uniewinniony od zarzucanych mu przestępstw skarbowych. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że wyrok ten został utrzymany następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w O. w dniu [...] lutego 2015 r. Zdaniem strony skarżącej, okoliczność uniewinnienia jej ma istotne znaczenie dla sprawy określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego jest szczególną instytucją procesową, obwarowaną szczególnymi warunkami dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m. in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Natomiast w art. 271 – 273 p.p.s.a. zostały określone podstawy, na których można oprzeć skargę o wznowienie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 280 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na wyznaczonej rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia - raz jeszcze bada, czy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie i czy została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W sytuacji, gdy brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany, Sąd odrzuca wniosek (art. 281 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. [...] Wykrycie, o którym mowa w tym przepisie, odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas niezgłaszanych, bowiem nie były one znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę czy nawet orzekający w sprawie sąd (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją R. Hausera i M. Wierzbickiego wyd. 2, str. 1010 i nast.). W niniejszej sprawie skarżący oparł swoją skargę na treści art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wskazano na wyrok Sądu Rejonowego w P. Wydział Karny, sygn. akt [...] z dnia [...] lipca 2014 r., uniewinniający skarżącego, jako spełniający określona powyżej przesłankę. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że wskazując na ww. wyrok jako przesłankę wznowienia postępowania, strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności mających udowadniać dochowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Zgodnie z treścią art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Strona natomiast w skardze ograniczyła się do oświadczenia, że termin został zachowany, nie precyzując jednakże, kiedy dowiedziała się o ww. wyroku. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 p.p.s.a.), którego brak powoduje, że podstawa wznowienia, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie (por. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005 r., II FSK 795/05, LEX nr 850040). Jeżeli natomiast powodem dla wznowienia postępowania miałby być wskazany w uzasadnieniu skargi wyrok Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., to należy stwierdzić, że nie spełnia on przesłanek wskazanych w art. 273 § 2 p.p.s.a., albowiem został on wydany już po zakończeniu postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie V SA/Wa 1960/14. Jak już wskazano powyżej, okoliczności, które są powoływane w skardze o wznowienie postępowania, muszą istnieć w czasie jego prowadzenia. W ocenie Sądu, niniejsza skarga ma na celu niejako uzupełnienie zaniechania poczynionego w sprawie V SA/Wa 1960/14 w postaci braku wniosku o dopuszczenie dowodu z wyroku [...]. W istocie bowiem istniał on już w trakcie postępowania przed sądem administracyjnym, zakończonego wydaniem wyroku w dniu 4 lutego 2015 r. Jednakże nie zostało w żaden sposób wyjaśnione, dlaczego nie mogła ona z tego dowodu skorzystać w trakcie rozpatrywania sprawy przez WSA w Warszawie, mając o nim wiedzę, co wynika ze skargi o wznowienie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym już orzeczeniu z dnia 29 lipca 2005 r., II FSK 795/05, powoływana jako przesłanka wznowieniowa okoliczność ma być nie znana wcześniej stronom, a nie tylko nie znana Sądowi. Natomiast skarga o wznowienie postępowania nie może służyć korygowaniu błędów popełnionych przez stronę przy prowadzeniu poprzedniej sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, jako bezprzedmiotowe, należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 tejże ustawy, umorzyć.