V SA/Wa 2508/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), , Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2015 r. sprawy ze skargi D.S. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz D.S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z dnia [...] sierpnia 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] (dalej skarżący, wnioskodawca) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] kwietnia 2013 r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek [...] o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Wnioskowi nadano numer [...] Przeprowadzona weryfikacja wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, iż zachodzi potrzeba usunięcia braków i złożenia wyjaśnień. Z tego względu pismem z dnia [...] lipca 2013 r. ([...]) skarżący został poinformowany o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. Ostateczny termin na złożenie uzupełnień przypadał na dzień [...] lipca 2013 r. W dniu [...] lipca 2013 r. (data nadania) do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęła prośba skarżącego o wydłużenie terminu na dostarczenie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy o 15 dni. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. ([...]) skarżący został poinformowany o pozytywnym rozpatrzeniu jego prośby i wyrażeniu zgody na wydłużenie terminu na dostarczenie uzupełnień o 15 dni. W związku z czym termin na złożenie uzupełnień przypadał na dzień [...] sierpnia 2013 r. W dniu [...] sierpnia 2013 r. (data nadania) do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęła część uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy wraz z prośbą skarżącego o wydłużenie terminu na dostarczenie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy o kolejne 15 dni. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. ([...]) skarżący został poinformowany o pozytywnym rozpatrzeniu jego prośby i wyrażeniu zgody na wydłużenie terminu na dostarczenie uzupełnień o 15 dni. W związku z czym termin na złożenie uzupełnień przypadał na dzień [...] sierpnia 2013 r. W piśmie poinformowano skarżącego, że w wyniku wyrażenia przez ARiMR zgody wykorzystał on pełny okres na wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy. W dniu [...] sierpnia 2013 r. (data nadania) do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęły uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. ([...]) Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ponownie poinformowała skarżącego o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. Ostateczny termin na złożenie uzupełnień przypadał na dzień [...] grudnia 2013 r. W dniu [...] grudnia 2013 r. (data nadania) do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęła kolejna prośba skarżącego o wydłużenie terminu na dostarczenie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. ([...]) Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącego o odmowie wyrażenia zgody na wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy z uwagi na wykorzystanie pełnego okresu na wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy. W dniach [...] grudnia 2013 r. i [...] stycznia 2014 r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęły złożone przez skarżącego uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy. Pismem ([...]) nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła przyznania pomocy finansowej z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397, z późn. zm.). Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżący wezwał Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. ([...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymała wcześniej wydane rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy. W dniu [...] kwietnia 2014 r. do Centrali Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęła skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014 r. Po dokonaniu ponownej analizy sprawy Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, pismem z dnia [...] maja 2014 r. ([...]) przywróciła wniosek skarżącego do ponownej weryfikacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 1061/14 uwzględniając stanowisko Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi [...] na pismo ARiMR z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Po przywróceniu wniosku do ponownej weryfikacji Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, pismem ([...]) nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. ponownie odmówiła skarżącemu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013, z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż w wyniku ponownie przeprowadzonej analizy sprawy stwierdzono, że wniosek złożony przez skarżącego nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na nieuzupełnienie braków we wniosku o przyznanie pomocy. Wskazano, iż skarżący nie złożył w wymaganym terminie prawidłowo wypełnionego wniosku o przyznanie pomocy, kopii dokumentu tożsamości, potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez notariusza lub pracownika ARiMR, kopii dyplomu ukończenia studiów, potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez notariusza lub pracownika ARiMR, dokumentów potwierdzających tytuł prawny do działek nr 6,7 położonych w obrębie [...], gm. [...] oraz działek nr 96, 209 położonych w obrębie [...], gm. [...], poprawnie przeprowadzonego postępowania ofertowego, oświadczenia współposiadacza gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez wnioskodawcę (w przypadku, gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie stanowiącym przedmiot współposiadania – sporządzone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARiMR), oświadczenia współposiadacza działki ewidencyjnej wchodzącej w skład gospodarstwa o wyrażeniu zgody na ubieganie się o przyznanie pomocy przez wnioskodawcę (w przypadku, gdy operacja będzie realizowana w gospodarstwie w skład którego wchodzi działka ewidencyjna będąca przedmiotem współposiadania), planu sprzedaży uwzględniającego zbycie całej produkcji wytworzonej w związku z realizacją operacji (kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez notariusza lub pracownika ARiMR). Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżący wezwał Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie. Pismem z dnia [...] września 2014 r. ([...]) Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżącego o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2014 r. wniósł [...]. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: - naruszenie art. 22 ust. 2 w związku z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, - bezpodstawne odrzucenie wniosku na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – wpływ uzupełnień do wniosku po terminie był konsekwencją wprowadzenia w błąd przez [...] Oddział Regionalny ARiMR, - wprowadzenia w błąd przez [...] Oddział Regionalny ARiMR poprzez poinformowanie o możliwości złożenia prośby o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu na wykonanie uzupełnień/wyjaśnień określonych w piśmie [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Po złożeniu takiej prośby, [...] OR nie wyraził zgody na wydłużenie informując, że takiej możliwości jednak nie ma i dlatego uznał złożone uzupełnienia jako złożone po terminie, - niezastosowanie się [...] OR do decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] maja 2014 r. w sprawie przywrócenia wniosku do ponownej oceny (tym samym uznania że doszło do naruszenia prawa i nieproceduralnej weryfikacji wniosku) i odrzucenie wniosku z tych samych powodów i na podstawie identycznego stanu faktycznego i prawnego w sprawie jak w pierwotnym odrzuceniu wniosku, - podanie powodów odrzucenia wniosku, które były już przedmiotem odrzucenia tego wniosku i były wcześniej uznane przez Prezesa ARiMR za błędne i naruszające prawo, - wydłużanie wydania prawidłowego – zgodnego z prawem i procedurami – rozstrzygnięcia w sprawie o przyznanie pomocy, - naruszenie przepisów rozporządzenia w zakresie terminu rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy, pomimo, że sprawa nie należała do spraw szczególnie skomplikowanych, - rażące naruszenie zasad współżycia społecznego, - rażące naruszenie art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w toku weryfikacji wniosku jego postępowanie wynikało i zgodne było z informacjami i pouczeniami przekazywanymi przez ARiMR i dopełnił on wszystkich wymaganych przez ARiMR czynności. Nie można zatem uznać, że uzupełnienia do wniosku zostały złożone nie w terminie, ponieważ to [...] OR ARiMR wprowadził go w błąd informując o możliwości złożenia prośby o wydłużenie terminu, a w sytuacji złożenia uzasadnionej prośby, odmówił zgody na wydłużenie, informując, że możliwości wydłużenia terminu jednak nie ma. Podniósł, iż [...] Oddział Regionalny otrzymał wszystkie dokumenty, których wymagał, a mimo wszystko wydał rozstrzygnięcie odmawiające przyznania pomocy. Wskazał, iż wydanie przez [...] OR ARiMR rozstrzygnięcia w sprawie przyznania pomocy bez rozpatrzenia całego materiału dowodowego stanowi naruszenie art. 22 ust. 2 w związku z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wskazał, iż dopełnił wymogu wynikającego z art. 22 ust. 2 w związku z art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, tj. przedstawił wszystkie wymagane dowody i wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Opisane działanie [...] OR ARiMR, naruszające przepisy prawa i procedury akredytowanej agencji płatniczej, niezgodne są także z zasadami współżycia społecznego i sprzeczne jest z określoną w Konstytucji zasadą działania przez organy władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa. ARiMR, jako organ władzy publicznej, nie stał na straży praworządności i rażąco działał na szkodę skarżącego. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013, poz. 173) dalej: ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich stanowi § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.) Zgodnie z jego treścią jeśli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Stosownie zaś do § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Zgodnie z § 14 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. W przedmiotowej sprawie, jak wskazał to organ, skarżący pomimo wykorzystania maksymalnego terminu 30 dni na wydłużenie terminu do złożenia uzupełnień we wniosku o przyznanie pomocy, nie usunął w wymaganym terminie (do dnia [...] grudnia 2013 r.) wszystkich braków wskazanych w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. ([...]), stanowiącym drugie wezwanie do uzupełnienia braków i nieprawidłowości we wniosku o przyznanie pomocy. Podkreślił, iż powyższe braki zostały wskazane przez Agencję już na etapie pierwszego wezwania do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień (pismo [...] z dnia [...] lipca 2013 r.). Ich nieuzupełnienie, pomimo powtórnego wezwania do dostarczenia wymaganych dokumentów, wiązało się zatem z koniecznością odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia. Powyższe nieprawidłowości uniemożliwiły bowiem właściwą weryfikację wniosku złożonego w niniejszej sprawie. Wskazał też, iż weryfikacja dokumentacji przedłożonej przez skarżącego w ramach wniosku o przyznanie pomocy, pozwoliła organowi dojść do przekonania, że pomimo dwukrotnego wezwania, zgodnie z § 14 ust. 3 i § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, do usunięcia nieprawidłowości lub braków, istnieją uchybienia, które uniemożliwiają stwierdzenie, iż wniosek jest kompletny i poprawny. W tym momencie nie było już możliwe wystąpienie do skarżącego po raz trzeci z wezwaniem do usunięcia braków. Regulacja § 14 rozporządzenia nie przewiduje bowiem takiej możliwości na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku. Przepis § 14 ust. 3 w związku z § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia ogranicza w tym względzie procedurę rozpatrywania wniosku w ten sposób, że możliwe jest co najwyżej dwukrotne wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stwierdzonych braków oraz do złożenia wyjaśnień. W przypadku zaś, gdy pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku, wnioskodawca nie usunął w zakreślonych terminach wszystkich nieprawidłowości lub braków, Agencja jest zobowiązana do odmowy przyznania pomocy na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia. Z powyższych względów pismem z dnia [...] maja 2014 r. (P-9/135) skarżący został zasadnie poinformowany o odmowie przyznania pomocy z podaniem przyczyn podjęcia przez Agencję takiego rozstrzygnięcia. W wyznaczonym przez Agencję terminie (tj. do dnia [...] grudnia 2013 r.) nie zostały bowiem dostarczone wszystkie dokumenty wyliczone w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. ([...]), pomimo dwukrotnego wezwania do ich złożenia. Bezspornym w niniejszej sprawie jest , że złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy zawierał braki i nieprawidłowości. W związku z powyższym Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informowała skarżącego o konieczności uzupełnienia braków we wniosku o przyznanie pomocy. W pierwszym piśmie ([...]) z dnia [...] lipca 2013 r. o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku poinformowano skarżącego, że w wyniku wyrażenia zgody na przedłużenie terminu wykonania uzupełnień o 15 dni, pozostały okres jaki pozostał mu do wykorzystania przy kolejnym ewentualnym wniosku o wydłużenie terminu, to 15 dni. W kolejnym z pism ([...]) z dnia [...] sierpnia 2013 r. o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku zawiadomiono skarżącego, że w wyniku wyrażenia zgody na przedłużenie terminu wykonania uzupełnień o 30 dni, wykorzystał pełny okres na przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku. Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżący został poinformowany, iż jego wniosek o przyznanie pomocy został przywrócony do rozpatrywania. Wskazano, iż pismo o odmowie przyznania pomocy z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz negatywny wynik rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] marca 2014 r. zostały uchylone w całości. Pismem procesowym z dnia [...] maja 2014 r. pełnomocnik organu w związku z pozytywnym rozpatrzeniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przekazaniem wniosku o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji z dnia [...] stycznia 2014 r. Z powyższych przyczyn postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (sygn. akt V SA/Wa 1061/14). Należy też wskazać, iż w wezwaniu do usunięcia braków wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący został poinformowany, że gdy nie jest możliwe uzupełnienie, złożenie poprawnych dokumentów, może złożyć prośbę o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu na wykonanie uzupełnień, wyjaśnień, w sytuacji, gdy jak podnosi, ostateczny termin wykonania uzupełnień, przypadał na dzień [...] grudnia 2013 r. Aczkolwiek do postępowania w zakresie ubiegania się u udzielenie dofinansowania nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednak nie do przyjęcia jest stanowisko, że postępowanie w zakresie ubiegania się oraz udzielenie dofinansowania, z racji wyłączenia stosowania k.p.a., a zatem i gwarancji zapewnianych stronom postępowania administracyjnego, upoważnia do pełnej dowolności stosowanych reguł. Instytucja zarządzająca jako organ władzy publicznej, działający na podstawie i w granicach prawa, powinna procedować z poszanowaniem art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), w myśl którego Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej (tak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 lutego 2012 r. w sprawie II GSK 169/12 (LEX nr 1137902)) co do ustawy o zppr, ale zasadę tę odnieść należy również do niniejszego postępowania. Nawet jeżeli przepisy k.p.a. nie mają bezpośredniego zastosowania, to nie oznacza to, że w ten sposób wykluczone zostało stosowanie zasad zbieżnych z zasadami postępowania administracyjnego, ale określonymi w innych przepisach niż Kodeks postępowania administracyjnego, których stosowanie nie zostało wyłączone. Jako taki przepis można np. wskazać art. 7 Konstytucji RP, który stanowi co najmniej odpowiednik art. 6 i art. 7 k.p.a., a uwzględniając zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie wniosku. Dotyczy to również art. 8 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Mając na względzie, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym prowadzone jest co prawda w granicach danej sprawy, jednakże Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, to nawet jeżeli nie mają zastosowania regulacje zawarte w Kodeksie postepowania administracyjnego, to będą miały zastosowanie regulacje zawarte w innych przepisach prawa, także wtedy, gdy w jakiejś części odpowiadają regulacjom zawartym w k.p.a. i od kontroli zgodności z tymi przepisami Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może być zwolniony. Powołanie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, iż skarżący wykorzystał okres 30 dni na przedłużenie terminu wykonania określonych czynności, bowiem zgodnie z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania/oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawczy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni, aczkolwiek prawidłowe, sprzeczne jest z informacją przekazaną pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Takie działanie organu narusza również postanowienia decyzji w sprawie Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej ([...]) (Dz. U. UE.C.2011.285.3), którego powinny przestrzegać instytucje i organy Unii Europejskiej, ich służby administracyjne i urzędnicy w kontaktach z indywidualnymi osobami. Kodeks obowiązuje wszystkich urzędników i innych pracowników, którzy podlegają przepisom Regulaminu Pracowniczego lub przepisom stosującym się do pozostałych pracowników, w zakresie ich kontaktów z ogółem społeczeństwa. W szczególności naruszone zostały zasady: Oczekiwania uzasadnione prawnie i konsekwentnie działanie, w myśl których urzędnik działa konsekwentnie w ramach swojej praktyki administracyjnej, a także w sposób zgodny z działalnością administracyjną Cedefop. Urzędnik przestrzega praktyk administracyjnych obowiązujących w Cedefop, o ile nie zaistnieją uzasadnione prawnie powody, które usprawiedliwiałyby odstąpienie od tych praktyk w indywidualnym przypadku. Urzędnik uwzględnia uzasadnione i słuszne oczekiwania jednostek, które wynikają z działań podejmowanych w przeszłości przez Cedefop (art. 10) oraz w zakresie wniosków o udzielenie informacji (art. 22). Mając powyższe okoliczności na uwadze należało uznać, że wydając zaskarżone rozstrzygnięcie przedwcześnie przywołano przepisy prawa w postaci § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193 poz. 1397 ze zm.), oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 113). Nieprawidłowo organ bowiem pouczył skarżącego, w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. o możliwości złożenia prośby o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu na wykonanie uzupełnień. Przywrócił też wniosek do rozpatrywania informując, iż pismo o odmowie przyznania pomocy z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz negatywny wynik rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] marca 2014 r. zostały uchylone w całości. W konsekwencji powyższych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r. umorzył postępowanie sądowe uznając w tej sytuacji bezprzedmiotowość skargi na rozstrzygnięcie organu z dnia [...] stycznia 2014 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.s. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.