V SA/Wa 2508/16

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... czerwca 2016 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. C. L. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, zamieszkuje w użyczonym mieszkaniu, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż utrzymuje się z emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 1.131,22 zł miesięcznie. Jednocześnie oświadczyła, iż w związku z prowadzoną wobec niej egzekucją komorniczą, otrzymuje świadczenie emerytalne w miesięcznej wysokości 859,83 zł. Wnioskodawczyni w sposób szczegółowy przedstawiła swoje zobowiązania stałe i miesięczne wydatki. Do wniosku załączyła kopię decyzji z dnia 17 czerwca 2016 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury rolniczej, z której wynika, iż z przysługującej do wypłaty emerytury będzie potrącana kwota 271,39 zł z tytułu egzekucji administracyjnych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Zauważyć należało, iż skarżąca utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która została w dopuszczalnej części zajęta w postępowaniu egzekucyjnym, nie posiada majątku nieruchomego ani ruchomego, który mogłaby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie, które mogłaby przeznaczyć na udział w postępowaniu sądowym. Rozpoznając przedmiotowy wniosek nie można było pominąć tej okoliczności, iż skarżąca zainicjowała w tutejszym Sądzie dwanaście (12) postępowań, w których została wezwana do uiszczenia wpisów sądowych w wysokości 200 zł w każdej sprawie. Zatem łączna wysokość ciążących na wnioskodawczyni kosztów sądowych wynosi 2.400 zł. Wydatek taki znacznie przekracza możliwości finansowe skarżącej, która utrzymuje się z emerytury rolniczej w wysokości 859,83 zł. Należało ponadto wziąć pod uwagę, iż sytuacja materialna skarżącej była przedmiotem oceny w ramach innych postępowań o prawo pomocy, w których uznawano, że zasługuje on na udzielenie tej wyjątkowej instytucji. Analiza uzasadnień do postanowień referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o sygn. akt I SA/Gd 1771/15 i następnych do I SA/Gd 1782/15, wydawanych w okresie od 11 lutego do 10 marca 2016 r., prowadzi do wniosku, iż w porównaniu z oświadczeniami złożonymi w niniejszej sprawie sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa polepszeniu. Powyższe ustalenia świadczą o trudnej sytuacji materialnej skarżącej i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu niezbędnych wydatków oraz kosztów leczenia nie pozostają jej wolne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tej sytuacji uznać należało, że spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. .