V SA/Wa 2518/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z 20 grudnia 2016 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy sprawy ze skargi H.C. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych postanawia: 1. uchylić postanowienie referendarza sądowego z 20 grudnia 2016 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. H. C. (zwana dalej skarżącą, wnioskodawczynią) wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie zwolnienia od opłat sądowych w całości. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazała, jest osobą schorowaną ma prawie 70 lat, utrzymuje się z emerytury ,,po mężu". Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jak wskazała w formularzu posiada pokój i kuchenkę na ,,wieczyste użytkowanie". Wysokość emerytury wynosi 1850 zł . Jako stałe wydatki wskazała opłatę za energię elektryczną 200-300 zł za 2 miesiące; gaz 40 zł miesięcznie; za wodę 60-100 zł miesięcznie; wydatki na leczenie i leki ok. 200 zł. miesięcznie; wydatki na opał ok. 1500-2000 zł za jeden sezon roczny. Postanowieniem z 20 grudnia 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy ponieważ uznał, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędne. Skarżąca złożyła sprzeciw od ww. postanowienia. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. Sąd wezwał skarżąca do sprecyzowania zakresu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oraz o udzielnie dodatkowych informacji oraz nadesłanie dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawczyni wskazała, że wnosi przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że nie posiada rachunków bankowych osobistych, lokat bankowych lub oszczędności pieniężnych. Nie uzyskuje pomocy finansowej od rodziny, znajomych, organizacji społecznych. Podniosła, iż ma problemy z poruszaniem się i uzyskuje pomoc w transporcie do lekarza. Jak wynika dołączonych dokumentów pokój z kuchnią zajmuje na podstawie umowy dożywocia (częściowa kserokopia aktu notarialnego), otrzymuje emeryturę w wysokości 1885 zł., oraz za okres od października do grudnia 2016 r. otrzymała rachunek za prąd wysokości 255,80 zł. Jest w trakcie leczenia złamania nasady dalszej kości promieniowej prawej, dołączyła również dokumentacje medyczną dotycząca jej stanu zdrowia (niestety nieczytelną). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej "p.p.s.a."), od postanowień dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, o czym orzeka na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 1 oraz § 3 p.p.s.a.). Na wstępie należy wyjaśnić, iż Sąd uchylił postanowienia referendarza sądowego z 20 grudnia 2016 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy ponieważ uznał, że istnieją merytoryczne przesłanki do rozpoznania wniosku o przyznanie praw pomocy. Rozpoznając wniosek merytorycznie należy, stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W pierwszej kolejność należy wskazać, że skarżąca posiada stały dochód w wysokości 1885 zł , a jej stałe wydatki jak sama wskazała wynoszą ok. 806 zł (wzięto pod uwagę górne wartości podane przez skarżącą). Z tego wynika, że do jej dyspozycji pozostaje ok. 1000 zł. Z dokumentów dołączonych przez wnioskodawczynie wynika, że pokój z kuchnią zajmuje na podstawie umowy dożywocia w domu należącym obecnie do jej córki. Z nadesłanej kserokopii aktu notarialnego, który został nadesłany w części, nie wynika czy córka została zobowiązana do utrzymania wnioskodawczyni. Jak skarżąca wskazała nie otrzymuje ona pomocy finansowej od rodziny, co jednak budzi wątpliwości Sądu ze względu na to, że zamieszkuje w budynku należącym do jej córki. Z nadesłanej dokumentacji medycznej, chociaż nieczytelnej wynika, że leczy się na choroby układu sercowo-naczyniowego. Zdaniem Sądu analiza oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów pozwala stwierdzić, że skarżąca posiada środki na poniesienie kosztów postępowania. Należy zauważyć, że na obecnym etapie postępowania sądowego skarżąca wniosła zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu, a takie zażalenie jest wolne od kosztów. Zdaniem Sądu sytuacja finansowa skarżącej pozwala na partycypowanie jej w ewentualnych dalszych kosztach sądowych. O powyższym orzeczono na podstawie art. 260 § 1, § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.