V SA/Wa 2519/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. P. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: przywrócić W. P. termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. P. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Przyczyną odrzucenia skargi było uchybienie terminu do wniesienia skargi przez Skarżącego. Uchybienie to wynikło z błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym rozstrzygnięciu. W dniu 27 listopada 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) wpłynął do Sądu wniosek W. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał na zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu błędne pouczenie co do trybu wniesienia skargi. Pouczono go, iż skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu, a nie jak to wynika przepisów prawa za pośrednictwem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy Skarżący wniósł go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Po analizie akt sprawy należy stwierdzić, iż Skarżący zachował termin o którym była mowa powyżej. Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, iż Sąd odrzucając skargę Skarżącego postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. podniósł kwestię błędnego pouczenia co do trybu wniesienia skargi do sądu i pouczył Skarżącego o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa i złożył przedmiotowy wniosek. Ponieważ z przepisów prawa, jak i z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż błędne pouczenie w rozstrzygnięciu co do trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, należy stwierdzić, iż Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).