V SA/Wa 2519/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia w sektorze owoców i warzyw; oddala skargę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego (ARR) z [...] października 2011 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w [...] z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] o odmowie udzielania wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC, która została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. A. N. (zwany dalej skarżącym) 8 lipca 2011 r. złożył do OT ARR w [...] wniosek o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii wraz z oświadczeniem o zielonych plonach na uprawie sałaty, które przeprowadził w okresie 27 maja do 15 czerwca 2011 r. w związku z wystąpieniem kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. [...] lipca 2011 r. u skarżącego została przeprowadzona kontrola w trakcie której zostało m.in. stwierdzona: powierzchnia uprawy produktów (sałata) stwierdzona podczas kontroli wynosiła 0,25 ha; w trakcie kontroli zmierzono 4 tunele foliowe o wymiarach 9 m x 30 m, w których w dniu kontroli uprawiane były ogórki; wg oświadczenia świadka (R. C.) i skarżącego sałata uprawiana była jeszcze w 2 tunelach o wymiarach 9 m x 30 m oraz w 6 tunelach o wymiarach 10 m x 30 m (tunele te zostały rozebrane); przewidywany plon z wnioskowanej powierzchni wynosił 23.510 kg; z wnioskowanej powierzchni zbierano i sprzedano 5.800 kg sałaty, natomiast na kompost przeznaczono 17.710 kg sałaty. Dyrektor OT ARR w [...] decyzją z [...] sierpnia 2011 r. – z uwagi na to, że suma masy zebranej sałaty w celach handlowych oraz masy sałaty kompostowanej była równa całkowitemu plonowi sałaty – uznał, że zbiory niedojrzałych produktów przed rozpoczęciem prawdziwych zbiorów nie miały miejsca i w związku z tym odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Skarżący [...] września 2011 r. od powyższej decyzji złożył odwołanie w którym podniósł m.in., że ilość sprzedanej sałaty podana w raporcie z kontroli odnosiła się do 35 arów uprawy. Skarżący stwierdził także, iż przyjechał do niego pracownik ARR z dokumentami do podpisania dotyczącymi zmniejszenia wsparcia z 25 arów na 17 arów. Skarżący dokumentów tych nie podpisał, gdyż uważał, że byłyby one niewiarygodne i niezgodne ze stanem faktycznym. Skarżący podał, że średnia waga sałaty wiosennej to ok. 0,70 kg, a jesiennej to ok. 0,56 kg), jednocześnie wyjaśnił, że podana masa sałaty, która była zbierana na zielone zbiory była procentowo dużo niższa od docelowej. Skarżący wskazał także, że może podać świadków, którzy potwierdzą fakt prowadzonej przez niego uprawy sałaty. Prezes ARR decyzją z [...] października 2011 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu wskazał, że przeprowadzone przez skarżącego działania "zielonego zbioru" były niezgodne z przepisami art. 84 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. UE L157 z 16.06.2011, str. 1, ze zm.), który stanowi, że "zielone zbiory" oznaczają łączne zbiory nienadających się do sprzedaży produktów na danym obszarze przeprowadzone przed rozpoczęciem normalnych zbiorów. Przedmiotowe produkty nie mogą być uszkodzone przed rozpoczęciem zielonych zbiorów z powodu warunków klimatycznych, choroby lub innych powodów. Jednocześnie § 4 ust.1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz. U. 130, poz. 750, ze zm.) stanowi, że wsparcie jest udzielane jeżeli w przypadku realizacji działania dotyczącego zielonych zbiorów – przeprowadzono zabieg uprawowy polegający na wprowadzeniu do gleby niedojrzałych produktów pochodzących z uprawy objętej tym działaniem albo przeznaczono na kompost niedojrzałe produkty pochodzące z uprawy objętej tym działaniem. Dodatkowo rozporządzenie Komisji (WE) Nr 771/2009 z 25 sierpnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 w zakresie norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw (obowiązującego w dniu przeprowadzania przez wnioskodawcę zdeklarowanych we wniosku działań (Dz. Urz. UE z 26.08.2009, L 223) określa normę handlową dla sałaty, która m. in. określa minimalna wagę jednej główki sałaty uprawianej w gruncie i tunelu, która w zależności od rodzaju sałaty i sposobu uprawy obejmuje zakres od 100 g do 300 g. Sałata o wadze poniżej minimalnych norm może stanowić produkt niedojrzały, który można poddać działaniom zielonych zbiorów. Przytoczone powyżej przepisy – w opinii Prezesa ARR – jednoznacznie stanowią, że w przypadku działania "zielonych zbiorów", produkty objęte tym działaniem powinny być zebrane przed osiągnięciem przez nie dojrzałości handlowej. Nie mogą zatem być zbierane produkty w dojrzałości handlowej lub przerośnięte. Natomiast na podstawie Raportu z kontroli Nr [...] i zawartych tam informacji, wynika, że z plantacji dokonywana była sprzedaż sałaty w celach handlowych w ilości 5.800 kg oraz z podanej przez skarżącego w odwołaniu informacji o wielkości sałaty poddawanej zielonym zbiorom (700 g) można wywnioskować, że sałata poddana przez skarżącego działaniu "zielone zbiory" nie była w fazie niedojrzałości konsumpcyjnej. Powyższe ustalenie potwierdza także informacja podana przez skarżącego w odwołaniu, że sałata zebrana w celach handlowych pochodziła z całej uprawy prowadzonej przez wnioskodawcę (tj. 0,35 ha), co oznacza że sałata dojrzała (o jakości handlowej) pochodziła zarówno z powierzchni zgłoszonej we wniosku, jak i z powierzchni pozostałej. Biorąc zatem pod uwagę specyfikę uprawy sałaty, która wydaje plon tylko raz w ciągu cyklu produkcyjnego oraz to, że z wnioskowanej powierzchni - 0,25 ha producent pozyskiwał sałatę w celach handlowych, potwierdza to ustalenia dokonane przez organ I instancji, tj. że zebrane na kompost produkty osiągnęły już dojrzałość handlową. W związku z czym organ nie mógł uznać przeprowadzonego przez skarżącego działania "zielonych zbiorów" za zgodne z cytowanymi przepisami. Odnosząc się do zarzutu o nakłanianiu skarżącego przez pracowników ARR do zmiany wnioskowanej powierzchni Prezes ARR stwierdził, że zarzut ten nie znalazł potwierdzenia w dokumentacji zgromadzonej w sprawie. Jednocześnie podkreślił, że zarzut ten nie miałby wpływu na postępowanie, gdyż skarżący nie zgodził się na zmianę ustaleń kontrolnych. Skarżący 9 listopada 2011 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ARR, wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzającą Dyrektora OT ARR w [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego: § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz. U. Nr 130, poz. 750 ze zm.) w zw. z art. 1, art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 585/2011 z 17 czerwca 2011 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 160 z 18.06.2011, str. 71) w zw. z art. 84 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 16.06.2011, str. 1) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że działania podjęte przez skarżącego nie spełniały przesłanek zielonych zbiorów, gdyż produkty zebrane na kompost w ilości 17.710 kg osiągnęły już dojrzałość handlową; 2. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania: - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy nie istnieją podstawy faktyczne i prawne do utrzymania w mocy decyzji Dyrektora OT ARR w [...] z [...] sierpnia 2011 r.; - art. 6, 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący i prawidłowy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, niewyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego sprawy, a w szczególności bezkrytyczne i bezpodstawne zaakceptowanie dokonanych przez organ I instancji, a prowadzących do wadliwego zastosowania przepisów prawa materialnego, błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, iż działania podjęte przez skarżącego nie spełniały przesłanek zielonych zbiorów. W motywach skargi skarżący wskazał, że z przemnożenia liczby i wymiarów tuneli wynika jednoznacznie, że powierzchnia całej uprawy wynosiła 0,342 ha, co wynika z następującego wyliczenia: 6 tuneli foliowych o wymiarach 9m x 30m = 1.620m2, 6 tuneli foliowych o wymiarach 10m x 30m = 1.800 m2 – razem: 3.420 m2 = 0,342 ha. Powierzchnia 0,25 ha wskazana w raporcie odnosi się natomiast wyłącznie do części uprawy skarżącego, na której przeprowadzone zostały zielone zbiory i co do której skarżący powinien otrzymać wsparcie. Wobec tego, wbrew ustaleniom organów, skoro powierzchnia 0,25 ha została wyodrębniona z ogólnej powierzchni uprawy skarżącego, jako powierzchnia objęta zielonymi zbiorami, z przedmiotowej powierzchni nie mogła jednocześnie pochodzić i nie pochodziła sałata dojrzała, przeznaczona na cele handlowe o łącznej wadze 5.800 kg podanej w raporcie. Skarżący wskazał, że sałata dojrzała zebrana została z powierzchni 0,092 ha stanowiącej różnicę pomiędzy całkowitą powierzchnią uprawy, a powierzchnią objętą zielonym zbiorem. Następnie skarżący wskazał, że dane dotyczące przewidywanego plonu (23.510 kg), jak i wagi sałaty przeznaczonej na kompost (17.710 kg), ujęte w raporcie, dotyczą powierzchni 0,25 ha, na której przeprowadzony został zielony zbiór. Rozbieżność pomiędzy wagą przewidywanego zbioru (23.510 kg), a wagą zbioru sałaty przeznaczonej na kompost (17.710 kg) potwierdza, iż przedmiotowa sałata spełnia przesłanki zielonych zbiorów. Nie można w tej sytuacji twierdzić, jak czynią to organy, że produkty zebrane na kompost osiągnęły dojrzałość handlową. Skarżący zarzucił także, że organy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w sposób wybiórczy i błędny zinterpretował twierdzenia skarżącego zawarte w odwołaniu. W odwołaniu skarżący ograniczył się bowiem jedynie do wskazania średniej wagi hodowanej przez niego dojrzałej sałaty wiosennej oraz jesiennej. Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazana przez niego waga nie była wagą sałaty poddawanej zielonym zbiorom. Jednostkowej wagi sałaty objętej zielonymi zbiorami skarżący nie podawał, określając jej łączną wagę na 17.710 kg. W tym stanie rzeczy organy bezzasadnie powołuje się na minimalne normy wagowe określone w części A załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 771/2009 z 25 sierpnia 2009 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa ARR wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności Sąd odnosząc się do zarzutów procesowych dotyczących naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. wskazuje, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych tynków rolnych (Dz. U. z 2007 r.. Nr 231, poz. 1702, ze zm.) – jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Tak więc powyższy przepis ogranicza i wyłącza stosowanie części naczelnych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady prawdy obiektywnej (art. 7), zasady informowania stron (art. 9), zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10) oraz zasady dopuszczenia jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności dokumentów, zeznań świadków, opinii biegłych oraz oględzin (art. 75 § 1), zasady wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1), prawa strony do wypowiadania się co do dowodów (art. 81). Wymienione wyłączenia oznaczają, że to na stronę postępowania zostały przerzucony ciężar zebrania i przedstawienia środków dowodowych celem udowodnienia swoich racji. Natomiast organy administracji publicznej przy takim uregulowaniu nie mają obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organy mając obowiązek odnieść się do przedstawionego przez stronę materiału dowodowego i wydać decyzję wyjaśniającą stronie zasadność jej podjęcia zgodnie z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, ponieważ organ do wszystkich przedstawionych przez skarżącego danych, wyliczeń i twierdzeń dotyczących "zielonych zbiorów" odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przechodząc do materialnych podstaw wydania zaskarżonej decyzji, Sąd wskazuje, że zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz. U. Nr 130, poz. 750, ze zm.) – przedmiotowe wsparcie jest udzielane, jeżeli zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 585/2011 z 17 czerwca 2011 r. ustanawiającym tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw oraz zrealizowano działanie dotyczące "zielonych zbiorów'', przy czym "zielone zbiory" oznaczają przeprowadzenie zabiegu uprawowego polegającego na wprowadzeniu do gleby niedojrzałych produktów pochodzących z uprawy objętej tym działaniem albo przeznaczeniu na kompost niedojrzałych produktów pochodzących z uprawy objętej tym działaniem. Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 585/2011, działania dotyczące zielonych zbiorów, o których mowa w art. 5 ust. 5, kontrole obejmują 100 % obszarów produkcji. Stosownie do treści art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji 585/2011, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w odniesieniu do organizacji producentów i ich członków stosuje się przepisy: rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, rozporządzenia Komisji (WE) nr 1580/2007 i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, a w odniesieniu do producentów, o których mowa w art. 5 - tj. producentów niebędących członkami organizacji producentów (skarżący) - wymienione przepisy stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 84 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 – "zielone zbiory" oznaczają łączne zbiory nienadających się do sprzedaży produktów na danym obszarze przeprowadzane przed rozpoczęciem normalnych zbiorów; przedmiotowe produkty nie mogą być uszkodzone przed rozpoczęciem zielonych zbiorów z powodu warunków klimatycznych, choroby lub innych powodów. Z kolei stosownie do treści art. 85 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 "zielone zbiory" oraz "niezbieranie" nie są stosowane jednocześnie w odniesieniu do tego samego produktu i tego samego obszaru w danym roku lub w kolejnych dwóch latach. Dodatkowo rozporządzenie Komisji (WE) Nr 771/2009 z 25 sierpnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 w zakresie norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw (obowiązującego dniu przeprowadzania przez skarżącego zdeklarowanych we wniosku działań) wskazuje normę handlową dla sałaty, która m.in. określa minimalna wagę jednej główki sałaty uprawianej w gruncie i tunelu, która w zależności od rodzaju sałaty i sposobu uprawy obejmuje zakres od 100 g do 300 g. Sałata o wadze poniżej minimalnych norm może stanowić produkt niedojrzały, który można poddać działaniom "zielonych zbiorów". Przytoczone powyżej przepisy jednoznacznie stanowią, że w przypadku działania "zielonych zbiorów", produkty objęte tym działaniem powinny być zebrane przed osiągnięciem przez nie dojrzałości handlowej. Nie mogą zatem być zbierane produkty w dojrzałości handlowej lub przerośnięte. Natomiast z raportu z kontroli przeprowadzonej u skarżącego i zawartych w nim informacji (z plantacji dokonywana była sprzedaż sałaty w celach handlowych w ilości 5.800 kg) oraz dodatkowej informacji o wielkości sałaty poddawanej "zielonym zbiorom" (700 g), podanej przez skarżącego w odwołaniu, można było wywnioskować, że sałata poddana przez skarżącego działaniu "zielonych zbiorów" nie była w fazie niedojrzałości konsumpcyjnej. Powyższe ustalenie potwierdza również informacja podana przez skarżącego w odwołaniu, że sałata zebrana w celach handlowych pochodziła z całej uprawy (tj. 0,35 ha), co oznacza, że sałata dojrzała (o jakości handlowej) pochodziła zarówno z powierzchni zgłoszonej we wniosku, jak i z powierzchni pozostałej. Biorąc zatem pod uwagę specyfikę uprawy sałaty, która wydaje plon tylko raz w ciągu cyklu produkcyjnego oraz to, że z wnioskowanej powierzchni (0,25 ha) skarżący pozyskiwał sałatę w celach handlowych, potwierdza to ustalenia dokonane przez organy, że zebrane na kompost produkty osiągnęły już dojrzałość handlową. W tym stanie rzeczy organy nie mogły uznać przeprowadzonego przez skarżącego działania "zielonych zbiorów" za zgodne z wyżej wymienionymi przepisami. Sąd odnosząc się do zarzutów skarżącego – że organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcie na błędnym stwierdzeniu, że działania podjęte przez niego nie spełniały przesłanek "zielonych zbiorów", gdyż produkty zebrane przez skarżącego na kompost w ilości 17.710 kg osiągnęły już dojrzałość handlową, o niezgodnym ze stanem faktycznym raporcie z kontroli, o wybiórczej i błędnej analizie twierdzeń skarżącego zawartych w odwołaniu – wskazuje, iż w raporcie z kontroli: zamieszczone były wprawdzie dane dotyczące powierzchni wszystkich prowadzonych przez stronę upraw sałaty w tunelach (0,342 ha), niemniej jednak jako powierzchnia, do której producent wnioskował o wsparcie, została wskazana w sposób jednoznaczny tj. powierzchnia 0,25 ha. Ponadto zostało zawarte w nim jednoznaczne stwierdzenie, że przewidywany plon z wnioskowanej powierzchni wyniesie 23.510 kg oraz, że z wnioskowanej powierzchni zebrano i sprzedano 5.800 kg, natomiast na kompost przeznaczono 17.710 kg. W świetle powyższego, skoro wnioskowana powierzchnia została zakreślona na 0,25 ha, a skarżący podpisał raport z kontroli i do dnia otrzymania decyzji odmownej nie wnosił do raportu z kontroli żadnych uwag, słuszne są stwierdzenia organów, że suma sałaty zebranej (5.800 kg) i sałaty przeznaczonej na kompost (17.710 kg) równa jest przewidywanemu plonowi (23.510 kg) z wnioskowanej powierzchni (0,25 ha), a zatem sałata przeznaczona na kompost była w dojrzałości handlowej. Sąd jednocześnie wskazuje, że skarżący podnosi, iż sprzedana ilość sałaty (5.800 kg) pochodziła z powierzchni 0,092 ha (różnica miedzy całkowitą powierzchni uprawy sałaty 0,342 ha, a powierzchnią zgłoszoną do wsparcia 0,25 ha), co w przeliczeniu na 1 ha daje plon 63.053 kg. Przyjmując powyższy plon jako możliwy do uzyskania w gospodarstwie skarżącego, z powierzchni 0,25 ha zgłoszonej do wniosku skarżący mógł uzyskać 15.760,75 kg dojrzałej sałaty. Tymczasem skarżący twierdzi, że z powierzchni (0,25 ha) uzyskał 17.710 kg niedojrzałej sałaty. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że organ nie mógł dać wiary skarżącemu, jakoby przeprowadzone przez niego działanie "zielonego zbioru" dokonane było na niedojrzałej sałacie. Reasumując Sąd uznał, że zaskarżone decyzje zostały wydane zgodnie z prawem, a zarzucane przez skarżącego naruszenia przepisów prawa należało uznać za niezasadne. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.