V SA/Wa 2520/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. W dniu [...] maja 2009 r. do M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR, Agencja) wpłynął złożony przez J. W. (dalej: Skarżący) wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", celem operacji była [...]. Wnioskowi został nadany numer [...]. Weryfikacja wniosku Skarżącego wykazała, że wymaga on uzupełnienia braków formalnych, dlatego też pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. (data otrzymania [...].08.2009 r.) M. Oddział Regionalny ARiMR wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w postaci m.in. poprawionego wniosku oraz dostarczenia deklaracji ZUS RCA, kosztorysu inwestorskiego, określenie celu operacji i innych. W wezwaniu wskazano termin uzupełnienia na 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma. W odpowiedzi na wezwanie J. W. w dniu [...] września 2009r. (data wpływu do Oddziału Regionalnego ARiMR, data nadania [...].09.2009 r.) wnioskodawca złożył m.in. uzupełniony (poprawiony) wniosek oraz deklaracje ZUS DRA, projekt zagospodarowania działki, projekt techniczny inwestycji, kosztorys inwestorski itd. Z uwagi na braki wniosku M.Oddział Regionalny ARiMR w wezwaniu z [...] stycznia 2010 r. ponownie zobowiązał zainteresowanego do uzupełnienia braków wniosku, wskazując jednocześnie na nieprawidłowości w złożonych przez wnioskodawcę dokumentach. W szczególności wezwano Skarżącego do złożenia korekty do wniosku oraz poprawionego kosztorysu inwestorskiego - sporządzonego odpowiednią metodą, określenie celu operacji, aktualnego tytułu prawnego do działki, umowy na [...] umów o pracę z dwoma pracownikami itd. W wezwaniu wskazano termin uzupełnienia na 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma. Skarżący otrzymał wezwanie w dniu [...] stycznia 2010 r. We wskazanym terminie do ARiMR wpłynęło uzupełnienie wniosku w postaci m.in. poprawionych. stron wniosku i kosztorysu inwestorskiego oraz odpisu z ksiąg wieczystych, umowy o [...], umów o pracę itd. W wyniku weryfikacji danych dostarczonych przez wnioskodawcę ustalono, że umowy o [...] zostały zawarte w 1999 r. pomiędzy J. W. – prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą F. a Z. Ponieważ dokonano zmianę nazwy właściciela [...] na M. Agencja powzięła wątpliwości dotyczące faktu, czy działalność gospodarcza prowadzona przez Skarżącego może być powiązana (partnerska) w stosunku do innych podmiotów i czy wnioskodawca tym samym spełnia status mikroprzedsiębiorcy. W związku z powyższym pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. wezwano Skarżącego do dostarczenia pełnych odpisów z KRS od podmiotów powiązanych (partnerskich) w stosunku do prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, deklaracji ZUS DRA i dokumentów finansowych. Ponadto wezwano wnioskodawcę do poprawienia kosztorysu inwestorskiego i błędów we wniosku. W wezwaniu wskazano termin uzupełnienia na 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma. Skarżący otrzymał wezwanie w dniu [...] kwietnia 2010 r. We wskazanym terminie do ARiMR wpłynęło pismo J. W., w którym oświadczył, że jest obecnie udziałowcem M. z udziałem wynoszącym 50% kapitału spółki i odpowiadającym mu 50% udziałem prawach głosu. Prowadzi działalność jako osoba fizyczna pod nazwą F., oprócz tej działalności i udziałów w M. nie prowadzi innej działalności i nie jest udziałowcem, wspólnikiem lub akcjonariuszem innych podmiotów gospodarczych. Wnioskodawca w swoim piśmie ustosunkował się również do wezwania z [...].04.2010 r. odnośnie poprawienia kosztorysu, Skarżący ponadto dokonał uzupełnienia stron wniosku. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. M. Oddział Regionalny ARiMR odmówił przyznania wnioskowanej przez J. W. pomocy. Organ wskazał, że wniosek zainteresowanego nie został uzupełniony w zakresie wskazanym w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wyjaśniono, iż zgodnie z treścią § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 , jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Następnie wskazano, iż wnioskodawca był trzykrotnie wzywany do uzupełnienia wniosku, ale nie dostarczył dokumentów z których by wynikało, że wnioskodawca jest w świetle obowiązujących przepisów mikroprzedsiębiorcą i spełnia wszystkie wymagania do bycia beneficjentem we wnioskowanym programie. Agencja wskazała przede wszystkim, że J. W. nie przedstawił wnioskowanych dokumentów tj. pełnych odpisów z KRS od podmiotów powiązanych (partnerskich) w stosunku do prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, deklaracji ZUS DRA i dokumentów finansowych, z których by wynikało, czy przedsiębiorstwo prowadzone przez wnioskodawcę jest przedsiębiorstwem niezależnym, powiązanym czy partnerskim, albowiem w trakcie weryfikacji wniosku powstała wątpliwość tego rodzaju, czy J.W.– prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna pod nazwą F. jest powiązany z M. – a jeżeli tak, to w jaki sposób. Wobec powyższego organ, w oparciu o treść § 18 ust. 5 ww. rozporządzenia, odmówił przyznania pomocy. Skarżący odebrał pismo w dniu [...] lipca 2010 r. W piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. (data wpływu do M. Oddziału Regionalnego ARiMR – [...].07.2010 r.) J. W. zwrócił się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wskazał, że złożony przez niego wniosek spełniał wszystkie określone przepisami prawa wymogi i nieprawdą jest, iż brakuje niezbędnych dokumentów. W szczególności Skarżący nie zgodził się ze stwierdzeniem, że dokumentami niezbędnymi do rozpatrzenia wniosku o udzielenie pomocy są w świetle obowiązujących przepisów prawa dokumenty, które Agencja kazała jej przedłożyć tj. pełnych odpisów z KRS od podmiotów powiązanych (partnerskich) w stosunku do prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, deklaracji ZUS DRA i dokumentów finansowych wnioskodawcy, z których by wynikało, czy przedsiębiorstwo prowadzone przez wnioskodawcę jest przedsiębiorstwem niezależnym, powiązanym czy partnerskim. Organ w dniu [...] października 2010 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym podtrzymał stanowisko zawarte piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. W uzasadnieniu stanowiska wskazano, że podczas weryfikacji danych wniosku ujawniono, że J. W. jest wiceprezesem M., należało zatem wyjaśnić, czy wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F. jest przedsiębiorstwem niezależnym , czy też powiązanym lub partnerskim z tą spółką. Wyjaśnienie tej kwestii było niezbędne dla ustalenia prawdziwości oświadczenia wnioskodawcy o posiadaniu przez niego statusu mikroprzedsiębiorcy, w którym stwierdził, że przedsiębiorstwo prowadzone przez wnioskodawcę jest przedsiębiorstwem samodzielnym. Postępowanie to wynikało z treści § 4 pkt 1 lit. a w związku z treścią § 2 rozporządzenia, z których to przepisów wynika, że beneficjentem tej pomocy są mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu Zaleceń Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczących definicji małych i średnich przedsiębiorstw. Organ wskazał też na treść art. 21 ust. 3 w związku z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, z których wynika, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawiać dowody i dawać wyjaśnienia co do okoliczności spraw, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego wywodzi skutki prawne. Wcześniejszą skargą z dnia [...] września 2010 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, J. W., reprezentowany przez adwokata W. M., wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z [...] lipca 2010r., uznanie uprawnienia wnioskodawcy do pomocy w ramach działania pomocowego i o zasądzenie kosztów postępowania. Organowi zarzucono: 1. dokonanie błędnej wykładni § 18 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – z uwagi na fakt, że odmowa była przedwczesna, zaś uznanie, że wniosek jest niekompletny – bezzasadne, 2. nałożenie na wnioskodawcę obowiązku złożenia dokumentacji dotyczących bliżej nieokreślonych przedsiębiorstw powiązanych z wnioskodawcą mimo złożenia oświadczenia, że wnioskodawca w takiej relacji nie pozostaje i bezpodstawne obłożenie tego obowiązku rygorem odmowy przyznania pomocy, 3. bezzasadne, a przede wszystkim przedwczesne uznanie, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że wnioskodawcy przysługuje status mikroprzedsiębiorcy, mimo, że z dokumentów i informacji złożonych przez wnioskodawcę taki status wynikał. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w wyznaczonym przez organ terminie zostały złożone wszystkie wymagane dokumenty, a organ bezzasadnie – w świetle przepisów prawa – żądał dołączenia dokumentów, które nie były niezbędne dla rozstrzygnięcia wniosku. Podniesiono, że organ nieprawidłowo interpretował przepisy odnoszące się do pojęcia "przedsiębiorstwo" (w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego) i "przedsiębiorca" oraz przepisów prawa spółek handlowych, nieprawidłowo też określił powiązania pomiędzy J. W.a spółką M. Wskazano też, że pomiędzy wnioskodawcą a spółką M. nie ma powiązań określonych w art. 3 ust. 2 i 3 załącznika do Zaleceń Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczących definicji małych i średnich przedsiębiorstw. Ustosunkowując się w odpowiedzi na skargę do powyższych zarzutów organ podtrzymał wszystkie argumenty wskazane w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Na wstępie Sąd zwraca uwagę, że tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach wymienionego działania reguluje: 1. rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1), 2. ustawa z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm., dalej: ustawa) oraz 3. rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, dalej: rozporządzenie), wydane na podstawie upoważnienia w zawartego w ustawie. Rozpoznawana sprawa dotyczy wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" rozpatrywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek m. in. osoby fizycznej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z kolei stosownie do § 18 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków formalnych w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, w myśl § 18 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków - Agencja nie przyznaje pomocy , jeżeli nie usunął wszystkich braków - Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (ust. 6). Zgodnie zaś z § 21 rozporządzenia Agencja na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania. Stosownie do art. 22 ust. 2 ww. ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Ponadto art. 21 ust. 3 ustawy stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu toczącym się w sprawie przyznania pomocy, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Przepis ponadto wyraźnie wskazuje, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z kolei § 2 rozporządzenia stanowi, że za mikroprzedsiębiorcę – do którego kierowana jest pomoc określona przepisami rozporządzenia - uważa się przedsiębiorcę, który prowadzi mikroprzedsiębiorstwo w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003, str. 36, dalej: zalecenie nr 2003/361/WE). Art. 8 tego zalecenia stanowi, że prawodawstwo i programy wspólnotowe, wymagające zmiany lub dostosowania, w których występują terminy "MŚP", "mikroprzedsiębiorstwo", "małe przedsiębiorstwo". "średnie przedsiębiorstwo" lub inne podobne terminy, powinny zawierać odesłania do definicji zawartej w tym zaleceniu. Zalecenie Komisji z dnia 6 maja 2003 r. dotyczące definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (notyfikowane jako dokument nr C(2003) 1422 ; 2003/361/WE) określa zatem, że za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz przedsiębiorstwa rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą, zaś mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót oraz/lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów euro (€). Dodatkowo art. 3 zalecenia nr 2003/361/WE określa typy przedsiębiorstw, które są brane pod uwagę przy obliczaniu progu zatrudnienia i pułapu finansowego. Zalecenia rozróżniają zatem: 1. "przedsiębiorstwo niezależne", które oznacza każde przedsiębiorstwo, które nie jest zakwalifikowane jako przedsiębiorstwo partnerskie w rozumieniu ust. 2 lub też jako przedsiębiorstwo związane w rozumieniu ust. 3 art. 3 zalecenia. 2. "przedsiębiorstwa partnerskie", które oznaczają wszystkie przedsiębiorstwa, które nie zostały zakwalifikowane jako przedsiębiorstwa związane w rozumieniu art. 3 ust. 3 i które pozostają w następującym wzajemnym związku: przedsiębiorstwo (typu "upstream") posiada, samodzielnie lub wspólnie z jednym lub kilkoma przedsiębiorstwami związanymi w rozumieniu ust. 3, 25% lub więcej kapitału lub głosów w drugim przedsiębiorstwie (przedsiębiorstwa typu "downstream"). 3. "przedsiębiorstwa związane", które oznaczają przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym z poniższych związków: a) przedsiębiorstwo posiada większość głosów udziałowców lub wspólników w innym przedsiębiorstwie; b) przedsiębiorstwo ma prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innego przedsiębiorstwa; c) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem lub z postanowieniami w jego dokumencie założycielskim lub statucie; d) przedsiębiorstwo będące udziałowcem lub członkiem innego przedsiębiorstwa kontroluje samodzielnie, zgodnie z umową z innymi udziałowcami lub członkami tego przedsiębiorstwa, większość głosów udziałowców lub członków w tym przedsiębiorstwie. Przy czym istnieje domniemanie braku wpływu dominującego, jeżeli inwestorzy wymienieni w akapicie drugim ust. 2 nie angażują się bezpośrednio lub pośrednio w zarządzanie przedmiotowym przedsiębiorstwem, bez uszczerbku dla ich praw jako udziałowców. Przedsiębiorstwa pozostające w którymś ze związków opisanych w akapicie pierwszym z jednym lub kilkoma innymi przedsiębiorstwami lub też inwestorzy, o których mowa w ust. 2, są również traktowani jako związani. Zalecenie nr 2003/361/WE określa ponadto w art. 6 sposób ustalania danych przedsiębiorstwa. Wynika z niego, że aby ustalić status przedsiębiorstwa, należy - w przypadku przedsiębiorstwa niezależnego - jego dane dotyczące liczby zatrudnionych ustalane są wyłącznie na podstawie sprawozdań finansowych tego przedsiębiorstwa. Jednocześnie dane, w tym dane dotyczące liczby zatrudnionych osób, w przedsiębiorstwie mającym przedsiębiorstwo partnerskie lub przedsiębiorstwa związane, są określane na podstawie sprawozdań finansowych i innych danych przedsiębiorstwa lub, jeżeli takie istnieją, skonsolidowanych sprawozdań finansowych przedsiębiorstwa lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, w których ujęte jest przedsiębiorstwo. Z zestawienia wszystkich cytowanych przepisów prawa unijnego i prawa krajowego należy wywieść, że organ udzielający pomocy ma prawo i obowiązek ustalić, czy przedsiębiorca wnioskujący o udzielenie tej pomocy jest mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu wskazanych przepisów. Temu celowi służy zarówno oświadczenie, składane przez wnioskującego o pomoc, jak i postępowanie mające na celu weryfikację tego oświadczenia. Organ zatem prawidłowo zwrócił się do Skarżącego o przedstawienie dokumentów świadczących o tym, czy jego przedsiębiorstwo (F.) jest przedsiębiorstwem niezależnym, czy partnerskim, czy powiązanym. Żądane dokumenty mieściły się również w zakresie określonym przepisem zalecenia nr 2003/361/WE i ich określenie w postaci odpisów z KRS od podmiotów powiązanych (partnerskich) w stosunku do prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, deklaracji ZUS DRA i dokumentów finansowych nie naruszało wskazanych przepisów. Jak wcześniej wskazano, wnioskodawca trzykrotnie był wzywany do dokonania uzupełnień wniosku, mimo to nie zostały przez Skarżącego dostarczone wymagane przez ARiMR dokumenty. Podstawowym brakiem, który stał się podstawą do odmowy przyznania pomocy był brak dokumentów odnoszących się do statusu przedsiębiorstwa Skarżącego w świetle przepisów zalecenia nr 2003/361/WE tj. odpisów z KRS od podmiotów powiązanych (partnerskich) w stosunku do prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, deklaracji ZUS DRA i dokumentów finansowych, które pozwoliłyby Agencji dokonać weryfikacji oświadczenia wnioskodawcy odnośnie spełniania przez jego przedsiębiorstwo definicji mikroprzedsiębiorcy. Sąd analizując wskazane powyżej przepisy stwierdza, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, albowiem w świetle przepisów prawa unijnego, ustawy o wspieraniu rozwoju, a przede wszystkim rozporządzenia osoba wnioskująca o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" musi wykazać, że jest mikroprzedsiębiorcą w świetle cytowanych zaleceń Komisji oraz art. 21 ust. 3 ustawy. Sąd stwierdza, że organ nie działał z naruszeniem przepisu § 18 ust. 4 i 5 rozporządzenia, odmowa organu nie była w świetle tych przepisów przedwczesna, a uznanie, że wniosek jest niekompletny – nie było bezzasadne, gdyż organ wezwał Skarżącego do uzupełnienia dokumentów, jednakże w odpowiedzi ich nie otrzymał, a jedynie pisemną informację od wnioskodawcy dotyczącą stosunków własnościowych w spółce M., Skarżący poinformował przy tym Agencję, że nie dostarczy żądanych dokumentów, gdyż – jego zdaniem – takie żądanie naruszało prawa wnioskodawcy i było bezzasadne. Tym samym wnioskodawca sam zrezygnował z uzupełnienia dokumentów, zaś działania Agencji w tym przypadku nie naruszyły określonej przepisami prawa procedury w tym zakresie. Również nie można uznać za zasadny zarzutu skargi odnoszącego się do – zdaniem Skarżącego – bezpodstawnego nałożenia na wnioskodawcę obowiązku złożenia dokumentacji dotyczących bliżej nieokreślonych przedsiębiorstw powiązanych z wnioskodawcą mimo złożenia oświadczenia, że wnioskodawca w takiej relacji nie pozostaje i bezpodstawne obłożenie tego obowiązku rygorem odmowy przyznania pomocy, gdyż – jak wykazano powyżej – żądanie Agencji posiadało umocowanie w cytowanych przepisach prawa. Tym samym nie można również zaaprobować zarzutu, że organ bezzasadnie, a przede wszystkim przedwcześnie uznał, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że wnioskodawcy przysługuje status mikroprzedsiębiorcy, mimo, że z dokumentów i informacji złożonych przez wnioskodawcę taki status wynikał, gdyż organ po powzięciu wątpliwości miał prawo i obowiązek dokonać weryfikacji oświadczenia wnioskującego o pomoc, jak to wynika z podanych powyżej przepisów prawa unijnego i polskiego. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię wskazanych w skardze przepisów kodeksu cywilnego i przepisów prawa spółek handlowych – odnośnie nieprawidłowej interpretacji przepisów odnoszących się do pojęcia "przedsiębiorstwo" (w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego) i "przedsiębiorca", albowiem Agencja w postępowaniu toczącym się z wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy w ogóle nie stosowała wskazanych przepisów w myśl zalecenia nr 2003/361/WE. Sąd nie oceniał zarzutu podniesionego w skardze, że pomiędzy wnioskodawcą a spółką M. nie ma powiązań określonych w art. 3 ust. 2 i 3 załącznika do Zaleceń Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczących definicji małych i średnich przedsiębiorstw, albowiem to zagadnienie nie było przedmiotem oceny ani w postępowaniu prowadzonym przed Agencją, jak i w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zagadnienie to mogło być przecież przedmiotem oceny tylko wówczas, gdyby Skarżący złożył do ARiMR żądane dokumenty, które podlegałyby ocenie merytorycznej. W rozpatrywanym jednakże przez Sąd przypadku odmowa dotyczyła nieusunięcia - mimo wezwania - brakujących dokumentów i była podyktowana niespełnieniem warunków formalnych, Agencja nie dokonywała zaś żadnej oceny merytorycznej wniosku i oświadczeń składanych przez wnioskującego o pomoc. Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" dokonana przez Agencję nie narusza prawa. Uchybienia i braki wniosku podlegające usunięciu zostały objęte wezwaniami organu, zgodnie z § 18 ust. 3 i 4 pkt 2 rozporządzenia, wobec ich nieusunięcia przez wnioskodawcę organ zgodnie z prawem – na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia – odmówił przyznania pomocy. Sąd ponadto stwierdza, że ocena dokonana przez Agencję była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r., nie naruszała też mających zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego. Dlatego też skarga jako pozbawiona podstaw, na podstawie art.151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.