V SA/Wa 2523/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w C. na informację Ministra Gospodarki - Departamentu Wdrażania Programów Operacyjnych zawartą w piśmie z dnia ... października 2013 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi z [...] listopada 2013 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez E. Sp. z o.o. (dalej: wnioskodawca, skarżąca) jest stanowisko Ministra Gospodarki zawarte w piśmie z [...] października 2013r. nr [...] informujące o uznaniu za niezasadny protestu skarżącej z [...] sierpnia 2013 r. dotyczącego oceny Panelu Ekspertów wniosku o dofinansowanie nr [...] złożonego w ramach konkursu "[...]". Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] września 2012 r. skarżąca, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]", realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Oś priorytetowa 4 – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie - Pilotaż Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku. Pismem z 26 czerwca 2013 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała wnioskodawcę, iż projekt nr [...] został przekazany do oceny przez Panel Ekspertów i termin prezentacji wyznaczono na dzień 5 lipca 2013 r. godz. 12.00. W dniu 11 lipca 2013 r. E. Sp. z o.o. złożyła skargę/protest dotyczący uniemożliwienia przeprowadzenia prezentacji projektu przed Panelem Ekspertów w dniu 10 lipca 2013 r. W odpowiedzi PARP pismem z 9 sierpnia 2013 r. wyjaśniła, iż pismo Skarżącej z dnia 11 lipca 2013 r. nie może zostać uznane za protest. Ponadto wskazano, iż PARP wyraził zgodę na prezentację w dniu 10 lipca 2013 r., ale Skarżący nie wyraził zgody na dokonanie nagrania, a tym samym zrezygnował z prezentacji projektu. Pismem z 6 sierpnia 2013 r. nr [...] strona została poinformowana przez Instytucję Wdrażającą - Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, iż nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację projektu: "[...]". W uzasadnieniu wskazano, iż Instytucja Pośrednicząca przyznała w ramach oceny merytorycznej fakultatywnej 53 pkt, zatem projekt został przekazany do oceny przez Panel Ekspertów. Podczas oceny Panelu Ekspertów projekt uzyskał 0 pkt (wnioskodawca odmówił prezentacji projektu podczas Panelu Ekspertów). Łącznie projekt uzyskał 53 pkt. Ponadto wyjaśniono, iż ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu, podpisanie umowy wsparcia jest niemożliwe. Skarżąca pismem z 21 sierpnia 2013 r. wniosła protest od wyników oceny projektu. Minister Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca), pismem z [...] października 2013 r. nr [...] poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu Minister wskazał, iż działanie Instytucji Wdrażającej było zgodne z prawem, bowiem nagrywanie prezentacji zostało przewidziane oraz uregulowane w obowiązującej w ramach pilotażu dokumentacji "Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku". Fakt, iż prezentacja Wnioskodawcy w ramach oceny przez Panel Ekspertów będzie nagrywana powinien być Wnioskodawcy znany, gdyż zostało to wskazane w Szczegółowym Opisie Priorytetów POIG, w załączniku 4.3 Opis systemu wdrażania działań: "PE obraduje na posiedzeniach w ramach których wnioskodawcy dokonują prezentacji swoich projektów. Członkowie PE mają możliwość zadawania pytań i uzyskiwania wyjaśnień od wnioskodawcy co do prezentowanego projektu. Posiedzenia Panelu Ekspertów są protokołowane/nagrywane". Ponadto Wnioskodawca przystępując do konkursu zadeklarował, iż zna i akceptuje zasady konkursu, czego wyrazem jest podpis pod Deklaracją będącą częścią wniosku o dofinansowanie. Wskazano również, iż pismem z 26 czerwca 2013 r. dotyczącym wyznaczenia terminu prezentacji poinformowano Wnioskodawcę, że prezentacja będzie rejestrowana za pomocą kamer, w związku z czym, zostanie poproszony o wyrażenie zgody na nagrywanie prezentacji. Organ wskazał również, że Instytucja Wdrażająca nie miała prawnej możliwości, aby zmienić treść Oświadczenia, które obowiązywało wszystkich wnioskodawców dokonujących prezentacji w ramach oceny Panelu Ekspertów. Zasady konkursu nie mogą być bowiem zmieniane w indywidualnych przypadkach, gdyż godziłoby to w zasadę równego traktowania wszystkich wnioskodawców. Jednocześnie Instytucja Pośrednicząca nie zgodziła się z argumentacją Wnioskodawcy, iż zgoda na rejestrowanie prezentacji dotyczy pozostawienia nagrania do swobodnego dysponowania przez PARP. W opinii IP, treść ww. Zgody jasno wskazuje, iż nagranie zostanie wykorzystane do celów związanych wyłącznie z oceną ww. projektu w Konkursie w ramach programu pilotażowego "Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku". Odnosząc się natomiast do okresu, w jakim PARP dysponować będzie nagraniem (10 lat), IP wyjaśniła, iż konieczność taka wynika z obowiązujących przepisów prawnych regulujących zasady przyznawania regionalnej pomocy inwestycyjnej. Zgodnie bowiem z art. 10 pkt 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu: "Dokumentację dotyczącą pomocy indywidualnej przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania pomocy. Dokumentację dotyczącą programu pomocy przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania ostatniej pomocy indywidualnej w ramach takiego programu". Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. informację z [...] października 2013 r., wniosła o wznowienie procedury oceny projektu, wyznaczenie nowego terminu przeprowadzenia prezentacji projektu przed Panelem Ekspertów i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo tj. naruszono art. 6, art. 7 art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto zdaniem Skarżącej w zaskarżonej informacji Instytucja Pośrednicząca uznając protest za niezasadny nie odniosła się do podstawowego zarzutu protestu tj. braku umocowania prawnego w Regulaminie konkursu do pozostawienia nagrania z prezentacji do swobodnego dysponowania przez PARP przez okres 10 lat. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż Skarżący stawił się w dniu 10 lipca 2013 r. w siedzibie PARP celem przeprowadzenia prezentacji projektu, jednak nie wyraził zgody na nagrywanie, gdyż organ nie wskazał podstawy prawnej przechowywania treści nagrania przez 10 lat, jak również organ nie zabezpieczył poufności i zachowania tajemnicy odnoście treści projektu w postaci dokumentu podpisanego przez PARP oraz pisemnych gwarancji ze strony PARP dotyczących nierozpowszechniania informacji. W dalszej części skargi Skarżący zaprzeczył jakoby odmówił przeprowadzenia prezentacji projektu w dniu 10 lipca 2013 r. Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko i argumenty zaprezentowane w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Gospodarki, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, z późn. zm.); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r.". Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 26 ust. 2 ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek dokonywania oceny projektu z uwzględnieniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz z zapewnieniem przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej lub Instytucji Pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa, Pilotaż: Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 438) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 4, Pilotaż: Wsparcie na pierwsze wdrożenie wynalazku), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone m.in. "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu", "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie" oraz "Regulamin Komisji Konkursowej oraz Panelu Ekspertów". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż podczas oceny Panelu Ekspertów projekt uzyskał 0 punktów z uwagi na odmowę prezentacji projektu przez wnioskodawcę. W pierwszej kolejności ustosunkowując się do zarzutu braku podstaw prawnych dla rejestrowania prezentacji należy wyjaśnić, że podstawa ta została zawarta w Szczegółowym opisie priorytetów POIG, Załącznik 4.3 Opis systemu wdrażania. W opisie podmiotów uczestniczących w procesie pilotażu w ramach IV osi priorytetowej POIG w odniesieniu do Panelu Ekspertów wskazano, iż posiedzenia Panelu Ekspertów są protokołowane/nagrywane. Również w § 10 ust. 5 lit. k Regulaminu Komisji Konkursowej oraz Panelu Ekspertów wskazano, iż do zadań Sekretarza Panelu Ekspertów należy archiwizowanie dokumentacji oraz nośników z nagraniami posiedzeń Panelu Ekspertów. Należy podkreślić, iż skarżąca Spółka została poinformowana o planowanej rejestracji za pomocą kamer prezentacji projektu w piśmie IW z 26 czerwca 2013 r., w którym została także poinformowana, iż przed przystąpieniem do prezentacji zostanie poproszona o pisemne wyrażenie zgody na nagrywanie prezentacji. W odniesieniu do zarzutu braku podstaw prawnych do przechowywania dokumentacji konkursowej przez okres 10 lat wskazać należy, iż podstawa ta została zawarta w art. 10 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 9.08.2008, str. 3), zgodnie z którym państwa członkowskie przechowują szczegółową dokumentację dotyczącą każdej pomocy indywidualnej lub programu pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia. Zawiera ona wszystkie informacje niezbędne do stwierdzenia, że spełnione są warunki określone w niniejszym rozporządzeniu, w tym także informacje na temat statusu spółki, w przypadku której prawo do pomocy lub premii zależy od jej przynależności do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw, informacje o efekcie zachęty wywołanym przez dany środek pomocy oraz informacje umożliwiające ustalenie dokładnej kwoty kosztów kwalifikowalnych do celów stosowania niniejszego rozporządzenia. Dokumentację dotyczącą pomocy indywidualnej przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania pomocy. Dokumentację dotyczącą programu pomocy przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania ostatniej pomocy indywidualnej w ramach takiego programu. W ocenie Sądu, nie jest uprawnione stwierdzenie skarżącej, iż wymóg przechowywania dokumentacji odnosi się tylko do sytuacji przyznania pomocy. Należy podkreślić, iż na pisemny wniosek Komisji państwo członkowskie przekazuje co do zasady w terminie 20 dni roboczych lub dłuższym – ustalonym we wniosku, wszelkie informacje, które Komisja uzna za niezbędne do monitorowania tego, jak stosowane jest rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008. W związku z tym, iż eksperci Panelu Ekspertów rankingują wszystkie projekty przekazane po pozytywnej ocenie merytorycznej, zaś lista rankingowa projektów rekomendowanych i nierekomendowanych do dofinansowania jest ustalana na podstawie wyników oceny projektów na podstawie sumy punktów uzyskanych przez projekt, konieczne jest przechowywanie dokumentacji wszystkich projektów ocenionych pozytywnie w ocenie merytorycznej, w celu kontroli spełnienia warunków określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008. Odnosząc się do zarzutu odmowy zmiany treści oświadczenia o wyrażeniu zgody na ujawnienie treści prezentacji przez okres 10 lat wskazać należy, iż takie odstępstwo oznaczałoby w istocie naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu. Zmiana w zapisie treści składanego oświadczenia, wyrażającego zgodę osoby biorącej udział w prezentacji przed Panelem Ekspertów na utrwalenie i wykorzystywanie jej wizerunku na potrzeby oceny projektu, oznaczałaby nieuprawnione różnicowanie warunków udziału w konkursie. Podkreślenia wymaga przy tym, iż brak powyższej zgody stanowił przeszkodę dla dokonania prezentacji z uwagi na to, iż bezprawne naruszenie prawa do wizerunku osoby fizycznej stanowiłoby przesłankę roszczenia osoby uprawnionej. Ponadto, w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej, regulacje konkursowe zawierają wystarczające gwarancje zachowania poufności informacji o projekcie. Należy bowiem zauważyć, iż zgodnie z § 8 Regulaminu Komisji Konkursowej wszyscy członkowie Panelu Ekspertów są zobowiązani do zachowania bezstronności i poufności w pracach Panelu Ekspertów oraz podpisania oświadczenia o bezstronności i poufności. Z tych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Instytucji Pośredniczącej i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.