V SA/Wa 2524/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2009 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... czerwca 2008 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności; Oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. P. decyzją z dnia ... czerwca 2008 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia ... marca 2008 r., na podstawie której odmówiono skarżącej przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2007 r. Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym. Strona w dniu 24 sierpnia 2007 r. złożyła wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, obejmujący grunty rolne o łącznej powierzchni ... ha. Decyzją z dnia ... marca 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. po rozpatrzeniu wniosku, odmówił wnioskodawczyni przyznania żądanych płatności. Organ wskazał, że termin złożenia wniosku został przekroczony o 53 dni robocze. W piśmie z 14 kwietnia 2008 r. strona zawarła odwołanie, wskazując jednocześnie, że otrzymała druki wniosków z opóźnieniem. Decyzją z dnia ... czerwca 2008 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że fakt nieotrzymania formularza wniosku spersonalizowanego nie może stanowić okoliczności uzasadniającej naruszenie terminu do jego złożenia. Obowiązek wnioskodawcy co do wymagań szczególnych podania dotyczy bowiem złożenia go na odpowiednim wzorze formularza. Wnioskodawca nie ma przy tym obowiązku posługiwania się formularzem przesłanym przez Agencję, może złożyć wniosek na formularzu pobranym ze strony internetowej ARiMR lub uzyskanym w placówce ARiMR. Organ podkreślił, że strona nie ma obowiązku działania w sprawie, jednakże z braku takiego działania względnie z niezachowania należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw nie może wywodzić korzystnych dla siebie skutków. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oceniając zarówno decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jak i utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie dopatrzył się bowiem ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani innych naruszeń przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2007 r. w rozumieniu - obowiązującej w dacie rozstrzygania - ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich [Dz. U. Nr 64, poz. 427]. W związku z członkostwem Polski w Unii Europejskiej bezpośrednie zastosowanie w niniejszej sprawie miało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z dnia 30 kwietnia 2004). Określa ono zasady przyznawania dopłat bezpośrednich do gruntów, ale także upoważniają organy państwowe do stosowania sankcji krajowych przeciwko producentom (m.in. pkt 55-57 preambuły i art. 21 rozporządzenia nr 796/2004). Pomoc jest przyznawana, zgodnie z art. 10.ust. 1. powołanej ustawy na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1. Do takich przepisów zaliczyć należy rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 [Dz.U. Nr 68 poz. 448 z późn.zm.]. Zgodnie z § 5 ust. 2 tego rozporządzenia wniosek składa się co roku do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej: "Agencją", właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Przepisy powyższego rodzaju zawarte są w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego [Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 z późn. zm.]. Zgodnie z art. 1 tej ustawy określa ona zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie dotyczącym płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, określonych w wymienionych w lit. a-c przepisach unijnych. Stosownie natomiast do art. 18 ust. 1, 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika, składany w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja, a termin ten nie podlega przywróceniu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2007, obejmując zgłoszeniem działki o łącznej powierzchni .... ha. W trakcie postępowania administracyjnego ustalono, iż wniosek o przyznanie płatności został złożony 53 dni po terminie. Zdaniem Sądu organy prawidłowo stwierdziły, że złożenie wniosku po ustawowym terminie wyklucza przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organy orzekające prawidłowo zastosowały przepisy unijne oraz krajowe, zebrany w sprawie materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób wyczerpujący, a postępowanie prowadzono z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej. Należy wskazać, że przedmiotowe decyzje, wydane zarówno przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. jak i przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w W., są decyzjami związanymi, co oznacza, że organy nie miały możliwości podjąć innego rozstrzygnięcia w przypadku spełnienia przesłanek zawartych w ustawie. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.