V SA/Wa 2531/25

Dnia 31 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Wróbel po rozpoznaniu w dniu 31 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 13 stycznia 2025 r. nr RzPP-DPW-WPII.431.882.2023.2.MZA w przedmiocie stwierdzenia naruszenia praw pacjenta postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 16 lipca 2025 r. J. L. (dalej: Skarżąca, Strona) wniosła skargę na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta (dalej: Organ, RPP) z dnia 13 stycznia 2025 r. znak: RzPP-DPW-WPII.431.882.2023.2.MZA w przedmiocie stwierdzenia naruszenia prawa pacjenta. W skardze Skarżąca zarzuciła, że wydane przez Organ rozstrzygnięcie jest niezgodne z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2024 r., V SA/Wa 2361/23 uchylającym poprzednio wydane w sprawie rozstrzygnięcia RPP z 8 września 2023 r. oraz z 17 marca 2023 r. W ocenie Skarżącej RPP nie przeprowadził postępowania dowodowego w sposób pozwalający na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego z uwzględnieniem słusznego interesu Strony. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie, ze względu na brak kognicji sądu administracyjnego do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. W piśmie procesowym z 22 września 2025 r. Skarżąca wniosła o rozpoznanie skargi oraz jej uwzględnienie, przedstawiając dodatkową argumentację prezentowanego w sprawie stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy, w związku z prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 28 czerwca 2024 r., V SA/Wa 2361/23 uchylającym uprzednio wydane przez Organ rozstrzygnięcia o niestwierdzeniu naruszenia praw pacjenta – Skarżącej (odpowiednio z 17 marca 2023 r. oraz z 8 września 2023 r.). Zaskarżonym do tut. Sądu rozstrzygnięciem z 13 stycznia 2025 r. RPP stwierdził naruszenie praw pacjenta – Skarżącej – do świadczeń zdrowotnych udzielanych przez [...] w [...], jednostkę organizacyjną: [...]. Pozostające przedmiotem skargi rozstrzygnięcie RPP z 13 stycznia 2025 r. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, której zakres określono w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W konsekwencji Sąd nie może dokonać merytorycznej kontroli zarzutów podniesionych w skardze wywiedzionej przez Skarżącą. Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2024 r., poz. 581 ze zm.; dalej: u.p.p.), po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Rzecznik może skierować wystąpienie do organu, organizacji lub instytucji, w których działalności stwierdził naruszenie praw pacjenta. Art. 53 ust. 4 u.p.p. stanowi, że w wystąpieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Rzecznik formułuje opinie lub wnioski co do sposobu załatwiania sprawy, a także może żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub zastosowania sankcji służbowych. Stosownie do art. 53 ust. 5 u.p.p. organ, organizacja lub instytucja, do których zostało skierowane wystąpienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, są obowiązane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni, poinformować Rzecznika o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku. Na tle powyższej regulacji w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wystąpienie, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 2 u.p.p. ma wyłącznie charakter opiniodawczo-wnioskujący, wobec czego nie stanowi decyzji administracyjnej, nie może być też uznane za inną formę działania organu podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego określoną w art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2020 r., II OZ 487/20; postanowienie NSA z 24 maja 2018 r., II OSK 1258/18). Nie kształtuje ono w sposób bezpośredni praw pacjenta ani sytuacji prawnej podmiotu leczniczego. Dopiero postępowania zainicjowane wnioskami RPP i żądaniami mogą zakończyć się rozstrzygnięciem innych organów, które mogą podlegać zaskarżeniu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w całości aprobuje to stanowisko, wobec czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nakazującego odrzucić skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.