V SA/Wa 2533/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Sławomir Fularski, Sędzia WSA - Artur Kot, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. M. K. ("Skarżący") złożył skargę na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego w postaci zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w PKO BP S.A. dokonaną na podstawie zawiadomienia nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...]lutego 2015 r. oddalił skargę na czynność egzekucyjną wniesioną przez Skarżącego. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] lutego 2015 r. W uzasadnieniu Minister Finansów wskazał, że na podstawie art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r., poz. 1015 ze zm.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] lutego 2015 r. zawierało pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia do Ministra Finansów w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Doręczenie zaskarżonego postanowienia nastąpiło w dniu 16 lutego 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia zaskarżenia upłynął w dniu 23 lutego 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 24 lutego 2015 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. W związku z powyższym Minister Finansów stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.   Pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie Ministra Finansów. W uzasadnieniu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, iż stanowisko organu jest dla niego krzywdzące oraz wyjaśnił, iż zachował staranność, aby zażalenie złożyć w terminie. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania i ponowił swoją ocenę, iż wniesienie zażalenia nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) p.p.s.a.). Zdaniem Sąd w rozpoznawanej sprawie wyżej wymienione przesłanki nie zachodzą. Przypomnieć bowiem należy, że przedmiotem zaskarżenia było wyłącznie postanowienia stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący nie złożył - jak wynika z akt administracyjnych - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenie, w którym wyjaśniłaby przyczyny, z powodu, których doszło do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, które mogłyby podlegać najpierw ocenie organu administracyjnego, a następnie ocenie Sądu, gdy Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu. W świetle dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy a w szczególności zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] lutego 2015 r. uchybienie przez Skarżącego terminowi do wniesienia odwołania nie budzi wątpliwości (k. 30 akt administracyjnych). W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi przewidzianego w art. 134 k.p.a. (wyrok NSA w Łodzi z 21 marca 1997r. sygn. akt SA/Łd 2990/95, LEX nr 29079). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminowi wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (wyrok NSA w Gdańsku z 29 stycznia 1997r. sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). W takiej sytuacji organ nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z przepisu art. 134 k.p.a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Analogiczny pogląd przyjęto w wyrok NSA w Katowicach z dnia 15 listopada 1995 r. sygn. akt SA/Ka 2111/94 (LEX nr 27060), wskazując, że gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. NSA w Łodzi w wyroku z dnia 27 listopada 1996 r. sygn. akt SA/Łd 2665/95 wskazał natomiast, że nawet nieznaczne przekroczenie terminu wniesienia odwołania, zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia temu terminowi NSA, Biul. Skarb. 1997, nr 5, poz. 32). Sąd wskazuje, że na mocy art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W związku z tym ww. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zachowują swoją aktualność w rozpoznawanej sprawie. Sąd wskazuje również, że stwierdzenie na mocy art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 i art. 141 § 2 k.p.a. przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 141 § 2 k.p.a. Sąd wskazuje również, że z orzecznictwa wynika, że "Ciężar dowodu zachowania terminu do złożenia odwołania ciąży na skarżącym" (wyrok NSA z 28 marca 2008r. sygn. akt II GSK 10/08, LEX nr 466172). Analogiczne stanowisko należy przyjąć w odniesieniu do zażaleń. Sąd stwierdza też ponadto, że w orzecznictwie wskazuje się, że stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie może nastąpić przed rozstrzygnięciem w przedmiocie wniosku strony o przywrócenie tego terminu. Przywrócenie go wyłącza bowiem możliwość stwierdzenia uchybienia terminowi (np. wyrok NSA z 23 lipca 1999 r. sygn. akt I SA 350/98, LEX nr 48579). Pogląd ten należy również odnieść do zażaleń na mocy art. 144 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie Skarżący nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, stosownie do art. 58 i art. 59 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. Uchybienie terminowi wniesienia zażalenia, bez złożenia wniosku o przywrócenie ww. terminu, powodowało, że organ odwoławczy - Minister Finansów - po zbadaniu okoliczności, wynikających przede wszystkim ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] lutego 2015 r., miał obowiązek – stosownie do treści art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 i art. 141 § 2 k.p.a. oraz w związku z art. 18 u.p.e.a. - stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Przypomnieć należy podstawową okoliczność, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. Skarżący otrzymał w dniu 16 lutego 2015 r. (odebrał je pełnoletni domownik – W. K.). Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie co do terminu wniesienia zażalenia. Termin zażalenia upływał więc w dniu 23 lutego 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 24 lutego 2015 r. (vide stempel pocztowy na kopercie znajdującej się za k. 32 akt administracyjnych). Uchybienie terminu było zatem niewątpliwe. W takiej sytuacji Minister Finansów, zgodnie z art. 134 k.p.a., zobowiązany był stwierdzić to uchybienie, co też czynił. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.