V SA/Wa 2544/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2012 r. sprawy ze skargi X. F. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; Oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z [...] maja 2011r. wydaną w trybie art. 57 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 oraz art. 62 ust.1 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 z późn.zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn.zm. zwany dalej kpa) odmówił X. F., obywatelowi [...] udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Organ I instancji wskazał, iż cudzoziemiec wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP w dniu [...] lutego 2011r., motywując go zamiarem podjęcia pracy. Jak wyjaśnił organ rozpatrujący sprawę, cudzoziemiec przyjechał do Polski w dniu 22 stycznia 2011r. na podstawie wizy ([...]) ważnej od 27 grudnia 2010r. do 26 marca 2011r. przez okres 90 dni, wydanej przez Konsula RP w S. w dniu [...] grudnia 2010r. Dalej w treści uzasadnienia Wojewoda [...] podniósł, że wnioskodawca, zgodnie z informacją przekazaną przez Ambasadę Polską w S., aplikując o wizę Schengen wskazał cel wjazdu jako biznesowy. Cudzoziemiec udawał się na zaproszenie firmy "[...]" z siedzibą w S., celem jego wizyty miały być rozmowy biznesowe z tą spółką, prowadzone w imieniu firmy "[...]", w której cudzoziemiec pełni funkcję kierownika sprzedaży. Organ wskazał, że cudzoziemiec składając wniosek o udzielenie przedmiotowego zezwolenia przedstawił uzasadnienie inne niż deklarowane podczas przyjazdu do Polski. Do akt sprawy załączono bowiem zezwolenie na pracę na terytorium RP, uprawniające do wykonywania pracy na stanowisku pracownika budowlanego na podstawie umowy o pracę na rzecz firmy "[...]", ważne od 26 marca 2011r. do 25 marca 2012r. Zatem, co podkreślił organ I instancji w wypadku zamiaru podjęcia pracy w Polsce cudzoziemiec powinien wystąpić do właściwego konsula o wydanie wizy pobytowej z prawem do pracy. Cudzoziemiec nie zgodził się z rozstrzygnięciem przyjętym przez Wojewodę [...] i wniósł odwołanie od decyzji z [...] maja 2011r., w którym podniósł, że ma on prawo zmienić swój cel pobytu w Polsce. W wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z [...] września 2011r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców (w skrócie: Szef Urzędu) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy pokrótce przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny i stanowisko przyjęte przez organ I instancji. Wskazał także, iż cudzoziemiec nie wykorzystywał posiadanej wizy wyłącznie w celu, jaki deklarował, gdyż nie kontynuował rozmów biznesowych, lecz poszukiwał pracy. Szef Urzędu podkreślił, że w sprawie mamy do czynienia z próbą obejścia przez cudzoziemca przepisów dotyczących udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, poprzez deklarowanie innego celu pobytu niż rzeczywisty, gdyż w chwili występowania z wnioskiem zmienił on cel pobytu wskazując nową okoliczność odmienną od tej, która stanowiła podstawę wydania wizy przez konsula i wjazdu na terytorium RP. W opinii organu II instancji wnioskowane zezwolenie ma umożliwić cudzoziemcowi pobyt na terytorium RP w dłuższej perspektywie czasowej, niezależnie od podniesionych przez niego okoliczności pobytu. Wnioskodawca, co podkreślił Szef Urzędu ubiegając się o wjazd na terytorium RP deklarował cel wjazdu, którego następnie nie zrealizował i którego nie zamierzał zrealizować już na etapie ubiegania się o wydanie mu wizy. Decyzja Szefa Urzędu z [...] września 2011r., stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której cudzoziemiec reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz ją poprzedzającej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, przez jego zastosowanie przez organ w przedmiotowej sprawie w sytuacji, gdy w toku postępowania nie zostały wykazane okoliczności pozwalające na przyjęcie, że cel wjazdu lub pobytu skarżącego na terytorium RP był inny niż deklarowany. - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 6-8 oraz art. 77 Kpa. Ponadto pełnomocnik wniósł o dopuszczenie i przeprowadzanie dowodu z odpisu skróconego aktu urodzenia dziecka skarżącego, na okoliczność prawdziwości deklarowanego przez skarżącego celu przyjazdu do RP, przyczyn zmiany ww. celu po przyjeździe, powodów podjęcia pracy przez skarżącego oraz niewystarczającego wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Autor skargi podkreślił, iż sytuacja rodzinna tzn. ciąża konkubiny i poród w dniu 4 października 2011r. zmusiły go do znalezienia źródła dochodów, umożliwiającego mu zapewnienie środków finansowych dla rodziny. Podał także, że skontaktował się ze swoim pracodawcą w [...], informując go, że pobyt w Polsce się przedłuży, a w konsekwencji pracodawca rozwiązał stosunek pracy ze skarżącym. Pełnomocnik skarżącego nie zgadza się także ze stanowiskiem przyjętym przez organ, że cudzoziemiec już w momencie deklarowania celu wjazdu na terytorium RP, na etapie ubiegania się o wydanie wizy nie zamierzał tego celu zrealizować. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie pełnomocnik Szefa Urzędu podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem z 4 stycznia 2012r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał dotychczasowe wnioski i twierdzenia w sprawie, podniósł ponadto, że skarżący dopiero po przyjeździe, w wyniku powzięcia informacji o ciąży konkubiny zmuszony był znaleźć środki utrzymania i podjąć pracę. Autor pisma podkreślił, że organ nie dołożył należytej staranności w celu wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, nie przeprowadził takich czynności jak przesłuchanie wspólników spółki [...], w celu ustalenia w jakim okresie i w jakich okolicznościach skarżący nawiązał z nimi kontakt i podjął pracę. A kwestia ta, w jego opinii ma kluczowe znaczenie dla stwierdzenia, jaki był rzeczywisty cel wjazdu skarżącego do Polski i kiedy podjął on decyzję o rozpoczęciu pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Podtrzymując twierdzenie organu wskazać należy, że cudzoziemiec X. F. już po 17 dniach od wjazdu zmienił cel pobytu na terytorium RP. Cel pobytu wskazany we wniosku z [...] lutego 2011r. o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jest całkowicie odmienny od deklarowanego przy wjeździe do Polski. Początkowo cudzoziemiec, w kraju pochodzenia zwrócił się o wydanie wizy ([...]) obierając za cel swego pobytu nawiązywanie kontaktów biznesowych ze spółką "[...]", na zaproszenie, której przyjechał do Polski, jako przedstawiciel firmy "[...]". Zaś w trakcie postępowania prowadzonego już na terytorium RP, cudzoziemiec podniósł, że chęć pozostania w Polsce motywuje zamiarem podjęcia pracy. Wskazał także, że ma zapewnione w Polsce miejsce zamieszkania, środki utrzymania, a także ubezpieczenie zdrowotne. W przedmiotowej sprawie, cudzoziemiec swoim działaniem wypełnił przesłankę określoną w treści art. 57 ust 1 pkt 3 ustawy z 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r. nr 234, poz. 1694 ze zm.). Zgodnie z treścią tego artykułu cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na terytorium RP jest lub będzie inny niż deklarowany. Jednocześnie w myśl art. 53 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 2 tejże ustawy cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w art. 53a, jest obowiązany posiadać: ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13 i 14 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 i 4. Cudzoziemiec, co wymaga podkreślenia, wprawdzie uzyskał zezwolenie na pracę uprawniające go do wykonywania pracy na stanowisku pracownika budowlanego na podstawie umowy o pracę na rzecz firmy [...], ważne od 26 marca 2011r. do 25 marca 2012r., jednak prace zgodnie z przepisami mógł podjąć po zalegalizowaniu przez niego pobytu w odpowiednim trybie. Zainteresowany winien kontynuować cel pobytu jaki deklarował przy wjeździe lub zgłosić fakt jego zakończenia do organu administracji, a następnie uzyskać stosowną wizę ([...]) uprawniającą do wykonywania pracy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z akt sprawy wynika, że X. F. pozostał w Polsce nie kontynuując celu deklarowanego wcześniej pobytu. Trafne, po analizie akt sprawy wydaje się stanowisko przyjęte przez organ, że cudzoziemiec już w momencie deklarowania celu wjazdu na terytorium RP nie zamierzał go realizować, mimo odmiennego zdania pełnomocnika skarżącego. W treści skargi pełnomocnik wskazał, że sytuacja rodzinna, w jakiej znalazł się skarżący czyli urodzenie się dziecka w dniu 4 października 2011r. na terenie Polski, zmusiło cudzoziemca do poszukiwania pracy. Autor skargi podniósł dodatkowo o dopuszczenie jako dowodu w sprawie odpisu skróconego aktu urodzenia dziecka. Abstrahując od faktu, że wskazana okoliczność nie stanowi przesłanki dla organu by mógł udzielić zezwolenia na zamieszkanie, wskazać należy, że skarżący złożył wniosek w dniu [...] lutego 2011r., natomiast dziecko skarżącego Y. F. urodziło się, zgodnie ze złożonym do akt sprawy odpisem skróconym aktu urodzenia w dniu 4 października 2011r. Zatem poród nie odbył się w sposób nagły i nieprzewidziany, skoro skarżący przyjechał do Polski już 22 stycznia 2011r. zatem miał czas na zapewnienie rodzinie warunków niezbędnych do pobytu na terytorium Polski i uzyskanie stosownej wizy celem podjęcia pracy na terytorium RP. Pełnomocnik w dalszej części skargi wskazał, że zastosowanie przez organ art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, w sytuacji jego zdaniem gdy nie zostały wykazane okoliczności pozwalające na przyjęcie, że cel wjazdu lub pobytu skarżącego na terytorium RP był inny niż deklarowany stanowi naruszenie dyspozycji wskazanego przepisu. Z tym stanowiskiem nie sposób się zgodzić, organy słusznie wskazały na rozbieżność celu wjazdu skarżącego a jego pobytu na terytorium RP. Cel wskazany obecnie we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jest całkowicie odmienny od tego deklarowanego przy wjeździe do Polski. Na usprawiedliwienie tego faktu, nie mogą wpłynąć argumenty podniesione wcześniej przez pełnomocnika takie jak, ciąża konkubiny skarżącego, poród i co za tym idzie potrzeba uzyskania dodatkowych środków finansowych. Pełnomocnik w treści pisma procesowego z 4 stycznia 2012r. wskazał także na potrzebę przesłuchania przez organ wspólników spółki, w której podjął pracę skarżący. Sąd nie uznaje tego za celowe, organ przeprowadził postępowanie prawidłowo dokładając należytej staranności w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy. Natomiast fakt podjęcia pracy przez cudzoziemca oraz motywy, którymi się kierował są poza zainteresowaniem Sądu, skoro podjęcie tej pracy nastąpiło bez zgodnego z prawem uregulowania kwestii pobytu na terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił także tych zarzutów dotyczących naruszenia art. 6-8 oraz art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego uznając, że sprawa została rozpatrzona z dużą wnikliwością, materiał został zebrany i przeanalizowany bardzo starannie. W ocenie Sądu, decyzje w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skargi, wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.