V SA/Wa 2549/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi B. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "M." Przedsiębiorstwo Wielobranżowe na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie wypłaty refundacji wywozowej; 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz B. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "M." Przedsiębiorstwo Wielobranżowe kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi B. D. (zwanej dalej: skarżącą) jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2010 r stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] lipca 2010 r. odmawiającej wypłaty refundacji wywozowej oraz nakładającej karę pieniężną z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatę refundacji wywozowej. Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił skarżącej wypłaty refundacji wywozowej oraz nałożył karę na podstawie art. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (Dz. U. Nr 97, poz. 963 ze zm.), art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 ze zm.) oraz art. 17 ust. 1, art. 48 ust. 1 lit. a i ust. 5 i 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. L 186 z 17 lipca 2009 r., str. 1-58). Decyzja ta została doręczona skarżącej [...] lipca 2010 r. w decyzji zawarto pouczenie, że na podstawie art. 4 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą termin do wniesienia odwołania uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem odwołanie wpłynie do Agencji Rynku Rolnego. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji, które wysłała pocztą [...] lipca 2010 r.(k.17 akt adm.) i które wpłynęło ono do Agencji Rynku Rolnego [...] sierpnia 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadnił swoje postanowienie tym, że art. 4 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą wyłącza stosowanie między innymi art. 57 § 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.), zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W związku z tym skoro odwołanie wpłynęło do Agencji Rynku Rolnego [...] sierpnia 2010 r., nastąpiło to po upływie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania liczonego od doręczenia decyzji i dlatego na podstawie art. 134 k.p.a. należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wskazane postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. i wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca stwierdziła, że odwołanie nadała w polskiej placówce operatora publicznego przed upływem 14-dniowego terminu do jego złożenia, a więc zachowała termin do jego wniesienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotowa sprawa dotyczy refundacji wywozowej oraz kary pieniężnej z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatę refundacji wywozowej. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma ustalenie czy w przedmiotowej sprawie – tak jak to uznały organy orzekające – mają zastosowanie przepisy ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (Dz. U. Nr 97, poz. 963 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy – "Ustawa określa zasady administrowania obrotem towarami z zagranicą oraz, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady obrotu towarami z krajami trzecimi dokonywanego na podstawie przepisów tego prawa". Art.1 ust.2 ustawy stanowi, że "Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu towarami z zagranicą oraz do obrotu towarami z krajami trzecimi w takim zakresie, w jakim obrót ten jest uregulowany odrębnymi przepisami prawa." Kwestię refundacji wywozowych, a także nakładania kar pieniężnych z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatą refundacji wywozowej (oprócz nasion konopi przeznaczonych do siewu) całościowo regulują przepisy prawa wspólnotowego tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych. Natomiast ustawa o administrowaniu obrotem towarami z zagranicą reguluje, częściowo w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, dwie grupy spraw ( poza wymienionymi w dziale III A karami pieniężnymi dla importerów konopi). Pierwszą grupę stanowią sprawy o jakich mowa w dziale II tej ustawy dotyczące wydawania pozwoleń m.in. o: dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty, dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty przy zastosowaniu stawek celnych preferencyjnych, wywozie towaru z obszaru celnego Wspólnoty, wywozie towaru z obszaru celnego Wspólnoty z zastosowaniem refundacji, objęciu towaru procedurą zawieszającą, czasowym składowaniu towaru, wprowadzeniu towaru do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego działającego na obszarze celnym Wspólnoty, wyprowadzeniu towaru z wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego działającego na obszarze celnym Wspólnoty poza ten obszar, objęciu towaru procedurą uszlachetniania biernego, powrotnego wywozu towaru, a także innych szczególnych pozwoleń na przywóz i wywóz mając na uwadze potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu określonymi towarami z zagranicą i uwzględniając przesłanki zawarte w przepisach prawa wspólnotowego (por. art. 3 i 3a tej ustawy). Drugą grupę stanowią sprawy wymienione w Dziale III ustawy dotyczące środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą w postaci automatycznej rejestracji, kontyngentów i zakazów. Podkreślić przy tym należy, że ustawodawca w każdym z działów wskazał, odpowiednio w art. 4 i 11 ustawy, że (...) w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103. Zdaniem Sądu tylko w tych wyżej wymienionych przypadkach tj. pozwoleń oraz środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą będzie miała zastosowanie ustawa o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą i w konsekwencji będzie miał zastosowanie katalog wyłączeń o jakich mowa w art. 4 i 11 tej ustawy. Zaznaczyć należy, że tak szeroki katalog wyłączeń spowodowany jest koniecznością niezwłocznego działania organów w tego rodzaju sprawach. Szerokie uzasadnienie tej kwestii zostało przedstawione w uzasadnieniu do projektu ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (zob. Uzasadnienie projektu ustawy nr druku 2704 cześć III "Tryb udzielania pozwoleń). W związku z tym, że przedmiotowa sprawa dotyczyła refundacji wywozowej, a nie pozwoleń oraz środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą, do jej rozpoznania nie miały zastosowania przepisy ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą , miały natomiast zastosowanie przepisy ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 oraz , z przepisów krajowych, ustawa z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 ze zm.) i w konsekwencji katalog wyłączeń o jakim mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o ARR stanowiącym, że jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. W związku z tym, że wyżej cytowany przepis art. 7 ust. 1 nie wyłącza stosowania art. 57 § 5 k.p.a. przyjąć należy, że nadanie przez skarżącą odwołania 31 lipca 2010 r. nastąpiło przed upływem 14-dniowego terminu, a więc z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Oznacza to, że odwołanie powinno zostać rozpatrzone merytorycznie przez organ odwoławczy. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.