V SA/Wa 255/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 4 grudnia 2024 r. nr DRP.WPAV.411.1465.2024.2.KZ w przedmiocie wstrzymania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe G. Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 4 grudnia 2024 r. nr DRP.WPAV.411.1465.2024.2.KZ w przedmiocie wstrzymania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za sierpień 2024 r. do czasu uregulowania zaległości wobec Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W dniu 17 lutego 2025 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 12 lutego 2025 r. cofające skargę złożoną na ww. decyzję z uwagi na wypłatę wstrzymanego dofinansowania przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność ich cofnięcia, o których mowa w art. 60 ppsa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 ppsa, umorzył postępowanie.