V SA/Wa 2554/14

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... czerwca 2014 r., nr ... w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010 postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. W. D. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych, zero groszy) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z 2 maja 2015 r. wyznaczonemu pełnomocnikowi – adwokatowi W.D.K. przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Adwokat sporządził skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z 1 kwietnia 2015 r., wniósł o przyznanie kosztów udzielonej nieopłaconej pomocy prawnej oraz reprezentował Skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 21 lutego 2017 r. We wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczył, że pomoc nie została opłacona – ani w całości ani w części. Rozpoznając wniosek należało zważyć co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W związku z tym, że postępowanie przed Sądem II instancji zostało wszczęte skargą kasacyjną z 22 maja 2015 r. i zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 21 lutego 2017 w rozpoznawanej sprawie należało ustalić należne adwokatowi wynagrodzenie w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Stosownie do treści § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie adwokat reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji, sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz reprezentował Skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 21 lutego 2017 r. Pełnomocnik oświadczył również, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. W związku z powyższym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 180 zł. Jednocześnie stosownie do treści z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.