V SA/Wa 256/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-12
Skład orzekający: Piotr Piszczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja rozstrzygająca, że dane przedsięwzięcie jest grą losową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Decyzja rozstrzygająca, że dane przedsięwzięcie jest grą losową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ nie wywołuje ona skutków materialnoprawnych, nie nakłada obowiązków i nie posiada przymiotu wykonalności. Wstrzymanie wykonania dotyczy aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, co nie ma miejsca w przypadku decyzji deklaratoryjnych.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów, która rozstrzygnęła, że zakłady typu "Sporty Wirtualne" są grami losowymi w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Spółka argumentowała, że decyzja uniemożliwi jej dalsze oferowanie tych zakładów, spowoduje straty finansowe i problemy z umowami licencyjnymi na oprogramowanie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z/s w K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcie, że zakłady typu " Sporty Wirtualne" są grami losowymi w rozumieniu ustawy o grach hazardowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
S. Sp. z o.o. z/s w Katowicach (dalej jako "skarżąca") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia, że zakłady typu " Sporty Wirtualne" są grami losowymi w rozumieniu ustawy o grach hazardowych . We wniosku wskazała, że na skutek wydania zaskarżonej decyzji spółka nie będzie mogła w przyszłości podejmować zakładów tego typu, a w wypadku ich oferowania bez ważnego zezwolenia będzie ponosić odpowiedzialność przewidzianą w UGH. Zaznaczyła, że jej przychody uzależnione są częściowo od przyjmowania zakładów wzajemnych typu Sporty Wirtualne, dlatego zakaz ich wydania spowoduje znaczne straty finansowe oraz trudne do odwrócenia skutki w postaci wypowiedzenia umów licencyjnych na używanie zakupionego oprogramowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze treść art. 61 § 3 p.p.s.a. należy zatem stwierdzić, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż w konkretnym przypadku wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – decyzja rozstrzygająca, że przedsięwzięcie jest grą losową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Zgodnie bowiem z ugruntowanym już stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje decyzja rozstrzygająca, że przedsięwzięcie jest grą losową, bowiem nie nakłada ona na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania.
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznał za zasadne, odmówić stronie skarżącej ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło