V SA/Wa 2564/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant spec. - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisja Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] października 2011 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. kwotę 100 (sto) złotych wpisaną do rejestru opłat sądowych pod pozycją [...] dnia [...] stycznia 2012 r. W postanowieniu z dnia [...].10.2011 r. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wskazano, iż jest ono ostateczne i może zostać zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W tym kontekście zwrócić uwagę należy, że zaskarżone postanowienie wydano w trybie art. 58 § 1 k.p.a., a także 59 § 1 k.p.a., a zatem - jak wynika z ostatniego przepisu - od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie (w niniejszej sprawie - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). W związku z tym uznać należało, iż Organ błędnie pouczył skarżącego o jego uprawnieniach, wobec czego - stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić; o zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 tego Prawa. Równocześnie uznać należy, że w powyższym akcie normatywnym brak jest podstaw prawnych do skutecznego żądania zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (dot. pełnomocnika ustanowionego przez skarżącego).