V SA/Wa 257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M.S. [...] w P. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – W skardze na wskazaną w sentencji decyzję Zarządu Województwa pełnomocnik strony skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wskazano, że natychmiastowe wykonanie decyzji pogłębi istniejące problemy finansowe skarżącego podmiotu, a zwrot środków musiałby się odbyt kosztem pacjentów placówki. Szkoda spowodowana koniecznością zwrotu znacznej kwoty orzeczonej zaskarżoną decyzją nie mógłby natomiast zostać naprawiona ewentualnym późniejszym zwrotem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem nie uprawdopodobniono w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu wniosku ograniczono się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji może ograniczyć możliwości wypełniania przez placówkę swoich obowiązków. Na poparcie tych twierdzeń nie zostały przedstawione jednak żadne dokumenty świadczące o ewentualnym wpływie wykonania decyzji na tą sytuację, co umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Przy czym zauważyć należy, że każda decyzja pociągająca za sobą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej powoduje dolegliwości w sferze finansowej, a zatem nie jest to sytuacja wyjątkowa sama w sobie, a dodatkowo jest to sytuacja odwracalna, albowiem w sytuacji ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji, kwota, która – również ewentualnie – zostałaby wyegzekwowana, podlegałaby zwrotowi. Reasumując stwierdzić należy, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu tj. wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.