V SA/Wa 2570/08

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uchylającej decyzję dotychczasową i odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wraz ze skargą na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uchylającej decyzję dotychczasową i odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych L. Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. odnoszącym się do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (zawartym w urzędowym formularzu PPF) L. Z. podał, że jest osobą bezrobotną i nie ma żadnych źródeł utrzymania. Wszystkie osoby pozostające wraz z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym (żona i 26-letni syn) również pozostają bez pracy. Skarżący posiada dom o powierzchni 32 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 22,80 ha. Nie dysponuje żadnymi oszczędnościami pieniężnymi ani jakimikolwiek przedmiotami wartościowymi. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze kryterium oceny zasadności przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgłoszony w niniejszym postępowaniu przez L. Z. wniosek uznać należało za uzasadniony. Ocena ta zbieżna jest ze stanowiskiem przyjętym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 30 września 2008 r., (sygn. V SA/Wa 2164/08), którym skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w analogicznym (pełnym) zakresie w związku z równolegle prowadzonym innym postępowaniem sądowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy przedstawioną w niniejszym formularzu PPF, jak również okoliczności, które wynikały z wniosku złożonego w ww. postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia 30 września 2008 r., przyjąć trzeba, że możliwości finansowe składającego wniosek są niezwykle ograniczone. Wnioskodawca prowadzi wraz z żoną i dorosłym synem gospodarstwo domowe, jednak ani on, ani nikt inny z rodziny nie posiada stałego źródła dochodu. Z oświadczeń przedstawionych przez wnioskującego o prawo pomocy wynika, że zarządzane gospodarstwo rolne ze względu na swoją wielkość, rodzaj upraw, jak i profil produkcji nie pozwala na uzyskanie dochodów w takiej wysokości, by możliwe było poczynienie określonych oszczędności, które mogłyby następnie zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych w sprawie prowadzonej ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2008 r. oraz ustanowienie zastępstwa procesowego. Zestawienie kwoty, jaką miesięcznie może dysponować wnioskodawca z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego z jego stałymi wydatkami (zakup żywności, uiszczenie opłat eksploatacyjnych gospodarstwa) dowodzi, że posiadane środki finansowe wystarczają wnioskodawcy jedynie na pokrycie podstawowych, bieżących kosztów utrzymania. Ponieważ wnioskujący o przyznanie prawa pomocy nie posiada przedmiotów wartościowych, ani zgromadzonych oszczędności nie jest możliwe by w ten sposób pozyskane być mogły środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem. Tak rozumiane względy, nakazywały przyjąć, że składający wniosek nie ma możliwości samodzielnego wywiązania się z obowiązku poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania prowadzonego przed sądem administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.