V SA/Wa 2571/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym. p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. R. J., dalej "skarżący" wniósł za pośrednictwem organu skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja opiewa na kwotę 252.056,00 zł za okres rozliczeniowy listopad 2008r oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 21.144,30 zł, a organ wydał już kilkadziesiąt tożsamych decyzji, ponadto wobec skarżącego toczy się jeszcze kilkadziesiąt innych postępowań w przedmiocie podatku akcyzowego. Wszystkie sprawy są przedmiotowo tożsame i w przypadku wykonania decyzji z uwagi na łączną wysokość określonych zobowiązań podatkowych w akcyzie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący przebywa od 1 marca 2012 r. na urlopie bezpłatnym i nie pobiera wynagrodzenia za pracę, natomiast jego żona osiąga dochody w wysokości 2-3 tys. zł miesięcznie z tytułu działalności gospodarczej. Pozostaje z żoną w separacji a między małżonkami ustanowiona jest rozdzielność majątkowa. Z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu za 2013 r. widnieje dochód w wysokości 21.962,70zł z uwagi na umorzenie przez bank zaległych odsetek od zaciągniętego kredytu. W aktach sprawy znajdują się dokumenty zaświadczenie z dnia [...] sierpnia 2014 r. o zatrudnieniu, oświadczenie żony z dnia [...] listopada 2014 r. o odmowie podania informacji o swoich dochodach, wypełniony formularz ppf. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczy decyzji, którą Dyrektor Izby Celnej określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w wysokości 252.056,00 zł za okres rozliczeniowy listopad 2008r oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 21.144,30 zł. W ocenie Sądu dokumenty znajdujące się w aktach sprawy uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu obowiązek natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji wobec konieczności wykonania innych decyzji podatkowych może doprowadzić do zachwiania sytuacji finansowej skarżącego. Należy bowiem stwierdzić ,że skoro skarżący przebywa na urlopie bezpłatnym i nie pobiera wynagrodzenia a w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu za 2013 r. widnieje dochód w wysokości 21.962,70zł za umorzenie przez bank zaległych odsetek to wykonanie zaskarżonej decyzji która, określa zobowiązanie podatkowe w wysokości 252.056,00 zł oraz innych decyzji wydanych wobec skarżącego w analogicznym przedmiocie, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może wyrządzić mu znaczną szkodę. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.