V SA/Wa 2576/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska- Urbaniak, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant: referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w O. na rozstrzygnięcie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2010 r. nr rozstrzygnięcia [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. 1. Skarżąca – "S." Spółka z o.o. w O. w dniu ... grudnia 2009 r. złożyła do Regionalnej Instytucji Finansowej (... Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. – dalej: RIF) wniosek o dofinansowanie realizacji projektu o nazwie "Opracowanie i wdrożenie do produkcji S. sp. z o.o. gamy nowych, innowacyjnych dyspersji" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007 – 2013, Działanie 1.4 (wsparcie projektów celowych) -4.1 (Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R)". Wniosek ten na skutek informacji o stwierdzonych uchybieniach formalnych został skorygowany pismem z ... stycznia 2010 r. 2. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) pismem z ... maja 20010 r. poinformowała skarżącą, że finansowanie nie zostało przyznane, gdyż projekt nie spełnił wszystkich obligatoryjnych kryteriów z następujących przyczyn: 1) W zakresie kryterium: "Projekt obejmuje badania przemysłowe i/lub prace rozwojowe oraz zakłada wdrożenie wyników tych badań lub prac w działalności gospodarczej wnioskodawcy" – skarżąca nie dokonała szczegółowego opisu wraz z uzasadnieniem planowanych prac rozwojowych, nie podała w części wdrożeniowej opisu i planu wdrożenia wyników prac badawczych prowadzonych w ramach działania. Podając planowane wydatki, nie podała opisu i uzasadnienia konieczności ich ponoszenia w związku z realizacją projektu. 2) W zakresie kryterium: "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" – skarżąca nie opisała i nie uzasadniła planowanych wydatków inwestycyjnych. W punktach C.1.5 i C.1.7 biznesplanu wydatki zostały tylko wymienione. Wskazano na potrzebę wybudowania nowego zakładu, nie określono jednak wielkości zakładu, powierzchni hal technologicznych i budynków, co uniemożliwia ocenę racjonalności planowanych wydatków. WQ biznesplanie nie zostały uwiarygodnione koszty zleceń zewnętrznych, brakuje rozbicia kosztów na konkretnych zleceniodawców. Nie przedstawiono kwalifikacji dwóch konsultantów wybranych do realizacji zadań, ani szczegółów ich zadań, które uzasadniałyby ich wynagrodzenie, bez rozbicia kosztów na konkretnych zleceniobiorców i bez podania konkretnych zadań tych zleceniobiorców. 3. Pismem z ... czerwca 2010 r. skarżąca wniosła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości S.A. protest od wyników oceny, obszernie go uzasadniając, rozwijając szczegółowo uzasadnienie poszczególnych części projektu. Z uwagi na to, że co do pierwszego z zakwestionowanych kryteriów PARP uznał protest za uzasadniony, uwagi zawarte w proteście dotyczące tego kryterium nie były przedmiotem badania przez Sąd. Co do kryterium "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu", skarżąca podniosła, że oceniający popełnili błąd w trakcie oceny, polegający na nieuważnym przeanalizowaniu wniosku o dofinansowanie oraz kryteriów wyboru projektów, niewłaściwym zinterpretowaniu wskazanych w nich okoliczności oraz niewłaściwej ocenie projektu z innych, dających się zdefiniować w sposób obiektywny przyczyn, co miało wpływ na wynik przeprowadzonej oceny. Skarżąca podniosła, że w pkt. C.1. biznesplanu przedstawiono cel i charakterystykę projektu, przedstawiono szczegółowe uzasadnienie w kontekście wpływu projektu na ofertę przedsiębiorcy i proces produkcji. Wskazała, że potrzeby inwestycyjne, które będą stanowiły koszt kwalifikowany projektu nie będą miały charakteru odtworzeniowego, a będą związane tylko z celami opisanymi we wniosku o dofinansowanie projektu, a w związku z tym, iż część wdrożenia (technologia) zależy od wyników prac badawczych, nie ma możliwości przedstawienia dokładnej technologii. Nie ma też możliwości wskazania na tym etapie konkretnych wykonawców – podmiotów zewnętrznych, których będzie należało zatrudnić przy realizacji projektu. Skarżąca wskazała, że nie posiada mocy produkcyjnych koniecznych dla wykonania projektu, dlatego też niezbędna jest budowa zakładu, bez którego nie będzie możliwe wdrożenie nowych opracowanych dyspersji. Jednak wielkość zakładu, składających się na ten zakład budynków będzie uzależniona od wyników prac badawczych oraz nowej technologii i prac projektowych. Nakłady inwestycyjne podane we wniosku oszacowano na podstawie metod porównawczych, to jest na podstawie nakładów inwestycyjnych poniesionych lub budżetowanych na podobne zadania. 4. PARP w wyniku rozpoznania protestu zgodził się co do niesłuszności oceny w zakresie kryterium: "Projekt obejmuje badania przemysłowe i/lub prace rozwojowe oraz zakłada wdrożenie wyników tych badań lub prac w działalności gospodarczej wnioskodawcy". Nie uznał jednak argumentacji skarżącej co do drugiego z zakwestionowanych w ocenie kryteriów: "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu", Wskazał, że skarżąca w biznes planie w pkt. C1.5-7 nie opisała i nie uzasadniła planowanych wydatków inwestycyjnych, konieczności ich poniesienia w kontekście realizacji projektu. Nie zostały szczegółowo opisane pozycje dotyczące zakupów, nie uzasadniono szczegółowo konieczności ich poniesienia. Wskazując ogólnie potrzebę wybudowania zakładu, nie podano informacji na temat jego podstawowych wielkości, co uniemożliwia ocenę racjonalności wydatków. Nie zostały również opisane szczegółowo przewidywane zadanie zlecane wykonawcom zewnętrznym oraz zadania zlecane własnej kadrze. Brak opisania poszczególnych czynności jakie będą wykonywać pracownicy w ramach danego zadania, nie pozwala uznać wydatków za kwalifikowane. Organ wskazał na niezgodność wypełnienia wniosku z instrukcją wypełnienia biznes planu, wskazując odpowiednie zapisy tej instrukcji, które nie zostały wypełnione. 5. W odwołaniu do Departamentu Wdrożeń i Innowacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej; organ) skarżąca w istocie powtórzyła argumentację zawartą w proteście dotyczącą kryterium: "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" ( niemal w całości kopiując uzasadnienie protestu). Podsumowując zarzuciła oceniającym popełnienie następujących błędów w trakcie oceny wniosku: • błędne zinterpretowanie zapisów w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, jak i zapisów we wniosku"; • błędną ocenę kryterium, wskazując że w uzasadnieniu odwołania przedstawiono zakres informacji, który potwierdza racjonalność wydatków jak i ich uzasadnienie; • niezastosowanie zapisów "Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach PO IG" – uchybienie procedury w § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu, nakazującego - zdaniem skarżącej - zwrócenie się do wnioskodawcy o złożenie wyjaśnień stanowiących integralna część wniosku; 6. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego negatywnie rozpatrzył odwołania. Podniósł, że wnioskodawca nie przedstawił wiarygodnego uzasadnienia planowanych wydatków, nie zamieścił wielkości planowanej inwestycji (wielkości budynków, hal technologicznych), a bez tych danych trudno ocenić racjonalność planowanych wydatków opiewających na znaczne kwoty. Podniósł, że nie zostały uwiarygodnione koszty zleceń zewnętrznych, brak jest też wydatków na badania przemysłowe. Nie wskazano też kryteriów doboru i kwalifikacji konsultantów, stawek uposażenia i wielkości zaangażowania własnych pracowników, a także rozbicia kosztów usług badawczych i projektowych świadczonych przez instytucje zewnętrzne. Organ zwrócił uwagę, że inwestycje oszacowano z duża dokładnością, choć nie wiadomo na jakiej podstawie, skoro brak jest wyników badań i choćby najprostszej koncepcji technologicznej. Wskazał te na rozbieżności w podawaniu wysokości nakładów: raz jest to ... zł, w budżecie ... zł, we wniosku ... zł. 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca zarzuciła, że ocena wniosku została dokonana w sposób naruszający prawo poprzez: a) naruszenie przepisów załącznika 4.4. Procedury odwoławczej w ramach POP IG do szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka poprzez brak ustosunkowania się do zarzutów skarżącej w odpowiedzi na protest i odpowiedzi na odwołanie, b) naruszenie zapisów § 7 ust. 2 pkt 8 "Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach PO IG" – poprzez uchybienie procedurze polegające na nie zwróceniu się do wnioskodawcy o złożenie wyjaśnień stanowiących integralna część wniosku, c) naruszenie zapisów "Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 9, jak i zapisów we wniosku, biznes planie i jego załącznikach przez subiektywną ocenę, bez dogłębnego przeanalizowania złożonych dokumentów, ocenę projektu na podstawie własnego wyobrażenia inwestycji i własnej interpretacji – łączenia niepowiązanych ze sobą informacji. Skarżąca zarzuciła popełnienie następujących błędów w ocenie: • Bezpodstawnie zarzucono, ze skarżąca nie zawarła wszystkich informacji potrzebnych do oceny wniosku. Oceniający w odpowiedzi na protest odnosi się do uzasadnienia racjonalności ponoszonych wydatków w ramach komponentu 1.4, odnosi się do części badawczej, która nie była przedmiotem analizy, natomiast pismo z ... maja 2010 r. dotyczy informacji odnoszącej się do racjonalności wydatków w ramach komponentu 4.1, dotyczącej części wdrożeniowej; • Niesłuszny jest zarzut nie przedstawienia wiarygodnego uzasadnienia planowanych wydatków i nie podanie wielkości planowanych inwestycji, gdyż we wniosku skarżąca przedstawiła wiarygodne uzasadnienie planowanych wydatków, czego potwierdzeniem był argumenty przedstawione w proteście oraz odwołaniu, zaś wielkość budowli może zostać określona w szczegółach po uzyskaniu wyników prac badawczych; • Brak w budżecie wydatków na badania przemysłowe, gdyż projekt dotyczy prac rozwojowych, co zostało wskazane w harmonogramie rzeczowo-finansowym; • Bezzasadny jest zarzut braku kryteriów doboru i kwalifikacji konsultantów zatrudnionych w projekcie, stawek uposażenia i wielkości zaangażowania własnych pracowników a także rozbicia kosztów usług badawczych i projektowych, gdyż dane te zostały przedstawione w Harmonogramie rzeczowo-finansowym oraz w pkt. od C.1.3., C.1.4, C.1.5., C.1.7. wniosku; • Bezpodstawny jest zarzut umieszczenia w zestawieniu wydatków na szkło laboratoryjne w sytuacji, gdy w inwestycjach nie ma laboratorium, gdyż uzasadnienie tego wydatku znajduje się we wniosku; • Wbrew twierdzeniom oceniającego, we wniosku znalazły się informacje o wartości i asortymencie produkcji, parametrach technicznych, kalkulacji kosztów i ocena efektywności inwestycji. Skarżąca wyjaśnia rozbieżności pomiędzy wskazywanymi wielkościami wydatków wskazując, że kwota ... to wydatki ogółem obejmujące koszty kwalifikowane i niekwalifikowane dla obu etapów, kwota ... to kwota wydatków kwalifikowanych dl obu etapów, a kwota ... dotyczy wydatków planowanych tylko na część inwestycyjna w części inwestycyjno-wdrożeniowej, to jest na etap II. Na koniec skarżąca w skardze zarzuca, że ocena projektu została dokonana pobieżnie, pospiesznie, a oceniający na wszystkich etapach oceny i protestów wyrywając z kontekstu stwierdzenia potwierdzali przyjęte na wstępie błędnie tezy. W odpowiedzi na protest i odwołanie nie odnieśli się do stawianych zarzutów, wybierając jedynie niektóre z nich. Zdaniem skarżącej oceniający rozpatrując negatywnie wniosek a następnie protest i odwołanie naruszyli prawną zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść obywatela. 7. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o oddalenie skargi. Organ nie zgodził się z zarzutem nie ustosunkowania się do zarzutu przedstawionego w odwołaniu. Podniósł, ze zarzut naruszenia kryterium nr 9 ("Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów działania") został uzasadniony również przez powołanego przez organ niezależnego eksperta. Organ nie zgodził się z zarzutem naruszenia § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu, gdyż z przepisu tego wynika obowiązek wezwania wnioskodawcy do złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień tylko wtedy, gdy o to zawnioskują oceniający, a takiego wniosku nie było. Ponadto takie dodatkowe wyjaśnienia to nie mogą być uszczegółowienia opisów przez podawanie niezawartych we wniosku o dofinansowanie faktów. Procedura wyjaśnień i uzupełnień wniosku nie może prowadzić do uzupełniania lakonicznych uzasadnień wniosków aż do uzyskania prze nie satysfakcjonującego brzmienia, co stanowiłoby o nierównym traktowaniu wnioskodawców, gdyż nawet najsłabszy wniosek o dofinansowanie próbowano by tak doprecyzować, aby opis w nim zawarty był zgodny ze wszystkimi kryteriami. Organ podniósł, że zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zmianami – dalej: ustawa z.p.p.r.) do postępowania w zakresie udzielania dofinansowani nie stosuje się ustawy 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zmianami – dalej K.p.a.), zaś w myśl art. 30 g ustawy z.p.p.r. informacje otrzymywane przez wnioskodawcę nie stanowią decyzji administracyjnej, co oznacza, że oceniający nie maja obowiązku odnoszenia się do wszystkich twierdzeń i argumentów strony oraz wyjaśniania jej wszelkich okoliczności sprawy w zakresie tak szerokim, jak wynika to z art. 107 K.p.a. Obowiązkiem organu jest poddanie wniosku procedurze przewidzianej w systemie realizacji programu, a w odniesieniu do przedmiotowego wniosku procedura została dochowana zarówno przez PARP jak i przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r.". Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 1. Badanie i rozwój nowoczesnych technologii Priorytet 4. Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia. Działanie1.4. Wsparcie projektów celowych. Działanie 4.1. Wsparcie wdrożeń wyników prac B+ R Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 września 2007r. w sprawie wydatków związanych z realizacją programów operacyjnych (Dz. U. nr 175 poz. 1232 z późn.zm) rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programów Operacyjnych Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. nr 68 poz 414 ze zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przedsądowego). Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Działań 1.4 - 4.1), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy z.p.p.r. przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone poza w/w dokumentującą do Działania 1.4 – 4.1, "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści niezwykle istotna jest "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie", która zawiera zarówno ogólne zasady, jak i szczegółowe wskazówki dotyczące wypełniania poszczególnych części i rubryk wniosku. Po złożeniu wniosku o dofinansowanie na żadnym etapie nie ma możliwości uzupełnienia lub modyfikowania informacji merytorycznych (w tym danych liczbowych) dotyczących projektu (§ 7 ust 2 pkt 8 Regulamin Konkursu) W zakresie zasad ogólnych należy wskazać na następujące istotne zapisy: Regulując wymogi formalne dotyczące przygotowania wniosku o dofinansowanie "Instrukcja wypełniania wniosku" podkreśla, iż wniosek powinien być wypełniony zgodnie z jej zaleceniami, powinien być przygotowany starannie, zawierać zakres informacji umożliwiający dokonanie pełnej oceny pozwalającej na decyzję w sprawie udzielenia wsparcia. Powinien być wypełniony w ścisłym powiązaniu z Biznes Planem stanowiącym jego obowiązkowy załącznik. Informacje zawarte we wniosku i Biznes Planie muszą być zgodne ze sobą. W wyniku oceny merytorycznej dokonanej w trybie zgodnym z regulaminem (co nie było kwestionowane) zakwestionowano ostatecznie w ramach postępowania przesądowego prawidłowość wniosku w zakresie kryterium 9 "Wnioski są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania" Sprawdzając, czy przy dokonywaniu tej oceny nie doszło do naruszenia przepisów prawa Sąd musi uwzględnić przede wszystkim treści w/w przepisów prawnych i dokumentów, wg których należało dokonać zgłoszenia projektu do konkursu. Dopiero analiza ich treści pozwoli na ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia i zachowania procedur prowadzących do jego wydania. Zgodnie z treścią kryterium 9 Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji wnioskodawca wskazując planowane wydatki musi każdą pozycję zawartą w harmonogramie rzeczowo-finansowym odpowiednio opisać i uzasadnić we właściwym punkcie Biznes planu. Przewodnik zawiera definicje wydatków "uzasadnionych", wydatków "racjonalnych" i wydatków "adekwatnych". Znaczna część projektowanych we wniosku wydatków ( w szczególności co do budynków stanowiących zasadnicza część wydatków inwestycyjnych) nie ma nie tylko szczegółowego uzasadnienia co do ich celowości, ale nawet nie podaje podstawowych parametrów (np. wielkości budynków) pozwalających na ocenę racjonalności i adekwatności tych wydatków. Próby uzasadnień i wyjaśnień ogólnikowości tych danych zawarte w środkach odwoławczych skarżących nie mogą zastąpić niekompletności i wadliwości samego wniosku w tym zakresie. Również procedura wyjaśnień treści wniosku – jak słusznie zauważa organ – po pierwsze nie jest obligatoryjna, o ile o to nie wnioskują oceniający, a po drugie nie może zmierzać do naprawienia wad wniosku istniejących w chwili jego złożenia, a mających zasadnicze znaczenie dla jego oceny. Sąd w niniejszej sprawie powołany jest do kontroli czy w toku procedury i przy dokonywaniu oceny nie doszło do naruszenia prawa. Ta kontrola odbywa się z uwzględnieniem wiedzy ogólnej ale bez uprawnienia do kontrolowania wiedzy szczególnej, eksperckiej. Kwestionowane wydatki nie mają wymaganego uzasadnienia, co widać nawet bez potrzeby uciekania się do wiedzy fachowej w tym zakresie, zatem zasadne było dostrzeżenie tej okoliczności przez oceniających i uznanie jej za podstawę negatywnej oceny wniosku. Niezasadny też jest zarzut skarżącej, iż organ i oceniający dokonali nierzetelnej oceny projektu poprzez brak należytego uzasadnienia swojego stanowiska oraz poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich podnoszonych przez Spółkę zarzutów w środkach odwoławczych, tj. proteście i odwołaniu. W sprawie w myśl art. 37 ustawy z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcie organu nie nosi znamion decyzji. Jest nim ocena projektu. W przypadku negatywnej oceny ustawa wymaga uzasadnienia wyników oceny projektu. Zatem już z wykładni gramatycznej przepisu 30 b ust 1 ustawy wynika, że to ma być uzasadnienie "wyników oceny" a nie uzasadnienie odnoszące się do wszystkich treści projektu. Zatwierdzony Przewodnik po kryteriach wyboru finansowych operacji jest ogłaszany wraz z ogłoszeniem o konkursie na stronie internetowej (art. 29 ustawy z.p.p.r.). Jest on dokumentem stanowiącym obowiązujące w konkursie normy prawne wiążące obie strony, tj. zgłaszającego projekt oraz organ oceniający. Przewodnik po kryteriach przede wszystkim stanowi o podziale na te kryteria. Kryteria są zatytułowane, zawierają opisy tego co projekt co do zasadny powinien zawierać. Tytuły i opisy należy odczytywać wg znaczenia użytych tam słów i pojęć , tak jak każde inne przepisy. Podział na kryteria oznacza obszary i zakresy, wg których projekt podlega ocenie. Już sam ten podział oznacza, że odniesienie się oceniającego do tych kryteriów jest rodzajem uzasadnienia. Zatem wymagania art. 30 b ust. 1 "uzasadnienie wyników oceny projektu" należy odczytywać właśnie w kontekście podziału i oceny poszczególnych kryteriów, a nie w kontekście art. 107 kpa, czego w rzeczywistości oczekuje skarżąca. Przenosząc to na grunt przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, że zarówno pierwsza ocena z ... maja 2010 r., jak i rozstrzygnięcie protestu z ... lipca 2010 r. oraz zaskarżane rozstrzygnięcie odwołania zawierają "uzasadnienie wyników oceny projektu" w stopniu wymaganym przez art. 30 b ust 1 w zw. z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach POIG 2007-2013. Jest to uzasadnienie wystarczające do dokonania oceny przez Sąd w stopniu wskazanym art. 30c ust. 3 ustawy. Celem rozpatrzenia środka odwoławczego jest sprawdzenie czy zakwestionowana ocena oparta jest na wszystkich danych zawartych we wniosku oraz czy dane są wyczerpujące, właściwe dla ustalenia wskazanego celu oraz czy zastosowany tok rozumowania w przedstawionej ocenie oparty jest na logice i nie odbiega od wiedzy powszechnej z zastrzeżeniem wyraźnego uzasadnienia wynikającego z wiedzy szczególnej, eksperckiej. Czynności powyższe w przedmiotowej sprawie zaistniały. Stwierdzenia oceniających, że projekt zawiera braki danych są uzasadnione treścią wniosku i jego załączników. Nie było szczególnej potrzeby ustosunkowywania się do wszystkich cząstkowych argumentów, na które powołuje się w skardze Spółka, gdyż nie zmieniały one ustaleń o brakach uniemożliwiających pozytywną ocenę. Nie znajdują uzasadnienia twierdzenia skarżącej, iż oceniający powinni ją wezwać do wyjaśnień. Zgodnie z § 7 ust 2 p 8 Regulaminu wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji treści złożonego wniosku. Zatem, gdy braki dotyczą treści merytorycznych, a tak było w przedmiotowej sprawie, wzywanie do wyjaśnień, których nie można będzie uwzględnić, jest bezprzedmiotowe. Ocena projektu została dokonana w oparciu o obowiązujące kryteria wyboru. Wbrew zarzutom skargi, nie doszło do oceny pozbawionej oparcia w tychże kryteriach. Nie ma tym samym naruszenia art. 26 ust 1 pkt 4 i ust 2 ustawy. Organ i oceniający nie naruszyli przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Uzasadnienie oceny jest wystarczające, wskazując na istotę rzeczy. Sąd nie może też doszukać się w mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisach prawa wskazywanej przez skarżącej prawnej zasady "rozstrzygania wątpliwości na korzyść obywatela", tym bardziej że skarżąca nie wskazuje, o jakie to wątpliwości chodzi i jak te wątpliwości zostały rozstrzygnięte na jej niekorzyść. Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i na podstawie art. 30 c ust 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.