V SA/Wa 2579/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia WSA - Olga Żurawska – Matusiak, , Protokolant sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie: oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, dokonana przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej: Minister) – działającego jako Instytucja Pośrednicząca – w ramach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Działanie 1.4-4.1. "Wsparcie projektów celowych oraz wsparcie wdrożeń wyników prac B+R". Minister dokonał oceny w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z [...] listopada 2009 r. (złożonym w dniu [...] listopada 2009 r.) [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka) wystąpiła o dofinansowanie realizacji projektu pod ostatecznym ( po skorygowaniu) tytułem [...]. Jako cel projektu wskazano opracowanie i wdrożenie innowacyjnych rozwiązań w zakresie modułów f.. Spółka stwierdziła, że wprowadzając nowe rozwiązania w postaci ulepszonego modu f., będzie pierwszym przedsiębiorstwem oferującym tak zaawansowane rozwiązania w Polsce mogąc dzięki temu odpowiedzieć na uregulowania ustawowe jak i na potrzeby klientów w Europie. Projekt zakłada opracowanie sposobu możliwości wykorzystania wiązki laserowej, która wykorzystana zostanie do wyodrębniania z ogniwa fotowoltaicznego (uszkodzonego np. podczas transportu) jego samodzielnej części, którą będzie można wykorzystać do produkcji modułów f.. Przeprowadzone badania w zakresie powłoki modułów f. (tafla szklana) mają wykazać, że przy zastosowaniu odpowiedniego rodzaju i układu mikropryzm zwiększy się wydajność modułów f. dzieki minimalizacji światła odbitego oraz wykorzystania efektu tzw. pułapki światła . Ogniwo fotowoltaiczne serce modu f. przed zewnętrznymi warunkami atmosferycznymi chronione jest taflą szklaną, przy czym żeby zespolić ze sobą ogniwo i szkło wykorzystuje się folie, które pod wpływem ciśnienia i temperatury ulegają polimeryzacji. Celem prac badawczych jest stworzenie takiego układu folii, które charakteryzują się mniejszymi grubościami, zapewnią odpowiedni stopień polimeryzacji oraz nie ulegną przebarwieniu w czasie.Opracowanie takiego rozwiązania wpłynie na efektywne wykorzystanie zasobów energetycznych na skutek skrócenia czasu laminacji w czasie produkcji modu f. oraz zwiększy jego jakość. Zdaniem Spółki projekt ma charakter innowacyjny, gdyż łączy istniejące na rynku rozwiązania ( ogniwa fotowoltaiczne), folie zespalające, tafle szklane oraz wykorzystujące wiązkę lasera do cięcia odpadowych ogniw fotowoltaicznych, co w połączeniu, tworzy nową jakość modu f. – PV. Produkt finalny znacząco ulepszony będzie modułem fotowoltaicznym (potocznie nazywanym baterią słoneczną), umożliwiającym zamianę promieniowania słonecznego w energię elektryczną. Ogniwo fotowoltaiczne to układ fotoogniw wykonanych z półprzewodnika zazwyczaj krzemu. Pod wpływem padającego na nie światła w ogniwie powstaje napięcie elektryczne a po podłączeniu odbiornika zaczyna płynąć prąd. Wiele połączonych ze sobą ogniw tworzy moduł. Ogniwa chronione są przed zewnętrznymi czynnikami zewnętrzną warstwą szkła a od strony spodniej specjalną folią. Cały proces uszczelniania zwany jest laminacją. To rozwiązanie zostanie w możliwym zakresie objęte ochroną patentową a produkt zgłoszony zostanie do ochrony wzorem przemysłowym. Znacząco ulepszony moduł fotowoltaiczny, który będzie wynikiem przeprowadzonych prac badawczych jako innowacyjny zapewni to, że będzie dokonywany odzysk samodzielnych części z ogniw fotowoltaicznych, której to technologii nie stosował do tej pory nikt. Odzyskiwanie samodzielnych ogniw, których koszt stanowi 90% kosztów modułu pozwoli na dokonywanie znaczących oszczędności w toku produkcji. Cechą ulepszonego produktu będzie jego lepsza jakość z uwagi na brak zmatowienia, zaś dzięki zastosowaniu odpowiedniego układu soczewek mikropryzm nastąpi zwiększenie wydajności modułu o około 3-4%. Produkt będzie stosowany na rynku nowych inwestycji budowlanych a rynkiem docelowym jest rynek globalny przede wszystkim rynek Unii Europejskiej, na którym obserwowany jest wzrost zapotrzebowania na oferowane nowe technologie. Ponadto Spółka stwierdziła, iż do prawidłowej realizacji projektu niezbędna jest budowa zakładu produkcyjnego i wyposażenie go w ciągi technologiczne, urządzenia i maszyny produkcyjne. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. o numerze [...] Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) – działająca jako Instytucja Zarządzająca – poinformowała, że nie zostało przyznane wnioskowane dofinansowanie, bowiem zgłoszony projekt nie spełnił wszystkich kryteriów obligatoryjnych. Uzasadniając powyższą informację PARP wskazała, że Spółka nie spełnia następujących kryteriów: 1) Kryterium 6 “Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub wskazał wykonawcę tych prac". W tym zakresie PARP podkreśliła, iż Spółka – jako nowe w sensie formalnym przedsiębiorstwo – nie posiada doświadczenia w zakresie B+R. Zdolność do realizacji tych prac nie wynika także z opisu dot. 1.4 gdyż nie opisano sposobu ich wykonania a jedynie przedstawiono bardzo ogólnikowy i skrótowy ich opis. Brak jest szczegółowego opisu charakteru prac, brak jest metodologii, na której wnioskodawca będzie się opierać ( prace naukowe powinny bazować na konkretnej wiedzy naukowej lub przemysłowej). W zakresie wykonawców nie jest jasne, do czego zatrudnieni będą poszczególni pracownicy. Zwrócono uwagę, iż Spółka wprawdzie opisuje imiennie doświadczoną osobę zaangażowaną w projekt, jednakże nie wiadomo jaki zakres zadań ma ona pełnić. Spółka planuje współpracę z jednostką zewnętrzną (do prac B+R), jednakże nie znajduje to odzwierciedlenia w harmonogramie i opisach prac badawczych. Nie można uznać w/w kryterium za spełnione. 2) Kryterium 9 “Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Wśród wydatków określonych w Harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu i w Biznes Planie (opis 10 str. Biznes Planu) przewidziano zakupy sprzętowe, a w części 1.4 możliwa jest tylko amortyzacja tych środków technicznych. Wątpliwości dotyczą takich zasobów technicznych jak: pyranometr 10.000 zł, inwerter 7900 zł, hub dla inwerterów 5300 zł, panel do obsługi 4600 zł. W pozostałych przypadkach nie wskazano czy chodzi o zakup czy o amortyzację. Poszczególne pozycje ( praktycznie wszystkie) nie zostały tez opisane ani wyjaśnione co pozwoliłoby przekonać recenzenta co do zasadności ich zakupu. W odniesieniu do wynagrodzeń o jakich mowa w projekcie , nie przedstawiono opisu stanowisk w projekcie i specyfikacji oraz wymagań, co jest niezbędne dla oceny zasadności poniesienia tych kosztów. Przedstawione prace wdrożeniowe także nie zostały szczegółowo opisane, co jest szczególnie ważne przy tak znacznym dofinansowaniu. W odniesieniu do projektu w ogóle nie można stwierdzić czy budowa zakładu jest uzasadniona i jaki ma związek z wykonanymi pracami w części I ( ze względu na brak ich opisu). Zdaniem PARP wątpliwości w projekcie jest jednak więcej przy czym ta część wniosku, z którego wynikać ma uzasadnienie kosztów przedstawiona jest niewłaściwie i nie nadaje sie do analizy. Należy w związku z tym uznać, że kryterium to nie zostało spełnione. Spółka na powyższe pismo złożyła protest z dnia [...] czerwca 2010 r., odnosząc się do zakwestionowanych przez PARP kryteriów oceny merytorycznej oraz formułując zarzuty wobec ustaleń organu w tym zakresie. W odniesieniu do pierwszego Kryterium Spółka zarzuciła: błędne zinterpretowanie zapisów we wniosku w ramach pkt. 11 i 12 oraz pkt. B.2.1, C.1.9, C.3 i C.4 Biznes Planu; błędne zinterpretowanie zapisów w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; brak analizy zapisów wskazanych w opisie do Kryterium zawartych w Przewodniku po kryteriach [...]; d) uchybienie procedury poprzez niezastosowanie się do zapisów Regulaminu przeprowadzania konkursu, zgodnie z którymi PARP winien wezwać Spółkę do złożenia dodatkowych wyjaśnień. W obszernym uzasadnieniu do powyższych zarzutów Spółka przedstawiła cytaty z załączonego do wniosku Biznes Planu oraz szczegółowo odniosła się do stanowiska PARP w tym zakresie. Wskazała, iż ocena wniosku dokonana została na podstawie zawartych w nim informacji, wykraczając jednak poza zakres przedmiotowego kryterium. Zgodnie z § 7 pkt.2 ust 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, w przypadku braku informacji niezbędnych do oceny kryterium (lub przedstawienia informacji niepełnych) do właściwej oceny kryterium, oceniający winni poprzez Przewodniczącego Komisji wezwać wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub dostarczenia informacji w zakresie punktów i zagadnień tego wymagających, tj. zatrudnienia poszczególnych pracowników, współpracy z jednostką zewnętrzną, szczególnie jeśli w opinii oceniających w dokumentacji podstawowej zabrakło uzasadnienia zakresu zlecanych działań i informacji co do doświadczenia i referencji. W konsekwencji Spółka zauważa, iż oceniający popełnili błąd polegający na uchybieniu procedury wynikającej z § 7 pkt.2 ust.8 Regulaminu, bowiem ocena dokonana została na podstawie niepełnych – w opinii samego oceniającego – informacji, co zostało wskazane w uzasadnieniu pisma PARP z [...] maja 2010 r. W ocenie Spółki, zgodnie z ww. zapisem, w przypadku braku informacji niezbędnych do oceny kryterium (lub przedstawienia informacji niepełnych) do właściwej oceny kryterium, Oceniający powinien zastosować się do treści wspomnianego przepisu Regulaminu uzyskując w ten sposób dodatkowe informacje, co pozwoliłoby na ocenę zgodną z powyższym punktem bez zagrożenia, iż złożone wyjaśnienia prowadziłyby do modyfikacji treści złożonego wniosku, stanowiąc jego “integralną część". Ponadto Spółka zwróciła uwagę, iż kryterium merytoryczne obligatoryjne "Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub wskazał wykonawcę tych prac" zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 powinien być oceniany na podstawie kilku punktów łącznie a nie wybiórczo. W ocenie strony zgodnie ze wspomnianym Przewodnikiem po kryteriach wnioskodawca nie musi posiadać wsystkich zasobów niezbędnych do oceny projektu już na etapie jego składania. Zasoby te może bowiem nabyć lub wynająć opisując taką sytuację we wniosku co w odniesieniu do kwestii związanej ze współpracą z jednostką naukową zostało zrobione. Wnioskodawca zarzucił ponadto, że argument PARP dotyczący braku szczegółowego opisu prac i metodologii , na której wnioskodawca będzie sie opierać nie dotyczy tego Kryterium a Kryterium obligatoryjnego nr 2. W odniesieniu do drugiego KryteriumSpółka zarzuciła: a) błędną ocenę kryterium na podstawie części V wniosku o dofinansowanie oraz na podstawie opisu i danych zawartych w p. C.1 (w szczególności C.1.4-5 i C.1.7) oraz tabeli C5 i C6 biznes planu"; b) błędne zinterpretowanie zapisów w Przewodniku po kryteriach [...]; c) błędną ocenę kryterium poprzez brak analizy zapisów wskazanych w opisie do kryterium zawartym Przewodniku po kryteriach [...]; d) uchybienie procedury poprzez niezastosowanie się do zapisów Regulaminu przeprowadzania konkursu, zgodnie z którymi, PARP winien wezwać Spółkę do złożenia dodatkowych wyjaśnień. Uzasadniając powyższe zarzuty przywołano w proteście zapisy Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007- 2013, zatwierdzonego w dniu [...] sierpnia 2009 r. W ocenie Spółki, podnoszone przez oceniającego kwestie i uwagi w zakresie spełniania lub nie zapisów kryterium, jednoznacznie wskazują na brak rozumienia istoty korelacji i powiązań pomiędzy charakterystyką i funkcjonalnością kupowanych urządzeń i aparatury, a celem realizowanego projektu. Nie będąc w posiadaniu dostatecznej ilości informacji oraz nie dysponując wystarczającym doświadczeniem w przedmiotowym zakresie – na co zdają się, zdaniem Spółki, wskazywać zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. uwagi – oceniający (członek komisji konkursowej) winien bezwzględnie poprzez Przewodniczącego Komisji, wezwać wnioskującą do złożenia dodatkowych informacji w powyższym zakresie, tj. powiązań i zależności pomiędzy planowanymi zakupami a celami projektu. W ocenie Spółki, przedstawione w odpowiedzi informacje, absolutnie nie modyfikowałyby treści wniosku o dofinansowanie, a stanowiłyby jego integralną całość, pozwalając jednocześnie oceniającemu na dokonanie rzetelnej oceny projektu. Skarżąca w sposób szczegółowy opisała również wskazane we wniosku urządzenia oraz przedstawiła uzasadnienie ich zakupu z wnioskowanych środków finansowych. Wskazała przy tym, iż oceniający z góry przyjął, iż podane wartości nie stanowią kosztu amortyzacji, a koszt zakupu. W tym przypadku również zarzuciła, iż organ nie zwrócił się z wnioskiem o wyjaśnienie tej kwestii i ewentualną korektę zapisu. Odnosząc się do zaproponowanych w projekcie stanowisk pracy Spółka wskazała, że powiązanie wskazywanych miejsc pracy z zakresem projektu jest oczywiste. Zarzuciła PARP, iż nie zauważyła korelacji i zależności pomiędzy poszczególnymi elementami projektu i osobami przedstawionymi w jego strukturze. Wskazała, iż nie będąc w posiadaniu takiej wiedzy, organ winien zwrócić się o wyjaśnienie tej kwestii. Spółka odniosła się także do kwestionowanych wydatków związanych z zadaniem " Budowa zakładu produkcyjnego...". Wskazała, iż aby móc korzystnie wdrożyć wyniki prac badawczych niezbędnym jest budowa nowego zakładu produkcyjnego oraz wyposażenie go w odpowiednie ciągi technologiczne. W ocenie Spółki, we wniosku precyzyjnie określono wymagane zakupy z tym związane, zaś brak szczegółowych informacji w zakresie specyfikacji linii technologicznej wynika z braku możliwości wyboru odpowiedniej linii technologicznej przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Skarżąca zwróciła uwagę, iż nie można było z góry zadeklarować zakupu konkretnej linii technologicznej bowiem byłoby to niezgodne z Regulaminem przeprowadzenia Konkursu. Pismem z [...] lipca 2010 r. o numerze [...] PARP poinformowała Spółkę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Na wstępie organ podkreślił, iż zgodnie z zasadami Programu ocena merytoryczna projektu odbywa się w oparciu o dane i informacje przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie oraz wymaganych załącznikach, w szczególności w Biznes Planie. W związku z tym wszystkie informacje niezbędne do oceny projektu powinny zostać umieszczone w opisie projektu w odpowiednich punktach wniosku i Biznes Planu. PARP zauważyła, iż w § 6 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu dla Działania 1.4-4.1 POIG, wyraźnie podkreślono, że składany wniosek o dofinansowanie powinien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku. Wniosek wraz z załącznikami powinien zawierać odpowiedni zakres konkretnych informacji umożliwiających dokonanie pełnej oceny pozwalającej na decyzję w sprawie udzielenia wsparcia. Jednocześnie wskazano, iż na stronie internetowej PARP zamieszczono zarówno karty oceny merytorycznej, w których przedstawiono obowiązujące kryteria oceny projektów dla Działania 1.4 - 4.1 POIG, jak również Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, który szczegółowo opisuje sposób oceny każdego kryterium. W związku z tym PARP uznała, iż Spółka została poinformowana o konieczności przedstawienia we wniosku o dofinansowanie pełnych informacji, które potwierdzają, że złożony projekt kwalifikuje się do przyznania dofinansowania. Mając na uwadze podkreślone na wstępie założenia, organ wyjaśnił Spółce, iż jej projekt oceniono negatywnie ponieważ przedstawione w nim opisy nie zostały dokonane w sposób wyczerpujący i nie uwzględniały wszystkich wskazówek przedstawionych w dokumentacji konkursowej. Odnosząc się do poszczególnych kryteriów wyboru PARP podniosła w szczególności: 1. Kryterium “Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub wskazał wykonawcę tych prac", zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach [...] uznaje się za spełnione, gdy wnioskodawca wykaże, że dysponuje zasobami rzeczowymi i kadrowymi, które zapewnią merytoryczną i terminową realizację projektu w części badawczo-rozwojowej. Jeżeli wnioskodawca nie dysponuje odpowiednimi zasobami musi zadeklarować, że do wykonania prac badawczo-rozwojowych zostanie zaangażowany zewnętrzny wykonawca. Aby to kryterium zostało uznane za spełnione, należało przedstawić zasoby, które są niezbędne dla realizacji części badawczej projektu i podać uzasadnienie w jaki sposób wnioskująca zamierza zrealizować cel i zakres projektu. W związku z tym, że Spółka zamierza wykonać część badawczą własnymi siłami, ( a nie jest to jednoznaczne – co wynika z pewnych punktów Biznes Planu) we wniosku o dofinansowanie powinny się znaleźć wyczerpujące informacje odnośnie posiadanych lub zaplanowanych zasobów kadrowych, rzeczowych, technicznych. Wnioskująca winna przedstawić takie informacje, aby można było jednoznacznie określić, czy personel badawczy wykona odpowiednie zadania, czy zaplanowane zasoby rzeczowe są wystarczające do osiągnięcia założonych celów projektu. PARP wskazała, iż w pkt C.1.4 Biznes Planu zadeklarowano, iż "do pracy zostanie zatrudnionych 3 pracowników na cały etat, którzy 100% czasu poświęcą na realizacje tego projektu. Przewiduje się 3 stanowiska, Konstruktor –1, Inżynier projektu -1, Mechatronik –1". Ponadto, w pkt C.3.3 Biznes Planu zadeklarowano, iż “niezbędną może się okazać wiedza jaką dysponują niezależne jednostki naukowe (know-how); wnioskodawca rozważa możliwość nawiązania współpracy z takimi jednostkami naukowymi". Dodatkowo w pkt C.4.2 Biznes Planu opisano, iż "wnioskodawca planuje realizację projektów badawczych w nowoutworzonym w ramach projektu dziale B+R zarówno samodzielnie, jak i przy współpracy z niezależnymi jednostkami badawczo-rozwojowymi oraz laboratoriami spółek należących do [...]". PARP zwróciła uwagę, iż w całym punkcie C.4 Biznes Planu wnioskujaca podkreśla doświadczenie i efekty pracy Pana W. D. – Prezesa Zarządu [...] Sp. z o. o, który był związany ze spółką [...] od 11 lat, a jednoczesnie wskazuje, że "wszystkie projekty, przy których współpracował realizowane były przez zewnętrzny podmiot gospodarczy". W ocenie PARP podane informacje są niespójne. Podkreślono, iż Spółka nie zadeklarowała jednoznacznie, że całą część badawczą wykona w swoim zakresie, wskazując w Biznes Planie na współpracę z jednostkami zewnętrznymi. Odnosząc sie do planowanego zatrudnienia wskazanych we wniosku ( Tabela C5) pracowników PARP zarzuciła, że nie podano w części opisowej Biznes Planu zakresu ich obowiązków i nie powiązano pełnionych przez nich funkcji z celami projektu. Podobnie nie przedstawiono jaki udział w projekcie będzie miał opisywany w pkt C.4 Pan W. D.. W konsekwencji, eksperci oceniajacy projekt nie dysponowali wystarczającymi informacjami potwierdzającymi, iż Spółka dysponować będzie odpowiednią kadrą do wykonania prac badawczych. Ponadto zakres rzeczowy niezbędny do realizacji projektu także nie został opisany w sposób wystarczający, aby uznać, iż jest niezbędny do realizacji założeń związanych z pracami badawczymi. W pkt. C.1.4 Biznes Planu jedynie wymieniono poszczególne urządzenia podając ich koszt, ale nie podając opisu, zaś w pkt C.3 Biznes Planu wymieniono aparaturę i materiały niezbędne do przeprowadzenia prac- deklarując, że są one niezbędne. W ocenie organu takie wypunktowanie zakupów nie jest wystarczającym uzasadnieniem, aby stwierdzić, iż dzięki tym urządzeniom wnioskodawca zrealizuje cel projektu. 2. Odnosząc się do drugiego zakwestionowanego Kryterium “Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania" wyjaśniono, iż przez wydatki “kwalifikowane" należy rozumieć wydatki zgodne z kategoriami wydatków określonymi w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Przez "uzasadnione" należy rozumieć wydatki potrzebne i bezpośrednio związane z realizacją działań zaplanowanych w projekcie, co oznacza, iż każda pozycja zawarta w Harmonogramie rzeczowo-finansowym musi być odpowiednio opisana i uzasadniona we właściwym punkcie Biznes Planu. Wydatki "racjonalne" to takie, których wysokość jest dostosowana do zakresu zaplanowanych czynności / potrzeb inwestycyjnych (nie mogą być zawyżone ani zaniżone). Z kolei wydatki "adekwatne" muszą być odpowiednie (i rodzajowo, i pod względem wysokości) do zakresu poszczególnych działań w projekcie oraz do rezultatów tych działań. Organ zaznaczył, iż ocena kryterium odbywa się na podstawie: części V wniosku, opisu i danych zawartych w pkt. C.1 (w szczególności C. 1.4-5 i C.1.7) oraz tabeli C.5 i C.6 Biznes Planu. PARP powołując się na zapisy Instrukcji wypełniania Biznes Planu dla projektu w zakresie działań 1.4-4.1 [...] wskazała, iż należało przedstawić konkretny opis oraz uzasadnienie każdego wydatku zaplanowanego w Biznes Planie, czego Spółka nie dopełniła. Podniesiono, iż w pkt. C.1.4 Biznes Planu wymieniono jedynie wydatki wraz z cenami netto dodając opisy poszczególnych sprzętów oraz wskazano, iż "wydatki na aparaturę są niezbędne do przeprowadzenia prac badawczych", "w ramach projektu zakupione zostaną licencje na poniższe wartości niematerialne i prawne; wydatki są niezbędne dla prawidłowej pracy inżynierów oprogramowania", "w ramach części badawczej 1.4 przewiduje się następujące koszty ogólne, które są niezbędne do realizacji prac badawczych". PARP wskazała, iż aby uznać powyższe wydatki za kwalifikowane do wsparcia Spółka powinna je opisać i powiązać konieczność poniesienia tych wydatków z zakresem projektu. Jednocześnie zwrócono uwagę, iż aby uznać koszty związane z wynagrodzeniem pracowników za kwalifikowane do dofinansowania wnioskująca winna wyczerpująco uzasadnić jak zostały obliczone te wydatki, określić rodzaj wykonywanych czynności w projekcie, podać zakres obowiązków i uzasadnić powiązanie wykonywanych funkcji z celami projektu. Ponadto powinna określić miesięczne zaangażowanie w zadania związane w realizację projektu (w procentach) wszystkich pracowników. PARP stwierdziła, że Spółka nie zaprezentowała sposobu wyliczenia tych kosztów w złożonych dokumentach. W szczególności, nie opisano jak obliczono kwoty poszczególnych wydatków, zaś odnośnie pozostałych wydatków zaplanowanych do dofinansowania w I etapie realizacji projektu również nie można uznać informacji podanych we wniosku o dofinansowanie i w załącznikach za wystarczające. Ustosunkowując się do generalnego zarzutu protestu, zgodnie z którym Spółkę należało wezwać do złożenia dodatkowych informacji odnośnie tych kwestii, które nie zostały – w ocenie organu – wystarczająco wykazane, PARP wyjaśniła, iż w Regulaminie Przeprowadzania Konkursu dla Działań 1.4 - 4.1 POIG przewidziano możliwość, a nie obowiązek zwracania się o dodatkowe informacje do wnioskodawców. Podkreślono przy tym, iż Komisja Konkursowa może poprosić wnioskującą stronę o dodatkowe wyjaśnienia, natomiast nie o uszczegółowienia opisów, które nie uwzględniały wszystkich zaleceń przedstawionych w instrukcji wypełniania Biznes planu i w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. PARP wskazała ponadto, iż wobec tego, że ocena projektu odbywa się na podstawie informacji zamieszczonych we wniosku o dofinansowanie oraz w załącznikach do wniosku, eksperci nie mogli brać pod uwagę dodatkowych wyjaśnień zawartych w proteście. Jeszcze raz podkreślono przy tym, iż informacje podane we wniosku były niewystarczające, aby uznać omawiane kryteria za spełnione. Konkludując organ stwierdził, iż ocena merytoryczna wniosku Spółki została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a złożony protest jest bezzasadny. W odwołaniu z [...] lipca 2010 r. Spółka wniosła o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z merytorycznymi kryteriami wyboru projektów. W obszernym uzasadnieniu powtórzyła argumentację zaprezentowaną w proteście z [...] czerwca 2010 r. zarzucając błędną i pobieżną ocenę projektu. Spółka omawiając kwestie związane z realizacją prac wdrożeniowych będących wynikiem powstania produktu B+R i dotyczących budowy zakładu produkcyjnego oraz zakupu jego wyposażenia odniosła się w szczególności do kosztów hali i linii produkcyjnych. Wskazała, że nakłady inwestycyjne podane we wniosku oszacowano na podstawie metod porównawczych, stosując wyniki z postępowań ofertowych. Są one adekwatne i zasadne oszacowane w oparciu o wiedzę fachową i dokonane rozpoznanie rynkowe. Również koszty części wdrożeniowej zostały szczegółowo zaprezentowane w harmonogramie rzeczowo-finansowym (pkt C.5). Zdaniem Spółki, przedstawiła ona wszelkie informacje wraz ze szczegółowymi parametrami technicznymi, opisami technologicznymi oraz celami projektu, co potwierdzało doskonałe przygotowanie do jego realizacji. Pomimo tego oceniający uznali, iż przedstawione informacje są niewystarczające do właściwej oceny wskazanych kryteriów, jednak nie wezwali Spółki do przedstawienia dodatkowych, wyjaśniających informacji, co przysługiwało zgodnie z Regulaminem, pozbawiając tym samym wnioskującą możliwości uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje. Pismem z [...] października 2010 r. o numerze [...], Departament Wdrożeń i Innowacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego poinformował Spółkę, że odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. Odnosząc się do Kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 6 "Wnioskodawca posiada zdolność techniczną oraz dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych lub wskazał wykonawcę tych prac", Minister przywołał fragmenty zapisów wniosku Biznes Planu, z których wynika, m.in., że wnioskodawca nie posiada pomieszczeń ani działu B+R, że nie prowadził dotychczas żadnych prac rozwojowo-badawczych, ani też nie kupował dotychczas wyników takich prac. Minister wskazał, że "aparatura niezbędna do przeprowadzenia prac badawczych" wymieniona w pkt CI.3 Biznes Planu (głównie urządzenia elektroniczne i oprogramowanie), nie jest wystarczająca do realizacji planowanych prac badawczych dotyczących choćby weryfikacji wyników badań niezbędnych do modyfikacji lasera, specyficznej obróbki szkła, czy uzyskiwania folii o nowych właściwościach.Na podstawie podanych we wniosku informacji Minister uznał, że Spółka nie dysponuje kadrą B+R niezbędną do realizacji prac badawczych, nie wskazał wykonawcy tych prac i nie posiada zdolności technicznej. Powoduje to, że wcześniejsze uwagi dotyczące braku spełnienia tego kryterium są zasadne. Podniósł, iż w opisie prac badawczych nie podano, kto będzie wykonywał prace projektowe i badawcze z zakresu optyki i mechaniki. W zakresie Kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 9 "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania", Minister zauważył, iż analiza przedstawionych przez Spółkę dokumentów pozwala na przyjęcie, że Spółka przedstawiła niesprecyzowaną i niejasną koncepcję związaną z udoskonaleniem ogniw fotowoltaicznych. Minister przedstawił, że z dokumentów wynika, że wnioskodawczyni zamierza usprawnić produkcję ogniw f. przez zastosowanie lasera oraz [...], udoskonalić moduły f. dzięki modyfikacji powierzchni tafli szklanych podczas ich produkcji oraz zastosowaniu w module folii o lepszych właściwościach fizycznych i "[...]". Planowane działania mają dotyczyć głównie zagadnień technologicznych z zakresu materiałoznawstwa, fizyki i chemii. Zadania te miałyby zostać wykonane przez 3 zatrudnionych pracowników o wskazanych we wniosku specjalnościach, dwie osoby z kierownictwa Spółki oraz podmioty zewnętrzne. Nie zostały wskazane zadania oraz kompetencje tych osób. Z nazw określających stanowiska osób, które byłyby zatrudnione do badań wynika, że żaden nie jest specjalistą ze wskazanych dziedzin nauki. Wskazywana do badań aparatura może służyć jedynie do oceny poprawności badania działania modułów i ogniw, nie może natomiast służyć do prowadzenia prac badawczych związanych z opracowaniem nowych technologii wykonania tafli szklanych czy folii. Brak jest konkretnych informacji na temat zewnętrznego wykonawcy badań. Mimo tego, że w Biznes Planie wnioskodawczyni przewiduje nawiązanie współpracy pkt. C13, C1.9 to w pkt. 25 wniosku nie zaznaczyła pola" jednostka naukowa". Wątpliwości budzi w jaki sposób wnioskodawczyni nie znając wykonawców zewnętrznych zdoła ich w ciągu pół roku znaleźć, ustalić warunki współpracy, wynegocjować i podpisać umowy, przeprowadzić badania i zweryfikować ich rezultaty. Jest to istotna wątpliwość jeśli się zważy, że wnioskodawczyni w pkt. C.1.13 Biznes Planu wskazała, że podmioty zewnętrzne będą włączane do projektu w odpowiednich momentach, przy czym nie znalazło to odzwierciedlenia w harmonogramie. Odnosząc się do samego produktu Minister zauważył, że opis zawarty w Biznes Planie jest chaotyczny i niespójny, a w pkt. C1.6 Biznes Planu 6 Parametry techniczne nie podano żadnego z tych parametrów.Minister uznał ponadto, że jest również wątpliwe aby w ciągu pół roku od zakończenia badań można było wyprodukować i uruchomić kompletną linię technologiczną do produkcji całkowicie zmodernizowanych modułów f. W tym stanie rzeczy Minister uznał, że oceny krytyczne zgłoszone wcześniej przez ekspertów a dotyczące tego kryterium i całego projektu są zasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację zawartą w piśmie z 11 października 2010 r., Spółka zarzuciła Ministrowi przeprowadzenie oceny w sposób naruszający prawo, tj. naruszający: art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., w zw. z § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka – Zasady dokonywania oceny merytorycznej – poprzez niewezwanie skarżącej do udzielenia informacji i wyjaśnień, co uniemożliwiło rzetelną ocenę wniosku, przy zastosowaniu kryteriów oceny; art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 4 u.z.p.p.r. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu Konkursu 1.4-4.1 PO IG (dalej: Regulamin), § 22 załącznika 4.4. – Procedura odwoławcza w ramach PO IG – do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 – poprzez nieskorzystanie z opinii ekspertów zewnętrznych w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia, chociaż zarówno protest, jak i odwołanie dotyczyły etapu oceny merytorycznej projektu, a do stwierdzenia właściwości i rzetelności przeprowadzonej oceny niezbędna była fachowa wiedza merytoryczna, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia; art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., w zw. z § 7 ust. 2 pkt 1 Regulaminu w zw. z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 – poprzez dokonanie oceny spełniania Kryteriów Wyboru Projektu przez wnioskodawcę w sposób dowolny, arbitralny i naruszający zasadę równego traktowania wnioskodawców; art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 4 w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., w zw. z § 17 ust 1 lit b Procedury odwoławczej – poprzez brak odniesienia się do zarzutów Skarżącego zawartych w proteście i jego rozpatrzenie bez należytego uzasadnienia oraz brak odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu; art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 4 w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., w zw. Z art. 31 ust. 1 ustawy w zw. Z § 22 Procedury odwoławczej – poprzez nieskorzystanie z opinii ekspertów zewnętrznych, w szczególności w przypadku, gdy środki odwoławcze dotyczyły etapu oceny merytorycznej, a do stwierdzenia właściwości i rzetelności przeprowadzonej oceny niezbędna była fachowa wiedza merytoryczna; art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 4 w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., w zw. z § 17 ust. 1 Procedury odwoławczej poprzez przekroczenie zakresu dopuszczalnego rozpatrywania odwołania przez Ministra; art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 4 w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., w zw. z § 17 ust. 1 Procedury odwoławczej – poprzez uzasadnienie rozstrzygnięcia odwołania w sposób uniemożliwiający weryfikację prawidłowości postępowania Ministra. Rozwijając zarzuty skargi Spółka podniosła, iż zarówno rozstrzygnięcie protestu, jak i odwołania naruszają prawo, bowiem instytucje dokonujące oceny nie ustosunkowały się do zarzutów podniesionych w tych środkach odwoławczych. W szczególności organy nie odniosły się do zarzutu dokonania oceny projektu w zakresie Kryterium 6 w szerszym zakresie, aniżeli narzuca to Przewodnik po kryteriach wyboru finansowych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007- 2013 (str. 35 Przewodnika). Podobnie brak jest ustosunkowania się do zarzutu, iż Karta oceny projektów nie została udostępniona uczestnikom konkursu poprzez umieszczenie jej na stronie internetowej PARP, wobec czego nie może być ona brana pod uwagę przy ocenie projektów. Zarzuty te były zgłaszane w środkach odwoławczych lecz się do nich nie ustosunkowano. Odnosząc się do oceny spełnienia Kryterium 6 należy mieć na uwadze, że nie wszystkimi zasobami trzeba dysponować w dacie składania wniosku, a w związku z tym Kryterium to uważa się za niespełnione w momencie gdy nie ma informacji o planach ich uzyskania, co Spółki nie dotyczy. Ponadto Przewodnik po kryteriach wskazuje w jaki sposób odbywa się jego ocena wskazując, że w grę wchodzą dane o jakich mowa w pkt 11 i 12 wniosku o dofinansowanie oraz p.B.21.C.1.9 i C4 Biznes Planu. Tymczasem w uzasadnieniu rozpatrzenia odwołania znajdują się odniesienia do pkt C.1.7 i C.1.13 , co jest zabronioną modyfikacją oceny wniosku. Spółka zwróciła uwagę, iż kryteriów oceny nie można interpretować w sposób niekorzystny dla podmiotów ubiegających się o dofinansowanie. Jest jednoznacznie niewłaściwym obciążanie wnioskodawców ryzykiem nieumiejętnego redagowania teksów przez instytucje mające zapewnić obsługę programów operacyjnych. Takie zachowania są tym bardziej niedopuszczalne, gdy, tak jak w niniejszej sprawie, dotyczą postanowień zrozumiałych – w takich wypadkach wzgląd na równość traktowania wszystkich podmiotów ubiegających się o dofinansowanie czyni niedopuszczalnym odstępowanie od literalnej wykładni postanowień określających kryteria oceny. Przedstawiając własną wykładnię przepisów normujących procedurę odwoławczą Spółka zauważyła, iż działalność instytucji odwoławczych nie polega na ponownej ocenie projektu oraz stwierdziła, iż dokonana zarówno w rozpatrzeniu protestu, jak i odwołania ocena projektu wykracza poza kompetencje tych instytucji. Podkreślono rażące naruszenie § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu w zw. z § 17 ust. 1 pkt a Procedury odwoławczej, wskazując na ciążący na organach obowiązek zwrócenia się do Spółki o złożenie dodatkowych informacji lub wyjaśnień, co jednak nie nastąpiło. Naruszono również § 7 ust. 2 pkt 2 Regulaminu, poprzez brak rzetelnej i bezstronnej oceny wniosku. Oceniający błędnie zinterpretował kwestię ewentualnego powierzenia prac badawczych Jednostce badawczo Rozwojowej, bo jakkolwiek wnioskująca ma taki zamiar na przyszłość to nie dotyczy to tego projektu. Wyrazem intencji strony była treść pkt. 25 wniosku o dofinansowanie, którego strona nie zaznaczyła. W ocenie skarżącej w sposób właściwy wykazała ona to, że posiada kadrę, która jest w stanie wykonać przewidziane prace badawcze nad projektem, ze szczególnym uwzględnieniem osoby Prezesa posiadajacego odpowiednią wiedzę w zakresie know-how. W konsekwencji Spółka zarzuciła subiektywne i pozbawione dogłębnego przeanalizowania złożonych dokumentów ocenienie projektu na podstawie własnego, mylnego wyobrażenia inwestycji i własnej interpretacji oraz nieuprawnionego łączenia niepowiązanych ze sobą informacji. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie oraz ustosunkowała się do zarzutów Spółki. Organ wskazał w szczególności, iż z § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu wynika uprawnienie do wezwania wnioskującej strony do złożenia dodatkowych informacji. Wobec tego, że w niniejszej sprawie żaden z członków Komisji Konkursowej nie zwrócił się z takim wnioskiem do Przewodniczącego, należy wnioskować, że oceniający nie potrzebowali dodatkowych wyjaśnień do wniosku, zaś brak jest przepisu, który wprowadzałby taki obowiązek. Komisja Konkursowa może poprosić stronę o dodatkowe wyjaśnienia, natomiast nie o uszczegółowienie opisów (poprzez podawanie nowych, niezawartych we wniosku o dofinansowanie faktów), które nie uwzględniały wszystkich zaleceń przedstawionych w instrukcji wypełniania Biznes Planu i Przewodniku po kryteriach. Podkreślono przy tym, że eksperci wydający opinię nie mogą brać pod uwagę dodatkowych wyjaśnień zawartych w proteście lecz związani są treścią wniosku o dofinansowanie. Odnosząc się do zarzutu nieskorzystania z opinii ekspertów zewnętrznych Minister wskazał na przepisy wprowadzające fakultatywność podjęcia takiego działania przez organ, a ponadto zwrócił uwagę, iż wbrew twierdzeniu Spółki, powołał niezależnego eksperta, który wydał opinię w sprawie zarzutów podnoszonych w odwołaniu. Minister wskazał, iż ekspert nie dokonywał oceny projektu, lecz wydał opinię w sprawie zarzutów podnoszonych w środku odwoławczym, którą przekazał Zespołowi Zadaniowemu ds. odwołań. Projekt zostałby oceniony (merytorycznie) gdyby Zespół Zadaniowy po analizie opinii eksperta zadecydował o dokonaniu takiej czynności. Należy zatem twierdzić, iż instytucja rozpatrująca środek odwoławczy podjęła decyzję co do zasadności bądź niezasadności uwzględnienia środka odwoławczego bazując na opinii eksperta w danej dziedzinie. Ustosunkowując się do twierdzeń spółki jakoby Karta oceny projektów nie została udostępniona poprzez umieszczenie jej na stronie internetowej PARP, Minister wyjaśnił, iż Karta oceny merytorycznej jest dokumentem (wzorem, szablonem) tabelarycznym, w którym powołany ekspert wyraża swoją opinię w sprawie zarzutów podnoszonych w środku odwoławczym. Na stronie internetowej PARP udostępniony jest tylko wzóry karty. Wzór taki w żaden sposób nie może przesądzać o zdolności bądź braku zdolności przygotowania pełnego wniosku o dofinansowanie z tej przyczyny, że jest to pusta, niewypełniona, a zatem pozbawiona treści tabelka, w której oceniający wpisuje czy środek odwoławczy jest zasadny (wpisuje słowo tak albo nie) oraz szczegółowo to uzasadnia. Zakładając nawet, iż PARP błędnie poinformował w piśmie o zamieszczeniu na stronie internetowej karty oceny merytorycznej, trudno jest twierdzić, iż pusta tabelka może w jakikolwiek sposób przesądzać o jakości składanego wniosku o dofinansowanie. Minister wskazał, iż rozpoznając środek odwołwaczy nie dokonał ponownej oceny projektu lecz stwierdził zasadność odrzucenia odwołania. Zwrócił uwagę, że nie jest możliwe rozpatrzenie środka odwoławczego w całkowitym oderwaniu od kryteriów. W odwołaniu Spółka wnioskowała o ponowne rozpatrzenie kryteriów, zarzucając ich błędną interpretację w kontekście stanu faktycznego, co zostało dokonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - jak wyżej wskazano - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji Ministra z [...] października 2010 r. o numerze [...], stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Ocena Sądu sprowadza się do oceny zgodności postępowania PARP i Ministra z prawem, w tym zgodności postępowania z Procedurą odwoławczą w ramach PO IG stanowiącej załącznik 4.4 do Szczegółowego opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG oraz Regulaminem Komisji Konkursowej. Zgodnie z § 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu ocena merytoryczna projektu dokonywana jest przez Komisję Konkursową (dalej: K.K.). Członków K.K. powołuje i odwołuje Prezes PARP, a skład zatwierdzają Instytucje Pośredniczące. W skład K.K. wchodzi Przewodniczący, Sekretarz i co najmniej 3 członków oceniających. Dodatkowo powołuje się zastępcę Przewodniczącego i zastępcę Sekretarza. W przypadku konieczności zwołania posiedzenia, dla ważności posiedzenia K.K. wymagana jest obecność Przewodniczącego lub jego zastępcy, Sekretarza lub jego zastępcy oraz co najmniej 3 członków oceniających. Ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana przez dwóch członków oceniających K.K. W przypadku wystąpienia rozbieżności w ocenie merytorycznej pomiędzy członkami K.K. wniosek kierowany jest do trzeciej oceny merytorycznej tj. do trzeciego członka oceniającego. O powyższym stanowi § 7 ust. 2 pkt 1,2,3,4 Regulaminu przeprowadzenia konkursu. Zgodnie zaś z Regulaminem Komisji Konkursowej (w ramach działań 1.4 – 4.1) w § 2 pkt 1 i 2, § 4 pkt 3 i 11 powtórzono w/w uregulowania z zastrzeżeniem, że wśród dwóch oceniających projekt jest ekspert i członek K.K. Natomiast w § 5 tegoż Regulaminu K.K. w pkt 1 zaznaczono, iż realizacja prac K.K. zasadniczo nie wymaga zwoływania posiedzeń. W uzasadnionych przypadkach Przewodniczący, a pod jego nieobecność zastępca Przewodniczącego, może zadecydować o zwołaniu posiedzenia. Posiedzenie może być zwołane w przypadku konieczności ustalenia wspólnego stanowiska, gdy powstaną rozbieżności w ocenie wniosku o dofinansowanie pomiędzy członkami oceniającymi, a wykorzystanie innych metod ustalenia wspólnego stanowiska będzie niemożliwe. Zgodnie zaś z pkt 3 § 5 Regulaminu w posiedzeniu uczestniczy Przewodniczący K.K., Sekretarz lub ich zastępcy, a także członkowie oceniający. Przewodniczący, Sekretarz lub ich zastępcy nie biorący udziału w ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie wg. § 5 pkt 6 Regulaminu. Z powyższego wynika, że aczkolwiek Przewodniczący K.K. nie ocenia merytorycznie projektu, to jednak ma on uprawnienie do wykonywania czynności zmierzających do wypracowania wspólnego stanowiska przez oceniających. Samo prawo zwoływania posiedzeń, gdy powstaną rozbieżności w ocenie, jest prawem opartym na uznaniowości, że zaistniały takie rozbieżności, których innymi metodami nie można rozwiązać. W niniejszej sprawie – jak wynika zarówno z dokumentacji przedłożonej przez stronę, jak również z twierdzeń Ministra zawartych w odpowiedzi na skargę – ocena merytoryczna, jak i opinia w sprawie zarzutów podnoszonych w odwołaniu dokonana została przez eksperta, a więc profesjonalisty, który zna terminologię i schematy przedsięwzięć podobnych do proponowanego w ocenianym wniosku. Nie ulega zdaniem Sądu wątpliwości, iż podstawą do dokonania oceny jest sam wniosek (zawarte w nim informacje) oraz załączniki do wniosku, które winny być przygotowane w sposób szczegółowy zgodnie z odnośnymi regulacjami. Kwestionowany przez Spółkę przepis § 7 ust. 2 pkt. 8 daje natomiast prawo do wyjaśnienia treści wniosku czy załączników, w przypadku, gdy wystąpi o to do Przewodniczącego któryś z członków K.K. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż niezależnie od tego, iż przepis ten wprowadza uprawnienie a nie obowiązek, to zwrócenie się do wnioskującej strony w tym trybie przewidziane jest wyłącznie w celu wyjaśnienia treści oświadczeń strony zawartych w złożonych dokumentach, a nie w celu ich uzupełniania. Zgodzić należy się z Ministrem, iż gdyby podzielić argumentację Spółki, doprowadziłoby to do sytuacji, w której strona mogłaby uzupełniać (wyjaśniać, doprecyzowywać) informacje zawarte we wniosku i załączonych dokumentach aż do uzyskania satysfakcjonującego brzmienia, co naruszałoby zasadę równego traktowania wnioskodawców. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie członkowie K. K. nie mieli wątpliwości co do tego, iż wniosek nie spełnia określonych kryteriów obligatoryjnych, nie skorzystali z uprawnienia do wystąpienia z prośbą o wyjaśnienia. Wskazać jeszcze raz należy, iż ani organy ani Sąd nie jest uprawniony do kwestionowania oceny dokonanej przez członków K.K., w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Prawidłowo ocenić zatem należy działania organów, a co więcej zauważyć, iż Minister powołał dodatkowo eksperta do skontrolowania wcześniejszej oceny merytorycznej pod kątem zarzutów podniesionych w odwołaniu. Ze złożonej na rozprawie "Karty procedury odwoławczej", sporządzonej w dniu [...] sierpnia 2010 r. wynika, iż ekspert stwierdził, że odwołanie nie jest zasadne co do wszystkich kwestionowanych kryteriów oraz uzasadnił swoje stanowisko. Kwestia kontroli oceny wniosku o dofinansowanie, dokonanej w toku konkursu przez K.K. złożoną z ekspertów, była już przedmiotem analizy sądownictwa administracyjnego. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 572/10 podkreślono, iż rolą Ministra jako Instytucji Pośredniczącej jest dochowanie przewidzianej procedury oceny wniosków zmierzającej do przyznania środków, a nie dokonywanie oceny merytorycznej danego projektu. Ocena Komisji Konkursowej, ustalenia ekspertów oraz Zespołu są dla Ministra wiążące, Minister nie jest uprawniony do samodzielnego oceniania projektowanych przez wnioskodawców czynności w aspekcie ich naukowego charakteru i ich kwalifikowania, lub nie, do danej kategorii badań. Stanowisko to zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 września 2010 r. o sygn. akt II GSK 1025/10 (dostępny na wskazanej wyżej stronie internetowej). Biorąc pod uwagę powyższe, nie można przyjąć za uzasadnione stanowiska Spółki, że organy nie skorzystały z opinii zewnętrznych ekspertów. Jak to już wyżej wskazano, postępowanie konkursowe polega właśnie na tym, iż dokumentacja przedłożona przez wnioskującą stronę jest przekazywana K.K., w której składzie znajdują się niezależni eksperci. Przypomnieć na marginesie wypada, iż eksperci wchodzący w skład K.K. nie są pracownikami organów lecz są specjalistami w danej dziedzinie powoływanymi do oceny projektów zgłoszonych w konkretnym konkursie, przez co można przyjąć, jak to ujmuje Spółka, iż są ekspertami "zewnętrznymi". Nie są również zasadne zarzuty skargi w zakresie braku odniesienia się do zarzutów zawartych w proteście i odwołaniu, rozpatrzenia protestu bez należytego uzasadnienia, oraz przekroczenia zakresu dopuszczalnego rozpatrywania odwołania przez Ministra. Zarówno odpowiedź PARP na protest, jak i odpowiedź Ministra na odwołanie są prawidłowe, zawierają podjęte rozstrzygnięcie oraz jego uzasadnienie. Stwierdzić należy, iż Sąd nie dopatrzył się by PARP prowadząc postępowania odwoławcze naruszył § 9 ust. 3 Procedury Odwoławczej, zgodnie z którym Instytucja Rozpatrująca Protest jest związana jego zakresem. Podobnie nie stwierdzono takiego naruszenia w działaniu Ministra. W informacji o ocenie projektu z [... maja 2010 r. wskazano, iż nie spełnia on dwóch kryteriów merytorycznych, zaś w toku postępowań odwoławczych organy ani nie zawęziły ani też nie rozszerzyły swojej oceny, odnosząc się wyłącznie do kwestionowanych kryteriów. W zakresie kontroli stanowiska PARP co do oceny spełnienia Kryterium 6 i 9 przez stronę , skarżąca zarzuciła powołanie się przez Ministra w tym zakresie również na opis zawarty w dodatkowych punktach Biznes Planu poza określonymi w Przewodniku po Kryteriach oceny. Odnosząc się do tej kwestii należy stwierdzić biorąc pod uwagę treść pisma Ministra z [...] maja 2010 r., że zawiera ono wystarczające argumenty, które w zgodzie z treścią Przewodnika po kryteriach oceny w dostateczny sposób odnoszą się do zarzutów odwołania. Z pisma wynika, że Minister zweryfikował stanowisko PARP co do zasadności przesłanek dotyczących oceny braku spełnienia przez stronę Kryterium 6 i 9. W ocenie wniosku dokonanej przez PARP wskazano dlaczego Kryteria te nie zostały spełnione, zaś w toku procedury odwoławczej wnioskodawczyni nie udało się wykazać, że zarzuty te nie są zasadne. Odnosząc się do wskazania przez wnioskodawczynię produktu, który miał być efektem projektu badawczego należy uznać za trafne zastrzeżenia, z których wynika, że brak jest dostatecznego wykazania w odniesieniu do poszczególnych pracowników, jakie prace i w jakim zakresie każdy z nich ma je wykonywać, co w efekcie ma doprowadzić do zbudowania ulepszonego modu f.. Należy też zgodzić się ze stanowiskiem Ministra gdy stwierdza, że stanowisko PARP było zasadne i gdy wskazuje on na wątpliwości dotyczące niejasności związanych z przewidywaną współpracą z jednostką zewnętrzną (badawczo- rozwojową). Trudno uznać w tym zakresie argumenty skargi, w której się twierdzi, że stanowisko Ministra jest w tej kwestii oparte na niezrozumieniu, ponieważ wnioskodawczyni nie składała deklaracji w tym przedmiocie czego dowodzi fakt niezaznaczenia pkt. 25 wniosku. Trudno przyjąć argument, że deklaracje dotyczące współpracy z podmiotem zewnętrznym dotyczą w rzeczywistości bliżej niesprecyzowanej przyszłości a nie tego konkretnego projektu badawczego. Jeśli tak jest, to w jakim celu strona wskazuje na wspomniane jednostki dotyczące zgłoszonego projektu i czym wobec tego wytłumaczyć zapisy pkt 18 wniosku oraz pkt C Biznes Planu str.8/25, 15/25. Na str. 15/25 wprost mówi się o tym, że podmioty zewnętrzne będą włączane do projektu w odpowiednich etapach, przewidując dla tych potencjalnych podmiotów prawo uzyskania licencji na wykorzystanie praw ochronnych rozwiązań. W tej sytuacji powstaje pytanie w jakim wobec tego kontekście skarżąca ( również w skardze), porusza problem zasobów, które ma zamiar uzyskać w toku prac badawczych nad produktem, lecz których nie przybliża we wniosku we właściwy sposób. Omówione tu okoliczności w sposób wystarczający potwierdzają zasadność zastrzeżeń zgłaszanych do wniosku i możliwości osiągnięcia wskazywanego w nim celu. Niezrozumiałym jest natomiast zarzut podniesiony przez Spółkę w punkcie 7 skargi, sformułowany: "poprzez uzasadnienie rozstrzygnięcia odwołania w sposób uniemożliwiający weryfikację prawidłowości postępowania Ministra", wobec czego trudno jest się do niego ustosunkować. Za bezzasadny uznać należy zarzut, iż Karta oceny projektów nie została udostępniona uczestnikom konkursu poprzez umieszczenie jej na stronie internetowej PARP, wobec czego nie może być ona brana pod uwagę przy ocenie projektów. Niezależnie od tego, iż u.z.p.p.r. wyłączyła przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to stroną postępowania konkursowego oraz ewentualnego postępowania odwoławczego jest wnioskodawca. Wszelkie informacje o gromadzonych dokumentach, stanowiskach organu, wnioskach, ocenach, są dostępne wyłącznie dla strony, która ma prawo zapoznawania się z nimi. Na stronie internetowej PARP mogą być udostępniane tylko informacje ogólne, które nie dotyczą indywidualnych postępowań. Jak to wyjaśnia Minister, znajduje się tam więc jedynie wzór Karty, a więc pusty blankiet, który wykorzystywany jest po przeprowadzeniu postępowania konkursowego do opisania jego wniosków. Zatem PARP nie mógł opublikować na stronie internetowej Kart oceny projektu Spółki. Natomiast skarżąca miała prawo i mogła zwrócić się do organu o udostępnienie jej takich dokumentów. Niezależnie od tego wskazać należy, iż Spółka złożyła protest, w którym obszernie odniosła się do informacji PARP, która została opracowana na podstawie oceny projektu dokonanej przez K.K. Sąd nie dopatrzył się by organy naruszyły zasadę równego traktowania wnioskodawców, wobec czego taki zarzut Spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z omawianymi regulacjami i zgodzić się należy z Ministrem, iż naruszeniem powyższej zasady byłoby właśnie przyjmowanie późniejszych wyjaśnień (uzupełnień) Spółki do wniosku złożonego w toku konkursu, w którym brały udział inne podmioty, w sytuacji gdy takiej praktyki nie zastosowano wobec pozostałych wnioskodawców. Z wyłożonych wyżej względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.