V SA/Wa 2581/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska Sędzia WSA Beata Krajewska Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia I. sprostować komparycję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r. w ten sposób, iż w miejsce: "Dyrektora Izby Celnej" wpisać: "Dyrektora Izby Celnej w [...]"; II. sprostować uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2014 r. w ten sposób, iż: 1) na stronie 7 wers 5 w miejsce: "art. 15 k.p.a." wpisać: "art. 127 O.p.", 2) na stronie 7 wers 6 i 7 w miejsce: "art. 141 § 1 i art. 144 k.p.a." wpisać: "art. 236 § 1 i art. 239 O.p.", 3) na stronie 7 wers 7 w miejsce: "art. 156 § 1 pkt.3 w zw. z art. 126 k.p.a." wpisać: "art. 247 § 1 pkt 4 w zw. z art. 219 O.p.". Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W komparycji wyroku oznaczając organ administracyjny wskazano jego niepełną nazwę, zaś przy sporządzaniu uzasadnienia doszło do oczywistej omyłki polegającej na wskazaniu przepisów innego aktu prawnego (k.p.a.), niż tego, który znajdował w sprawie zastosowanie (O.p.), mimo tożsamości brzmienia wymienionych przepisów. Tym samym należy stwierdzić, że w wyroku wystąpiła niedokładność pisarska i oczywiste omyłki, w związku z czym zasadne było jego sprostowanie. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.