V SA/Wa 2588/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. D. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2012 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012 r. wydanym pod niniejszą sygnaturą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. W dniu 16 stycznia 2013 r. skarżący nadał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, sporządzony na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2013 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. wydanym pod niniejszą sygnaturą referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W ustawowym terminie strona złożyła sprzeciw na powyższe postanowienie. Wnioskodawca oświadczył, iż nie wyraża zgody na obciążenie go kosztami sądowymi oraz wnosi o zwolnienie całkowite od kosztów sądowych. Wskazał, że punkty 1, 4, 5 go nie dotyczą. Odnosząc się do kwestii wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, kont i lokat dewizowych z okresu trzech miesięcy skarżący wyjaśnił, że po odmowie pomocy ze środków unijnych "tak się dołożyłem ze znajomym i kupiłem stary kombajn zbożowy". Wyjaśnił także, że utrzymuje się tylko z gospodarstwa rolnego, opłaca światło, opał, KRUS, remonty, maszyny, oleje, paliwo, opryski, nawozy oraz - w razie potrzeby – wynajem pracowników do pomocy w gospodarstwie. Podkreślił również konieczność posiadania środków na pokrycie dachów. Do sprzeciwu strona załączyła zaświadczenie o nieskorzystaniu z pomocy świadczonej przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w K., zaświadczenie wójta gminy K.o tym, iż skarżący figuruje w rejestrach urzędu gminy jako podatnik podatku rolnego z gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych ... ha oraz kopię pisma złożonego do starosty powiatowego we W. zawierającego prośbę o ponowne rozpatrzenie wniosku i doprowadzenie do stanu faktycznego na mapach gruntów wsi K. z mapą komasacji z roku ... Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnioskującej o jego przyznanie, która winna tego dokonać poprzez złożenie kompletnego, wiarygodnego i przekonującego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, dokumentów źródłowych oraz, na wezwanie Sądu, dodatkowych oświadczeń. Podejmując decyzję o przyznaniu prawa pomocy należy opierać się na dokładnych danych dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego, wysokości dochodów i wydatków strony wnioskującej o prawo pomocy. Obowiązkiem zaś strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie swojej sytuacji majątkowej i finansowej. Dokonanie prawidłowej oceny czy osoba fizyczna ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, czy też pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, wymaga uprzedniej oceny sytuacji materialnej tej osoby. Oceny tej dokonuje się z uwzględnieniem stanu majątkowego, źródeł dochodów i ich wysokości oraz stałych koniecznych wydatków ponoszonych na utrzymanie jej i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Niezbędne jest również porównanie możliwości finansowych strony wnioskującej o prawo pomocy (a więc badanie sytuacji materialnej po opłaceniu stałych koniecznych wydatków) z wielkością obciążeń tytułem kosztów, jakie strona musi ponieść w danym postępowaniu. Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącego oświadczeń nie sposób stwierdzić, że wykazał on niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący nie udzielił pełnej odpowiedzi na pytania w wezwaniu z 24 stycznia 2013 r. Nie nadesłał zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego, ani też innych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną. Oświadczenia skarżącego należało zatem uznać za niepozwalające dokonać właściwej oceny jego sytuacji materialnej. Podkreślenia wymaga przy tym, iż to na skarżącym jako osobie zainteresowanej w uzyskaniu prawa pomocy ciążył obowiązek wykazania, że zachodzą wobec niego ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.